(verschenen in het parochieblad jaargang 25, nummer 4)

Vakantie in Corona tijd.

De lente van 2020 zullen de meesten van ons niet snel vergeten. De plotselinge lockdown die vanaf 15 maart ons samenleven en onze gesprekken bepaalde, heeft een enorme invloed op ons leven. Het kan zijn dat de anderhalve meter samenleving de komende periode ons ‘nieuwe normaal‘ wordt. Zo gaan we de zomer en de komende vakantieperiode in: nieuw normaal. Normaal is de vakantie aan het eind van een jaar vol activiteiten. De vakantie is er om tijd en ruimte te maken voor iets anders dan het gewone leven. Nu is dat gewone leven heel rommelig geworden. Kinderen hebben zes weken vrij gehad en zijn blij naar school te kunnen. Mensen in de zorg hebben driedubbel zo hard moeten werken om de gezondheidzorg en de ouderenzorg op peil te houden. Veel mensen hebben thuiswerk en werk in huis moeten combineren. Helaas zijn er ook mensen voor wie er geen werk meer is. Die als zelfstandige geen inkomen hebben. Die ontslagen zijn bij het omvallen van het bedrijf. Voor wie gedwongen thuis zaten, strekte de tijd zich uit als een eindeloos niets kunnen doen. Voor niemand is de lente normaal geweest. De komende vakantie zal het ook niet zijn.

Vakantie betekent niet van alles gaan doen. Vakantie betekent allereerst vrij zijn van het gewone leven om eens goed om je heen te kijken en je af te vragen: mens, waar ben ik mee bezig? Vakantie is bezinning: terugblik op het op het voorbije en vooruitblik op het komende. Vakantie is even stil staan bij jezelf, bij je relaties met medemensen, bij de zin van de activiteiten, bij de bron van waaruit je leeft. Religieus bezien: vrij zijn voor God. Op abdijpoorten staat gebeiteld: Vacare Deo. Vrij, leeg, open worden voor God.

Als we terugblikken op de Corona – lente, dan zien we naast vormen van eenzaamheid ook veel menselijke warmte en verbondenheid. Er is een groot gevoel ontstaan voor zorg en toewijding aan kwetsbare mensen. Veel mensen zijn creatief geworden in het elkaar nabij zijn. Briefwisselingen. Belrondes. App-contacten. Ook kraamvisites en raamvisites. Met een hoogwerker moeder een taart bezorgen op haar verjaardag. Wie had dat ooit kunnen bedenken?

Boeiend is ook dat mensen de natuur weer méér ontdekken. Dat er zoveel bermbloemen zijn en dat je zoveel vogels kunt horen! Veel mensen ervaren de stilte in de straten als iets weldadigs. Heeft de corona betere mensen van ons gemaakt? Misschien wel, minstens ten dele: als we tenminste niet terugvallen in weeffouten van het precorona tijdperk!

Dat het virus woekert, is niet aan ‘iemand’ te danken. Ook niet aan God. Niemand – ook Hij niet – heeft het gewild. Dat het heeft kunnen woekeren en wij het niet op tijd konden bestrijden, daar zijn vragen bij te stellen. We zijn als mens niet volkomen schuldloos. De voorbeeldige inzet in de gezondheidzorg is roerend. Maar de bezuinigingen daarin hebben wel deze prijs gevraagd. Het is fijn te genieten van een schoner milieu, maar onze zorgzaamheid voor het milieu komt rijkelijk laat. De warmte in de samenleving is weldadig, maar de hardheid en de onverschilligheid voor de rafelige onderkant van de maatschappij gaat gewoon door. Daklozen, drugsverslaafden, verwarde mensen, psychisch kwetsbaren worden ook nu nog niet goed opgevangen. De grote vraag is natuurlijk: keren we terug naar de economie van nog grotere groei of durven we het aan om een samenleving te bouwen op de economie van het genoeg. Wat het op vakantie gaan betreft: de vliegtuigtickets voor Spanje en Portugal vliegen het reisbureau uit. Milieubewuste yuppen denken dat ze de milieuschade van het vliegen compenseren door afval te scheiden en minder vlees te eten! Gelukkig kiezen veel mensen ook voor kampeer – en fietsvakanties in ons schoner geworden Nederland.

Als we over de grenzen van het corona tijdperk vooruit blikken, wat zouden we ten diepste willen. Ik denk in ieder geval een harmonische samenleving waarin ruimte is voor kinderen en ouderen, waarin zorg is voor randfiguren en mensen aan de onderkant. Wat we gezien hebben is dat het virus gelijkelijk alle mensen kan treffen, maar de gevolgen ervan heel verschillend zijn. Ik denk aan samenleving waarin een visie op de toekomst leeft die niet draait om economie maar om humaniteit. De laatste drie maanden ging het nieuws bijna alleen maar over onze gezondheid en onze economie. De ongezondheid en de dreiging van corona in vluchtelingenkampen en arme landen werden genegeerd, terwijl het om duizenden mensen in nood gaat.

Steeds meer kom ik tot de overtuiging dat we meer moeten luisteren naar kerkleiders dan naar politici. Om het nog preciezer te zeggen: we moeten ons af vragen of ons hart open, vrij en leeg is voor wat God ons te zeggen heeft.

Vacare Deo, vakantie met God.
Hierbij wens ik iedereen een zinvolle vakantie toe.

Pastoor Tom Buitendijk.  


2 reacties

Avatar

Arno van Bommel · 19 juni 2020 op 16:13

Goed verhaal met inhoud, echter ik heb het reeds vorige week gelezen en kreeg het vandaag 5 keer in de inbox. Inhoudelijk okay, verspreiding kan aan gewerkt worden!
Fijne dag,
Arno van Bommel

    Avatar

    Frans van Niftrik · 21 juni 2020 op 10:24

    Dank voor uw info. Ik geef het door aan betrokken medewerkers.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *