(verschenen in het parochieblad jaargang 24, nummer 2)

Alles is fragment.

Al door het zeggen van het woord

deelt men, scheidt men en schendt

het alomvattende, dat men niet kent,

dat ik aanwezig weet of alleen maar vermoed,

dat ik niet uitspreken kan en toch uitspreken moet,

dat mij beheerst en mij te luisteren gebiedt.

Maar als ik zoek en luister, dan vind ik het niet.

Een troost blijft:

Er is in ieder woord een woord,

dat tot het onuitspreekbare behoort;

er is in ieder deel een deel

van het ondeelbare geheel,

gelijk in elke kus, hoe kort,

het hele leven meegegeven wordt.

Uit vrees dat God vervluchtigen zal, maken de mensen beelden van Hem, geven Hem namen, dichten Hem eigenschappen toe, ontlenen aan Hem geboden en verboden, vestigen Hem in heiligdommen en altaren, ten einde Hem een adres te geven en maken met dat alles tot fragment wat het tegenovergestelde is.


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *