Woensdag 23 juni 2021 -‘You’ll never walk alone’, Lesley Garrett

In deze corona tijd die gelukkig ten einde schijnt te lopen, hebben we ontdekt hoe belangrijk mantelzorg is. Natuurlijk heb je mantelzorg in het groot. Mantelzorg die duurzaam is. Maar ook de mantelzorg van de kleine attentie.

Juist die hebben we ontdekt. Boodschappen doen voor iemand die de deur niet uit durft. Een kaartje voor iemand die corona heeft gekregen. Een telefoontje naar iemand die in quarantaine zit. Die kleine attenties zijn waardevol gebleken. Nu is het niet zo dat als de corona tijd over is deze attenties niet meer hoeven. Integendeel, we hebben ontdekt dat we met andere, met meer zorgzame , met meer lieve ogen maar mensen om ons heen kunnen kijken.

We hebben ontdekt hoe kostbaar een teken van aandacht is. Hoe mensen uit hun eenzaamheid gehaald kunnen worden.Er is in onze harde samenleving iets zachts gegroeid. Omzien naar elkaar.Wat zou de wereld anders zijn als iedereen mocht ervaren dat zij / hij niet alleen gaat.

Scene uit de film Carousel (1956)

Scene uit de film Carousel (1956)

Op kerknet.be las ik over de Dag van de Mantelzorger op 23 juni 2021. We moesten denken aan het liedje You’ll never walk alone, dat tegenwoordig vaak in voetbalstadions weerschalt, maar eigenlijk begon als fragment van de Broadway-musical Carousel uit 1945. Ook in de gelijknamige film uit 1956 komt het hartversterkende liedje voor, twee keer zelfs. In de slotscène wordt het gezongen door een groep meisjes op hun afstudeerfeest. Eén van hen is, Julie, die treurt om haar overleden vader.

Laten we niet teruggaan naar het ‘oude normaal’, maar laten we door deze crisis gelouterd eensamenleving van verbondenheid op bouwen waarin niemand meer alleen en verloren loopt. Kijk niet alleen met je ogen; kijk ook met je hart. Dat we dat kunnen, hebben we bewezen in coronatijd.