(verschenen in het parochieblad jaargang 24,nummer 4)

Op 24 oktober 1979 kwamen er twintig mensen bijeen voor de oprichting van Amnesty International afdeling Oss, afgekort A.I. Corrie Verstegen-Govers was één van hen. In 2019, veertig jaar later, bestaat de afdeling Oss uit vijf leden. Van de twintig oprichters is Corrie nog de enige van de oorspronkelijke groep. Het blijft noodzakelijk, zegt Corrie, om regeringen die mensen omwille van hun geloof of geweten gevangen houden, erop te wijzen dat er geen rechtsgrond is om dat te doen. Tevens klagen we onmenselijke omstandigheden in de gevangenissen aan. Een regering, hoe boosaardig ook, geeft niet graag toe dat ze onmenselijk en mensonwaardig handelen. Druk uitoefenen helpt. Er zijn zo’n honderd mensen in Oss die maandelijks voor gevangenen schrijven naar hun regeringen. Of het wat uithaalt is nooit helemaal duidelijk, maar we weten wèl van vrijgelaten gevangenen dat het effecten heeft. Op 10 december, de dag van de mensenrechten, houden we een schrijfmiddag in de bibliotheek. Hier worden ook groetenkaarten naar gevangenen geschreven. In maart houden we een jaarlijkse collecte. Soms verkopen we kaarsen en kaarten of collecteren we. Ook wel in kerken.  Voor de gevangenen is het een goede steun te weten dat ze gekend worden. Niemand wil vergeten zijn. Ook al geven de regering aan gevangenen niet hun vrijheid terug, toch worden soms hun leefomstandigheden beter. Soms wordt de rechtspraak eerlijker toegepast. Die brieven beschermen de gewetensgevangenen ook. De regering voelt zich bekeken.

Het heeft me altijd geraakt dat moedige vrouwen en mannen die opkomen voor vrijheid van meningsuiting, die vechten voor rechtvaardigheid, die het onrecht van regeringen aanklagen, door blijven gaan met hun strijd voor een betere wereld. Ik heb zo’n bewondering, zegt Corrie, voor mensen die met gevaar voor eigen leven toch demonstraties organiseren. Denk eens aan de Dwaze Moeders van Argentinië. Dan kun je welzeggen dat je machteloos bent, maar je kunt ook wat doen. Zo’n brief ondertekenen en posten is ‘niets’ in vergelijking met wat zij doen. En met dat ‘niets’ hebben we al moeite!

Ik kom uit een groot katholiek nest, zegt Corrie, van gewone mensen. We kregen van huis uit wel gevoel voor rechtvaardigheid en eerlijkheid mee. Mijn vader was actief lid van de vakbond en zat ook in de politiek. Niet voor zichzelf, maar voor de goede zaak. Wij gingen – en ik ga nog – altijd naar de ‘paterskerk’. Daar leerden we dat we niet alleen christen binnen de kerk, maar ook buiten de kerk moeten zijn. Ik weet niet of dat nu geloof is, maar ik heb die gedachte wel vastgehouden. Een chinees spreekwoord zegt: “Je kunt beter een kaars aansteken, dan de duisternis vervloeken”. Ik hoop dat we het vlammetje A.I. in Oss brandend kunnen houden. Het zou fijn zijn als meer mensen mee gaan doen!

In gesprek met Corrie Verstegen-Govers.

Pastor Tom Buitendijk.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *