Van Titus Brandsma wordt verteld dat hij de gewoonte had als er mensen aan de kloosterpoort kwamen die rammelden van de honger dat hij hen dan desnoods te eten gaf van het eten dat broeder kok had gereserveerd voor de communiteit. Titus vond dat de communiteit het dan maar met minder moest doen en vond dat hij geen nee kon verkopen. De gasten die niet tevergeefs aanklopten zullen het gedrag van Titus voorbeeldig hebben gevonden, ik vermoed dat zijn medebroeders genuanceerder hebben gedacht over die opgelegde solidariteit. Titus een zalige man en spraakmakend voorbeeld. Leraar en herder.

Uitgesproken tijdens de uitvaart van pastor George Zeegers († 2016)

In een laatste interview met het Brabants Dagblad vertelde George Zeegers dat hij aan het einde van zijn opleiding ernstig getwijfeld had of hij zich wel priester moest laten wijden en niet beter kon kiezen om sociaal werker te worden. Veel medebroeders die wel gekozen hadden om priester te worden kozen ervoor die roeping uit te oefenen als priester arbeider of als ontwikkelingswerker, in  de vakbeweging of in de weer voor uitgebuite boeren of voor betere werkomstandigheden in fabrieken, voor werklozen en WAO-ers. Veel karmelieten werden priesters die zich bij het gestalte geven aan hun roeping altijd bekommerden om het lot van de kleine man aan de zelfkant van de samenleving. Aanvankelijk veelal met het verzorgen van kwalitatief goed onderwijs om kader te vormen voor een eerlijker samenleving. In de latere jaren kom je ze eigenlijk vaak tegen aan de randen van een samenleving waar ze bezig zijn om mensen op de been te helpen of in de benen te brengen dan wel op de been te houden. Daar roepen ze ook toe op door het zelf voor te doen. George is in onderwijs en pastoraat altijd op die manier zijn gang gegaan.

Zo had ook George Zeegers eigenlijk meer oog voor mensen aan de rand van de kerk of daarbuiten dan voor mensen binnen de kerk. Niet dat de laatste groep te klagen had over onvoldoende aandacht maar je merkte aan alles dat zijn hart niet warm liep voor discussies over een rechtzinnige leer of hoog kerkelijke neuzelarijen. Als discussies daar op dreigden uit te draaien, keerde George zich af. Zei ja en amen en deed zijn ding zoals het hem goed leek. Niet rebels en tegendraads, maar hij kon er geen energie in steken. Met kerkelijke gezagsdragers ging hij geen discussie aan tenzij het ging om mensen aan de zelfkant. Die raakten zijn hart. En daar was George van de vroege morgen tot in de late avond mee bezig. Met niet aflatende inzet en grote ijver: zeven dagen, dag en nacht. Voor kleine mensen bereikbaar.

Nooit vroeg hij zich af of mensen wel terecht een beroep op zijn hulp deden en of die hulp wel goed terecht kwam en op de juiste plaats. Hij vond dat zijn linkerhand niet hoefde te weten wat zijn rechterhand deed. Hij was allergisch voor alles wat de geloofwaardigheid in twijfel trok van mensen die om hulp vroegen. Misbruik bestond in zijn ogen niet en als het er wel was wees hij liever naar het misbruik dat andere maakten van hun posities aan de bovenkant van de maatschappelijke ladder. In zijn opstelling dreef hij net als Titus anderen wel eens tot wanhoop omdat hij alleen oog leek te willen hebben voor mensen die om hulp vroegen die hij geen nee kon verkopen. In hun ogen een voorbeeld omdat hij  zich gelukkig doof hield voor het gemopper van anderen dat in mijn ogen minstens ook begrijpelijk was.

Toen de ziekte ALS zich bij hem openbaarde ging er een schok van medeleven door Oss over  parochie-grenzen heen. De broodpater waarin velen een pleitbezorger hadden gevonden, had dit lot niet mogen treffen. Even royaal als hij voor iedereen was die een beroep op hem deden, kreeg hij ondersteuning van Toos Wiersma. Zij kon alles aan de kant zetten om zich aan de zorg voor George te wijden. In de ogen van velen is Toos ook iemand die in staat is op te brengen waarin anderen afhaken. Dank je wel, Toos

Maar een paar mensen zijn tot een manier van leven in staat, waarvoor anderen blokkades voelen omdat ze of te veel privacy moeten inleveren of bang zijn misbruikt te worden of belachelijk gemaakt. Voorbeeldige mensen. Ook George Zeegers was een mens die over dergelijke blokkades heen stapte en zijn weg ging. Trouw aan zichzelf en wat hem bewoog, altijd onbezorgd zingend tot het zingen hem verging. Zijn ziekte ten spijt bleef hij in zijn geloof en idealen ongebroken. George een zalige man  en spraakmakend voorbeeld zoals zijn medebroeder Titus. Ook leraar en herder. Dank je wel George. A Dieu!


Henk Peters

Henk Peters

Henk Peters is sinds 2016 vice-voorzitter van het parochiebestuur van de Titus Brandsma Parochie Oss. Meer informatie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *