Ter voorbereiding op zondag Johannes 10,11 – 18 Roepingenzondag

Van 17 tot 19 februari 2022 vindt in Rome een symposium plaats onder de titel: “Voor een fundamentele theologie van het priesterschap”.Het wordt een driedaagse bijeenkomst van bisschoppen, theologen enal wie dieper wil graven naar de betekenis van de roeping en het belang van de ‘communio’ van de verschillende roepingen in de Kerk.KardinaalMarc Ouellet, die deze synode voorbereidt, merk nu al op dat een theologisch symposium geen praktische oplossingen biedt voor alle pastorale problemen, maar kan wel ingaan op de grondslagen van de ‘missie’ van de Kerk.

Twee woorden zijn heel interessant:communio( gemeenschap) van roepingen.

Een roeping tot priesterschap staat altijd in relatie met andere roepingen in de kerk. Het priesterschap bevat ook het bisschopsambt, het priesterambt en het diakenambt.Bij de andere roepingen moet je denkenaan de ambten, functies en taken van het volk van God, de leken en de religieuzen.Iedere gedoopte is geroepen op haar en zijn wijze het evangelie te verkondigen,de Blijde Boodschap in woord en daad te laten zien in het dagelijkse leven.Een priester dient altijd verbonden te zijn met leken en religieuzen om zijn roeping gestalte te geven.Ook al brengt het ambt specifieke verantwoordelijkheden mee die niet overdraagbaar zijn aan leken, toch staat een priester nooitbovende gemeenschap. Voor het goed functioneren van een parochie is het noodzakelijk dat leken en priesters opcollegialewijze samenwerken.

Het andere woord is demissievan de kerk. De misse van de kerk is de omvorming van de wereld totRijk van God. Dat klinkt heel vroom, maar het is boven alles een wereldse opdracht. Het is het bouwen aan een nieuwe samenleving op basis van liefde, gerechtigheid en vergevingsgezindheid. Christenen hebben de opdracht deze waarden ook in het politiek en sociaal economisch handelen in het vizier te houden. Deze waarden worden beleefd in de gezinnen, op de werkvloer, in het bedrijfsleven, in het onderwijs en ook in de sport. Het levend houden van deze waardenveronderstelt een nauwesamenwerkingvan leken, priesters en religieuzen.

Een priesterroeping is dus nooit ‘los’ verkrijgbaar.Iemand die tot het priesterschap geroepen is, leeft in verbondenheid en in samenhang met alle andere gedoopten die hun roeping beleven.Juist omdat binnen de kerk de priester eigen taken en verantwoordelijkheden heeft die hem als het ware ‘tegenover’ de gelovigen doet staan, wordt van hem een specifieke houding gevraagd. Dat is de houding van een dienaar.

De beste garantie dat een roeping tot het priesterschap slaagt, is als je kunt vaststellen dat de kandidaat op geen enkele wijze macht beoogt. Een roeping betekent dat je Christus wil dienen door dienaar van Christus te worden, niet dat je gediend wil worden. Een priesterroeping staat haaks op elke ambitie naar macht. Een priester staat nooit boven Christus en ook nooit boven een medemens in wie hij het beeld van Christus zoeken mag…

Op zondag 25 april lezen we het verhaal van Jezus de Goede Herder.Een ware herder zet zich voor zijn schapen in en heeft zijn leven voor hen over. Een huurling speelt de baas over zijn schapen en wil van hem profiteren.In navolging van Jezus zal een pastor (= herder) dienaar en dienstbaar moeten zijn. Er staat nergens in de Bijbel dat de gelovigen als een schaapachtige kudden de herder achterna dienen tegaan. Gelovigen en herders versterkenelkaars roeping en oefen hun taken en functies uit in gezamenlijk overleg.

Op dit moment in de situatie van de kerk hoeft opRoepingenzondagniet de roeping tot het religieuze leven of het gewijde ambt centraal staan. Hoe belangrijk ook. Belangrijker lijkt mij in onze dagen de roeping van iedere gedoopte:

  • een bewust christelijk leven van alledag;
  • het op nemen van taken in de parochie;
  • het dragen van verantwoordelijkheid voor de hechtheid van onze gemeenschap.

Roeping is nooit voor of van iemand alleen; iedere roeping is verbonden met een ‘wijsamen’.