(verschenen in het parochieblad jaargang 24, nummer 7)

21 oktober was de algemene parochie-avond.
Onze voorzitter opende verhalend, zoals alleen hij dat kan en hiernaast in dit blad is te lezen.
Van het bestuur was er uitleg over de financiën. Met de woorden dat we er voorlopig nog gezond voorstaan en dat dat zo kan blijven als we in de nabije toekomst allemaal, telkens weer, wat extra willen geven.
Daarna ging de stampvolle Carmelzaal uiteen in groepen om ankers voor de nabije toekomst uit te spreken.
We stelden vast dat we een warme parochie zijn met veel persoonlijke belangstelling voor elkaar en oog voor samenzijn in bv de HOI- middagen en de druk bezochte koffie na de diensten. Overigens is iedereen welkom om door de week om tien uur koffie te komen drinken in de Carmelzaal.
We zetten voor de toekomst in om door te gaan in ‘eucharistie en in gemeenschap zijn’ op de weg die we nu bewandelen. Daar wordt ook ons geld op ingezet. Er wordt veel, niet direct zichtbaar, werk gedaan in de diaconie. Speerpunt blijft dat we oog willen houden voor elkaar als mens. Eigenlijk hoort het bij elke parochiaan dat hij of zij nadenkt over wat hij kan doen voor onze parochie. Er is een hele club van vrijwilligers in de volle breedte, maar dat mag best nog uitbreiden. We zouden op bepaalde terreinen ook samen kunnen werken met andere groeperingen bv de Paaskerk.
Centraal wordt er een groepje mensen gevormd dat gemakkelijk contacten maken kan om bezettingsproblemen van diverse groepen efficiënter op te lossen.

Kerkbezoekers verouderen. De vraag naar jongeren in de deelnemers is groot. Daarom beginnen we met nieuw elan een kinderkoor, gaan catechese nieuwe stijl voor ouders maken en is het verzoek gelegd om de website te herzien. Hij is splinternieuw, maar een doolhof. Als communicatiemiddel voor vooral ook jongeren ongeschikt.
De liturgie en sacramenten willen we blijven verzorgen op de manier zoals dat nu gaat. Dat vergt een gerichte inspanning bij vertrek van pastores. Wellicht is het te overwegenwegen om gebedsgroepen te vormen als kristallisatiepunt voor het herstel van de geloofsgemeenschap.
Na nog een bourgondische afsluiting gingen iedereen huiswaarts in het besef dat we in een warm bad verkeren en ons willen inspannen dat
in de toekomst zo te houden.

Dré van Ekeren


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *