Titus Brandsma Tijdingen

 9 -23 februari 2020

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

16 februari: 6e zondag door het jaar (Matteüs 5,17-37)

Als wij het woord Bergrede horen, dan denken we al gauw aan de Zaligsprekingen. Zalig de mensen die… Op de goede weg die …Gelukkig die … Dat klopt ook wel want met deze spreuken begint het onderricht van Jezus. Maar er volgt nog veel meer. Matteüs vat alles wat hij van Jezus zelf gehoord heeft en wat van Hem is overgeleverd samen in drie hoofdstukken: Matteüs 5,1- 7,28 is zo ‘Een handleiding tot leven in navolging van Jezus’. De navolging van Jezus beschrijft Matteüs in tegenstelling tot de uitleg die Schriftgeleerden en Farizeeërs aan de geboden van de Joodse Wet geven. “Jullie hebben van de religieuze leiders gehoord … maar ik zeg jullie.” Tegenstelling is misschien niet het goede woord. Jezus zelf ziet zijn uitleg van de geboden als vervulling. Hij schaft de Joodse Wet niet af, maar gaat dieper en vraagt zijn leerlingen mee te werken aan die vervulling. Je zou ook kunnen zeggen: Jezus vraagt om een radicale beleving van de Wet.

Een centraal woord is ‘gerechtigheid’. Jezus vraagt ons die gerechtigheid beter en consequenter te beleven dan de Farizeeërs en Schriftgeleerden. Die hadden er een handje van om verzachtingen aan te brengen, uitzonderingen te maken, langs het randje te lopen. Leerlingen van Jezus beoefenen gerechtigheid met liefde en barmhartigheid. Doden is strafbaar volgens de Wet, maar iemand het leven onmogelijk maken door spot en kwaadsprekerij ook. Echtbreuk mag niet, maar stiekem naar een ander verlangen is ook heel schadelijk voor je relatie. Zweren bij de Heer kun je beter niet doen. Een eed is gauw afgelegd. Integer en transparant zijn in het gedrag maakt een betrouwbaar mens van jou. De joodse uitleg van de Wet behoedde de luisteraars om ‘niets kwaads’ te doen. Jezus uitleg van de Wet roept ons op radicaal ‘iets goeds’ te doen. Christen zijn vraagt om méér doen dan het gewone. Christen zijn vraagt om niet om een ander geen kwaad te doen maar om goed mens te zijn voor ander.

23 februari: 7e zondag door het jaar – Afrika Engakoor (Matteüs 5,38-48)

In de lezingen van deze zondag worden we opgeroepen om te gaan lijken op God zelf: ‘Wees heilig, want Ik, de HEER uw God, ben heilig’, roept God tot ons in het boek Leviticus; en Jezus dringt bij Matteüs bij ons aan: ‘Weest volmaakt, zoals jullie Vader volmaakt is.’

Is dat niet een beetje véél gevraagd: om zo heilig te zijn als God, en zo volmaakt als onze Vader te zijn? Ja, als wij dat op eigen kracht zouden moeten doen, dan wel! Gelukkig is dat niet de bedoeling. We zouden immers volkomen overvraagd worden. Sterker nog: we zouden zelfs een doodzonde begaan door zelf te denken en te proberen God te zijn.

Martin Buber, een belangrijke Joodse filosoof en geestelijk leider uit de vorige eeuw, heeft de oproep uit Leviticus als volgt vertaald: ‘Jullie zullen heilig worden, immers heilig ben ik, jullie God.’ Dat klinkt al heel anders. Dat wij ‘heilig worden’ wordt nu een mogelijkheid, die ons aangeboden wordt vanuit de Heilige bij uitstek: onze God. Alleen Hij kan ons maken tot wat Hijzelf is: heilig en volmaakt. Die mogelijkheid biedt Hij ons dagelijks aan: ‘biedt geen weerstand aan het onrecht, geeft aan wie u vraagt, wendt u niet af als iemand van u lenen wil, bemint uw vijanden en bidt voor wie u vervolgen, … Kortom: Bemin uw naaste als uzelf!

Want dat is precies wat God bij ieder van ons doet: ons beminnen als zijn naasten. Elders in de Schrift heeft Jezus aan dit beminnen een minimum en een maximum betekenis gegeven. Je naaste minimaal beminnen is: Iets wat jij niet wilt dat jou geschiedt, doe dat ook een ander niet. Je naaste maximaal beminnen is: Al wat jij wilt dat een ander voor jou doet, doet dat ook voor hem. Dit klinkt al weer bijna alsof je dat op eigen kracht en altijd moet doen. Toch is dit niet zo. Het is God die de enige Heilige en Volmaakte is. Gelukkig woont en werkt Hij in ieder van ons. Het is slechts zaak om Hem in zijn werkzaamheid niet te hinderen, maar onbelemmerd te laten uitstromen via ons denken, spreken, doen en laten. Dit betekent niet dat wij maar in een hoekje zullen gaan zitten en afwachten wat er gebeuren gaat. Nee, dat betekent dat wij God de Bron laten zijn van al ons denken, spreken, doen en laten. Door ons (samen) steeds simpelweg op Hem te richten, en Hem uit te nodigen om ons tot een instrument te maken van zijn liefde. Of, zoals Franciscus ooit zei: Heer, maak mij tot instrument van uw vrede. Dan zullen wij zo heilig en volmaakt wórden als onze Vader ís.

Aswoensdag 26 februari 2020. 19.00 uur.

Met Aswoensdag begint de Veertigdagentijd: de voorbereiding op het Paasfeest. Aswoensdag is een dag van neerliggen in het stof; Pasen is de dag van de opstanding. Op Aswoensdag krijgen de gelovigen een askruisje het voorhoofd getekend. De as is as van verbrande palmtakjes van vorig jaar. Die palmtakjes betekenden toen de overwinning van het leven op de dood. We hebben het dodelijke niet helemaal uit ons leven kunnen verdrijven. We krijgen de kans van een nieuw begin.

De as van het askruisje is nu een teken van boete. We zijn – als persoon en als samenleving – tekort geschoten het léven te bevorderen. We hebben soms ook anderen benadeeld. We hebben onder onze eigen maat geleefd. Dat geven we toe en laten het met het askruisje zien. Maar ook laten we zien dat we een nieuw begin willen maken. Nederig keren we terug naar onze uitgangspositie. We zijn slechts stof. We hebben bekering nodig. We hebben moed nodig om op te staan tegen alles wat mensen klein houdt. We willen veertig dagen lang weer op weg naar Pasen gaan. Het askruisje halen is een belangrijke traditie in de kerken. Niet alle protestantse christenen kennen het. Met het vaker bewust beleven van de Veertigdagentijd neemt ook bij protestanten het verlangen toe om het askruisje te ontvangen. De gelovigen van de Paaskerkgemeente zijn van harte uitgenodigd om samen met de parochiegemeenschap de veertigdagentijd te beginnen en samen de weg naar Pasen op te gaan.

Gebed voor de Veertigdagentijd

God, wij staan aan het begin van de veertigdagentijd.  Veertig dagen willen wij Jezus volgen                                                                op zijn weg van liefde en lijden,  van angst en van moed,  van volhouden en van overgaven aan uw Wil.  Schenk ons een vruchtbare tijd om met meer luister                                   het feest van Pasen te kunnen vieren.  Wanneer wij afsterven aan de oude mens in ons,  bewerkt U in ons het nieuwe leven.  Doe ons met Christus opstaan  en nieuwe mensen worden voor elkaar.

Ons vastenactieproject: Pooling op Oost Java

Herman en Maria Wegh hebben samen met andere familieleden de stichting Probolingo opgericht om het werk van hun nicht zuster Margarita Jonkman te steunen. Deze zuster is actief bezig om het onderwijs voor meisjes en jongens mogelijk te maken. Met twee andere zusters zij verantwoordelijk voor enkele internaten. Naast het onderwijs zijn ook de leefomstandigheden belangrijk. Zo zorgt zuster Margarita ook voor toiletten, matrasjes, schoonmaakmiddelen en meubilair. Onderwijs is de beste vorm van ontwikkelingssamenwerking is haar overtuiging. Daarin willen wij haar steunen met onze vastenactiegift.

Gebed voor de stad op zondag 1 maart 2020.

De Raad van Kerken Oss nodigt alle christenen uit voor een gebeds-bijeenkomst: Gebed voor de stad. Wij leven als christenen in de samenleving en we hebben de opdracht van Jezus om daar zout en licht te zijn. We hoeven als christenen geen bijzondere of grootse dingen te doen. Ons wordt gevraagd bewust christen te zijn en als christen te leven. Het dagelijkse leven heeft voldoende uitdaging om ons als christen te gedragen. In de omgang met de buren, in de aandacht voor eenzamen, in manier waarop je over vreemdelingen praat, in je koopgedrag en in je omgang met het milieu. Door zout en licht te zijn, door inspirerend te leven en door zicht op toekomst te bieden, brengen wij Gods werken in ons aan het licht. God laat zien hoe Hij zijn werk van liefde in ons verricht. Daarvoor kunnen wij God nooit genoeg danken en prijzen. Ook mogen wij in gebed God vragen wat goed is voor onze stad en onze wereld. Wij willen in gebed onze zorgen en verlangens, onze vragen en onze noden uitspreken. Onze gebeden zullen we dan als door Hem gezegende opdrachten terug ontvangen. God werkt door onze handen als wij de handen van God durven te zijn.

Om 17.30 uur komen wij bijeen voor een eenvoudige maaltijd:

soep en brood; koffie/thee/melk in de zaal van de Sint Jozefkerk.

We maken kennis met elkaar als medechristenen.

Om 18.30 uur gaan we naar de kerk voor een eenvoudige gebedsviering.

Ook als u niet naar de maaltijd bent geweest, bent u welkom in de gebedsviering.


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *