No feed items found.

Derde zondag van de Advent 16 december 2018

Geloof in het dagelijks leven.

De lezingen van deze zondag zijn qua sfeer en toon aan elkaar tegengesteld. Paulus roept ons op tot onbezorgde blijdschap terwijl mensen aan Johannes de Doper de bezorgde vraag stellen: Wat moeten wij doen om recht voor God te staan?

Wij mogen blij zijn, zegt Paulus, omdat de Heer nabij is. Johannes roept ons op tot een nieuwe levensstijl omdat de Heer komende is.

Wij zijn als christenen mensen die de Geest en de gezindheid van Jezus ontvangen hebben. Tegelijkertijd worden we opgeroepen steeds méér in die geest en gezindheid te leven. Hoe moeten wij als christenen van vandaag in de wereld staan?

Johannes de Doper was geen makkelijk mens. Hij leefde in de woestijn en vanuit de woestijn nam hij de mensen in de stad Jeruzalem en in de dorpen scherp waar. Hij zag een wereld van onrecht, van materialisme, van bedrog. Hij zag hoe mensen ten koste van anderen er zelf beter op wilden worden. Hij zag een wereld die ook ons vandaag niet vreemd is. Verontwaardigd over deze levensstijl scheldt hij met felle woorden zijn toehoorders uit. Hij geeft ze op hun donder. “ Valse adders zijn jullie! Jullie vinden je volk van Abraham! Jullie vinden jezelf goede gelovigen! Godsdienst zonder goed gedrag is vruchteloos! Als onvruchtbare bomen worden jullie allemaal omgehakt! ”

Dit is méér dan een waarschuwing; het is zelfs een bedreiging. Gods oordeel komt over jou en jij valt buiten zijn genade!

Zijn toehoorders schrikken ervan en vragen zich bezorgd af: wat moeten wij doen? Hoe kan ik anders gaan leven? Onze vraag: Hoe kan ik christen zijn in deze tijd? Deze vraag mag geen theorie blijven.

Het antwoord op deze vraag zal praktisch en concreet moeten zijn. Geloof in God en dagelijks leven horen bij elkaar.

Het gaat, zegt Johannes, allereerst om dagelijkse dingen. Hebben mensen voldoende eten en drinken? Hebben mensen voldoende kleding? Als jij ziet dat er tekort is: ga je dan delen van jouw overvloed? Ben jij een barmhartig mens met een wamt hart?

De oorlog in Syrië heeft een verwoestende uitwerking op het dagelijks leven. De materiële basis om een menswaardig leven te leiden wordt hier en daar al weer langzaam opgebouwd. Voor veel mensen is het leven daar nog steeds: proberen te òverleven. De christenen zijn desondanks vol hoop. Die hoop kunnen wij levend houden door concreet meeleven en gebed.

Ook in onze stad proberen mensen de armoede waarin ze terecht zijn gekomen te overwinnen. Een op de vijf kinderen in de Ruwaard woont in een gezin met een laag inkomen. Veel moeders zijn alsmaar bezig met de vraag hoe kan ik mijn kinderen een feestelijke kerstmis bezorgen. Kunnen mijn kinderen na de vakantie zeggen dat het een fijne tijd was of zullen ze schamen vanwege het schamele feest? Johannes, wat moeten we doen?

Er komen ook tollenaars naar Johannes toe. Het zijn mensen van het geld. Deze week hoorden we op de tv een grote bankier excuses maken voor het wangedrag van zijn bank. “Ik vind het erg dat het gebeurd is. Het had nooit mogen gebeuren.”

Maar gaat hij nou doen wat Johannes zegt: “Niet meer vragen dan voor u is vastgesteld”? Houdt de bank nu op met méér winst maken dan nodig is om diensten aan de klanten te verlenen? Economie betekent het verdelen van de schaarste zodat ieder genoeg heeft. De huidige economie is verworden tot een systeem van zelfverrijking en rijker willen worden dan anderen. De armen worden armer. Zelfs met een middeninkomen wordt het moeilijk rond te komen.

Van mensen die gaan over het geld mag je verwachten dat ze corruptie bestrijden en integriteit hoog houden. Ook vandaag geldt dat je eerlijkheid niet kunt rijmen met een ander benadelen.

Eerlijkheid wordt ook gevraagd in ons denken en spreken.“We zijn heel erg bezorgd over mensen in arme landen. We kunnen pas helpen als we genoeg overhouden om weg te geven.”

Echte bezorgdheid vraagt om een eerlijke delen.

Er komen zelfs soldaten luisteren naar Johannes. Wat moeten wij doen? De Romeinse soldaten zijn bezetters. Zij hebben als taak de orde in Jerusalem te bewaren. Vaak treden ze gewelddadig op, persen mensen geld af en plunderen winkels. Natuurlijk zijn ze meer gevreesd dan geliefd. Geloof en machtsmisbruik gaan niet samen. In God is geen geweld. Gebruik van geweld is altijd een nederlaag.

Wat mag een samenleving van christenen verwachten? Johannes wat moeten we doen? Welke waarden hebben wij hoog te houden wanneer wij ons christen willen noemen? Het gaat volgens Johannes

om solidariteit met hen die tekort komen.

Om doorzichtigheid en zuiverheid van ons handelen.

Om vriendelijk omgang met elkaar die tevredenheid schept.

Johannes wijst ons op de Messias die komen zal, een mens van vlees en bloed, die met ons een nieuwe en vernieuwende samenleving begint.

Hij wijst op de komende Messias die een solidaire broeder zal worden van alle mensen; op de Messias die niemand afschrijft en iedereen kansen geeft om goed mens te worden; op de Messias die als een weerloos Lam zijn leven geeft.

Paulus schrijft ons: verheugt u in de Heer te allen tijde. Jullie zijn al christenen die de gezindheid van Jezus ontvangen hebben. In jullie brandt het messiaanse vuur van vrede al. Bidt en dankt God voor wie je geworden bent. Maakt uw vriendelijkheid en vrijgevigheid bekend aan alle mensen. Laat de samenleving blij met jullie zijn!

Klopt het wat Paulus aan ons schrijft….? Laten we het hopen.

Met ons hopen de christenen dit ook. Laat straks bij de uitgangscollecte de Syrische christenen weten dat u om hen geeft!


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *