Titus Brandsma Tijdingen

 22 september  – 6 oktober 2019

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl 

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

29 september – 26e zondag door het jaar

Bij uitvaarten wordt bij het uitgeleide het In Paradisum gezongen.  Dan bidden en zingen wij:  “Moge het koor van de engelen u ontvangen

en moge u met Lazarus, eens een arme, de eeuwige rust ontvangen”.

Deze arme Lazarus komt uit de grote gelijkenis die Jezus vertelt over de arme Lazarus en de rijke vrek.  Deze gelijkenis  is opgenomen in het onderricht dat Jezus geeft over “Rijkdom en gerechtigheid”.  Hij richt zich daarin tot de leerlingen, tot de geldzuchtige Farizeeën en over hun hoofden heen ook tot ons, leerlingen van vandaag.  Het verhaal kenmerkt zich door grote tegenstellingen: De arme ligt schaars gekleed, hongerig en met wonden overdekt aan de poort. Honden – onreine dieren – likken zijn wonden. De rijke is in fijn purper en linnen  gekleed en viert binnenshuis  uitbundig feest. De arme kennen we bij namen: Lazarus. God is mijn helper betekent dat. De rijke blijft naamloos: het kan iedereen zijn. Ook u of ik. Beiden sterven zoals eens alle mensen sterven. Maar dan is er ineens verschil. Beiden zijn in leven na dit leven: de rijke in de onderwereld waar het leven een kwelling is.  Lazarus, de arme van weleer, rust in de schoot van de aartsvader Abraham.  Laten we niet te gauw denken: hemel en hel. Er zijn vele voorstellingen van het hiernamaals mogelijk. Waar het om gaat is de onoverbrugbare kloof die armen en rijken van elkaar scheidt. Een tweedeling die niet nodig was geweest als in het aardse leven de kloof tussen rijk en arm overbrugd was.  Vanuit zijn ellende wil de rijke toch nog een dienst vragen aan Lazarus: een druppel water. Als dat niet kan wil hij zijn rijke broers laten waarschuwen.  Maar….dit is overbodig: ze hebben toch Wet en Profeten.  Ze kunnen weten wat van hen verlangd wordt. En wij weten het ook!  God kiest partij voor mensen die niet gekend worden en zelfs ontkend worden. Hij roept hen bij name en bergt hen in  zijn liefde.  De rijken die uitbundig en overdadig feesten zullen lucht voor hen zijn. Een ademtocht die voorbijgaat- een zuchtje van niets.  En wij, zullen wij bij de Eeuwige een naam hebben?

 

 

6 oktober – 27e zondag door het jaar (Lucas 17, 5-10)

Geef ons meer vertrouwen’. Dat vragen de leerlingen aan Jezus. Dat is hun reactie op een opdracht die zij zojuist van Hem gekregen hebben. Hij zei tegen hen: ‘Als iemand zevenmaal op een dag tegen jou misdoet, maar telkens weer naar je toekomt en spijt betuigt, dan zul je hem vergeven.’ ‘God, geef ons meer vertrouwen’, bidden daarop de leerlingen. Want dat is niet te doen! Want zevenmaal is geen bepaalde hoeveelheid, maar een uitdrukking van een onbepaalbare volheid. Hier kun je voor ‘zevenmaal’ invullen: de hele dag je leven lang door. Iemand die zich de gehele dag misdraagt tegenover jou, en toch steeds weer om vergeving vraagt. Dus: ‘Geef ons meer vertrouwen’. Er staat niet: ‘Geef ons vertrouwen.’ Want vertrouwen hebben we allemaal in meer of mindere mate wel. Maar voor deze opdracht lijkt dat veel te weinig.

Toch is het antwoord van Jezus op deze smeekbede niet wat zij hoopten. Jezus bevestigt de ‘grootte’ van hun vertrouwen met het bekende beeld van een mosterdzaadje. Al was je vertrouwen maar zo groot als een mosterdzaadje … je zou al onmogelijke dingen kunnen bewerken. Wat wil hij daarmee zeggen? Dat ons kleine geloof in elkaar al voldoende is om de wereld vriendelijker en leefbaarder te maken? Ja en nee. Ons kleine geloof in elkaar is telkens weer het begin, het uitgangspunt. Wat je bezit, dat is voldoende om mee op weg te gaan. Maar er is meer.

Door het beeld van een mosterdzaadje te gebruiken, wijst Jezus niet zozeer op de kleinheid van ons vertrouwen, maar op de potentie, op de groeimogelijkheid ervan. Een mosterdzaadje is dan wel de kleinste onder de zaden, maar het heeft de groeikracht in zich om een enorme struik te worden. De mosterdstruik stond bekend de grootste te zijn onder alle planten. Zij bracht vele grote takken voort, waarop vogels zich in grote getale konden nestelen. Dat is het beeld achter de uitspraak: ‘Al was je vertrouwen maar zo groot als een mosterdzaadje’ … dan zou het méér dan voldoende zijn om de wereld vriendelijker en leefbaarder te maken. Maar waarom gebeurt dat dan zo weinig?

Dat komt omdat wijzelf in de weg zitten en de wereld op onze eigen wijze en altijd ook ten voordele van onszelf willen veranderen. Wij hinderen vaak de Bron van alle vertrouwen in ons om tot volle ontplooiing te komen. Geloof of vertrouwen is een geschenk van God aan ieder van ons. Hij alleen heeft de potentie en de kracht om uit te groeien in ons, en zo in ieder van ons mens te worden op aarde. Maar in zijn Zelfgave in ons beweegt Hij ons om óók onszelf te gaan geven, zelfs tegen onze belangen in. En precies dát voorkomen wij, vaak onbewust, waardoor Zijn vertrouwen in ons niet uitgroeit tot zo’n grote struik, waarin allerlei vogels van allerlei pluimage kunnen nestelen. Daarom is het goed om met de leerlingen te bidden: ‘God, geef ons méér vertrouwen,’ kom in ons meer en meer aan het licht.

Quiet , een knipoog naar Quote.

Na een lange periode van voorbereiding gaat op 17 oktober Quiet Oss van start.  Quiet is een gemeenschap waarin mensen die iets te bieden hebben aan goederen en diensten deze ter beschikking stellen aan hen die ergens om verlegen zitten.  Sponsors zijn mensen die bereid zijn iets te geven. Members zijn mensen die graag iets willen ontvangen. Supporters zijn mensen die  Quiet financieel willen steunen. In Oss komen deze drie groepen voor. Als die groepen via Quiet elkaar vinden dan maken we samenleving van onze stad een stukje gelukkiger.

Wat in heel Nederland te zien is,  is ook in Oss aan de hand.  Ondanks de welvaart en de groei in de economie leven veel gezinnen en alleenstaanden in armoede. Voor veel mensen is de voedselbank onmisbaar.  Veel mensen dreigen in isolement te raken. Quiet wil de armoe verzachten en sociaal isolement voorkomen.

Hoe werkt Quiet?  Via een app kunnen mensen (sponsoren) een aanbod doen waarop de mensen die iets nodig hebben ( members)  kunnen ingaan.  Als zo’n contact slaagt is er een ‘match’. Voorbeeld: een restaurant biedt wekelijks voor twee personen een dagschotel aan. Mensen die nooit ‘uit’ kunnen eten, kunnen daarop intekenen en zo een gezellige avond beleven. Ander voorbeeld: iemandstelt tien kaartjes voor een evenement beschikbaar ( een voetbalwedstrijd, een pretpark).  Een gezin kan ‘een dagje’ uit beleven.

Quiet heft de armoede niet op. Daar is meer voor nodig. Onder andere het besef dat wij in de samenleving bij elkaar horen en dat er tussen groepen geen onoverbrugbare kloven mogen ontstaan. ( zie boven) Dat besef moet in de samenleving gaan leven. Kort gezegd: het algemeen belang gaat boven het groepsbelang en / of eigenbelang. Het evangelie moet weer richtsnoer in de samenleving worden. De kerk en daarmee ook onze parochie kan Quiet Oss steunen.

 

 

Tekst van onze bisschop  Gerard de Korte bij de Vredesweek 2019

“Onze aarde is ons gemeenschappelijk huis”.

In het Oude Testament klinkt voortdurend de belofte van sjaloom, van vrede. Het gaat hierbij  niet alleen om de afwezigheid van wapengekletter, het Bijbelse sjaloom is veel rijker. Het gaat om welzijn en rechtvaardigheid over alle grenzen heen. Jezus stuurt zijn leerlingen als boodschappers van de vrede.  Zij moeten over de vrede van Christus vertellen en uit hun daden laten blijken waar die vrede voor staat. Als christenen van nu moeten wij dit voorbeeld volgen. Paus Franciscus houdt voortdurend een hartstochtelijk pleidooi voor een cultuur van vrede waarin niet alleen wij mensen maar alle schepselen in delen.  Verde verbindt over grenzen. Onze aarde is ons gemeenschappelijk huis. En dat huis moeten we goed beheren en behoeden. In kracht van Gods Geest zijn wij tot veel in staat, dichtbij en ver weg.

Op 19 september vierden we 75 jaar bevrijding van Oss.

Er zijn veel activiteiten gehouden om dit te vieren. Wij hebben de plicht om de doden te gedenken.  De soldaten en de burgers die omgekomen zijn. De herinnering aan hen zal ons moeten aanzetten vuriger naar vrede te streven en om vrede te bidden. Moge hun herinnering ons tot zegen zijn.

20 september 2018

Een jaar geleden gebeurde het verschrikkelijke ongeluk met de stint waarbij vier kinderen om het leven kwamen. Het is een wond in onze stad die nog steeds pijn doet. Allereerst aan de gezinnen van de omgekomen kinderen. Maar ook aan de medewerkers van de kinderopvang vanwaar de kinderen vertrokken, aan de scholen waar de kinderen nooit aan kwamen.  Bidden we om kracht om dit verdriet te dragen en om het leven opnieuw aan te kunnen.

 

Onze opdracht

 

Geef vrede door van hand tot hand, je moet die schat bewaren.

Bescherm haar als een tedere vlam, behoed haar voor gevaren.

Geef vrede door van hand tot hand, met liefde onze redding.

Wees vriendelijk in woord en daad, bewogen om Gods schepping.

 


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *