(verschenen in het parochieblad jaargang 24,nummer 4)

Levenslang worden in de richting van onderwijsgevenden al grapjes gemaakt in de geest van “Ik zou het ook druk hebben als ik tussen al die vakantiedagen door ook nog mijn werk af moest hebben!” Dat je tussen die vakanties inderdaad een bovengemiddelde werkweek hebt, gelooft eigenlijk niemand. Maar het kan nog erger als je helemaal geen vakantie meer hebt, als gepensioneerde. Het (vrijwilligers)werk dat je dan doet, is geen werk maar een soort van hobby. “Jij vindt het leuk tuinen bij te houden, te vergaderen en om ons te logeren te krijgen”, zeiden onze kleinkinderen met een blik alsof zij wel betere keuzes zouden weten te maken. Gepensioneerden kunnen altijd, want moeten niks meer. Alles uit vrije wil!

Het vakantievoorseizoen is begonnen en de gepensioneerden hebben hun voorschot genomen, afgunstig nagekeken door hun kinderen die al zo aan vakantie toe zijn en nou komt de zorg voor hun kinderen ook nog eens alleen voor hun rekening, want weg zijn de oppasoma’s en opa’s. Als de schoolvakanties zijn begonnen en de oma’s en opa’s zijn terug, dan kunnen kinderen en kleinkinderen op vakantie. Gelukkig nemen opa en oma de kat en de hond, de cavia’s en hamsters ter verzorging in huis en zorgen zij ook voor de tuin. Voor veel gepensioneerden is de vakantie een “asielige” periode. En halverwege de schoolvakantie komen de kleinkinderen ook nog een paar weken logeren, want hun ouders “hebben de luxe niet van lange schoolvakanties!”

Gepensioneerden verhouden zich op een vreemde manier met het begrip vakantie. Niet-gepensioneerden hebben de overtuiging dat wij altijd vakantie hebben. Gepensioneerden zelf beleven dat toch een beetje anders en kunnen dat ook onderbouwen. En zo zijn we een soort onderwijsverzorgenden gebleven die als het over vakantie gaat toch nooit worden geloofd en al helemaal niet begrepen.

Ik heb het werken in het onderwijs ook al weer acht jaar achter me liggen. Maar nog steeds leef ik van grote vakantie naar grote vakantie en vieren we rond 1 september nieuwjaar. Weer hebben we een mooi jaar achter ons liggen als parochie, als geloofsgemeenschap. Weer hebben we met een paar honderd vrijwilligers de gemeenschap die we vormen op de been gehouden; waren we er voor elkaar; zijn er wijzer van geworden; deelden lief en leed en hebben kunnen genieten van alle dagen vakantie. Want we hadden volop ruimte om er voor anderen te zijn. Vrijwillig want we moeten niks meer.

Als de kinderen met vakantie zijn, gaan wij het er ook van nemen. We hebben een mooi zomerprogramma, dat door Loek en Tonny Elemans is samengesteld en kunnen uitkijken naar een mooie dagtocht georganiseerd door de groep werk in uitvoering. Namens het parochiebestuur geef ik u de wijze raad mee: “Neem het ervan nu het even kan. Het is zo weer september en dan kunnen wij weer “alles en altijd” want wij hebben immers geen verplichtingen meer. Alleen maar hobby’s!” Vier de zomer!

Henk Peters, parochiebestuur. –

Categorieën: Parochieberichten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *