Titus Brandsma Tijdingen 27

  13 – 27 januari 2019

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl  

20 januari – 3e zondag door het jaar (Joh. 2, 1-12)

Jezus verandert water in wijn op een bruiloftsfeest. Waarom begint het openbare leven van Jezus op een bruiloftsfeest? Waarom verandert op dat feest water in wijn? En wat is toch de betekenis van de afwezigheid van de bruid op dit feest?

Het is opvallend dat het openbare leven van Jezus begint op een feest: een bruiloftsfeest. In het Eerste Testament wordt de verhouding tussen God en zijn volk op vele manieren getekend. Er is bijvoorbeeld sprake van een Heer-knecht-relatie. Mozes en het volk zien zichzelf als dienaar of knecht van hun Heer. In de Wijsheidsboeken wordt de relatie tussen God en mens ook wel afgeschilderd als de verhouding tussen een vader (of moeder) met een lerend kind. En ook wordt deze relatie in de Schrift, zowel als in het Eerste Testament als hier bij Johannes, gezien als een die vergelijkbaar is met de relatie tussen een bruid en een bruidegom die één willen worden. Prachtig wordt dit aldus verwoord bij de profeet Jesaja: Zoals een jongen zijn meisje trouwt, zal God die u opbouwt, u trouwen; en zoals een bruidegom zich verheugt in zijn bruid, zal Hij zich verheugen in u

God zoekt ieder van ons om tot zich te nemen als zijn bruid. Daarom is de bruid dé grote afwezige op de bruiloft van Kana. Die lege plek is er om ingenomen te gaan worden door ieder van ons. Als wij dat doen, als wij ons aanbieden aan God gelijk een bruid, dan verandert op dat moment water in wijn.

Dan zijn wij niet langer meer dienaren van God die de wet  onderhouden, maar geliefden van God in wie Hij welbehagen vindt. Dan wordt Christus geboren in en uit ons, het levende Woord van God, dat ons uitnodigt te verschijnen op Zijn bruiloft. Door te horen naar zijn Stem, worden wij zijn bruid. Dat de goede wijn, de liefde van God, ons moge smaken!

27 januari Oecumenische Woord en Gebedsviering

In deze viering gaat dominee Ruth Jellema  voor met pastor Tom Buitendijk 

Van 20 – 27 januari wordt de Week van Gebed voor de eenheid gehouden. Het thema van deze zondag is : “Recht voor ogen”.

In het boek Deuteronomium lezen we : “  Zoek het recht en niets dan het recht”.  Deze bijbels oproep is dringend in alle situaties waarin verdeeldheid en conflicten de kop op steken.  Als christenen vormen wij samen in onderscheidenheid het éne Lichaam van Christus. Het beeld van het Lichaam dat wij samen vormen heeft Paulus in de brief aan de Romeinen beschreven. Samen bidden en samen werken geeft ons kracht en moed ons in te zetten voor gerechtigheid in deze wereld en voor de waardigheid van iedere mens.  De samenwerking tussen christenen verhoogt ook de kwaliteit van ons samenleven in deze stad Oss.

In onze samenleving – dichtbij en verder om ons heen – zijn sporen te vinden van het Rijk God. Stukjes wereld waarin de glans van Zijn Rijk schittert. Jezus is daarmee begonnen in de synagoge van zijn vaderstad Nazareth.  De Geest van de Heer heeft Hem gezalfd om boodschapper en bewerker te worden van bevrijding uit armoede,  gevangenschap, uitzichtloosheid en onderdrukking.  God breekt zich baan in onze wereld en in ons menselijk pogen.  Ook al hebben wij het Rijk Gods niet in onze handen en mogen wij het ontvangen uit de handen van God,  toch zijn onze handen nodig om wat God in ons begonnen is voort te zetten tot de dag van de voltooiing. Wij zijn en blijven pelgrims op weg naar het messiaanse rijk van vrede en gerechtigheid. Wij kunnen niets zonder God, maar God ook niet zonder onze mensenhanden.  Het is nooit God óf mens, maar altijd God èn mens. Als wij zijn recht en waarheid, genade en menslievendheid voor ogen houden, wordt de aarde ooit eens hemel.

CURSUS GELOOFSVERDIEPING

Op zaterdag 26 januari gaat weer de cursus geloofsverdieping van start. Het thema is: Ik ben met je’ – de weg van God met de ziel. We verkennen deze weg aan de hand van het boek Lokroep van het Onuitsprekelijke van Kees Waaijman O.Carm.

 De cursus bestaat uit zes afzonderlijke bijeenkomsten die gehouden worden op zaterdag 26 jan, 2, 9, 16 en 23 febr, en 2 maart 2019, van 10.00 – 12.00 op de parochie.

Wat doet onze parochie n.a.v. de verklaring van Nashville?

Deze vraag kreeg ik voorgelegd en mijn aanvankelijke antwoord was: Niets. Het is een binnenkerkelijk protestantst probleem. Met zo’n verklaring willen behoudende protestanten een gesprek dwarsbomen. Alsof je met: “Het staat in de Bijbel?” een discussie kunt stoppen. Katholieken zeggen dan: “Dat heeft de kerk altijd geleerd”. Ook dat zal niet helpen. Het gesprek over homoseksualiteit zal doorgaan in protestantse en katholieke kringen. Dat gesprek moet met tact en liefde gevoerd worden. Zeker wanneer het gaat om jongeren die ‘uit de kast’ willen komen maar niet durven. Dat er vele graden van acceptatie zijn binnen de kerken zijn, is niet verwonderlijk. De emancipatie van homo’s is ook in de samenleving nog steeds gaande. In onze parochie zijn LGBTI – mensen welkom. Niet omdat ze homo zijn, maar omdat ze zussen en broers in Christus zijn en door God beminde mensen.

Dat ik toch iets schrijf komt doordat de verklaring ineens heel veel los maakt. Door de korte samenvatting en door selectieve aanhalingen voelen homo’s zich gekwetst of “terug de kast in geduwd’. Als je de Bijbel als richtsnoer in je leven beschouwt is het niet te verteren dat anderen je op Bijbelse gronden een zondig mens noemen. Naast de ‘letterlijke’ uitleg zijn er veel bijbelgetrouwe andere verklaringen mogelijk van de ‘verbodsverzen’.

Rond 1975 verscheen het boek “Een mens hoeft niet alleen te blijven”. Daarin wordt de Bijbel anders gelezen, en wordt er ruimte gezocht voor ‘de homoseksuele medemens’. Wat bevoogdend tonen de auteurs veel begrip. Dat vonden niet alle homo’s even leuk, want ze wilden niet zielig zijn. De verklaring van Nashville is een stap terig. Hij is exegetisch beperkt, theologisch eenzijdig en vooral pastoraal onverantwoord. Zo hard oordelend ga je niet met mensen om! Het begrip in het pastorale aanhangsel bij de verklaring in Nederland is nogal zuinig. Het is niet te verwachten dat dit schrijven het gesprek binnen de kerk stopt. Er zijn niet alleen kwetsbare jongeren er zijn ook veel weerbare homo’s.

Katholieken zullen eerder spreken van een verschil in ‘leer en leven’ dan een beroep doen op de Bijbel. Met “God heeft de zondaar lief, maar haat de zonde” voelt een homo zich niet erg getroost. Van “je mag zó zijn, maar niet zó doen “ knapt ook niemand op. Gelukkig zijn katholieken nogal in staat met spanningen om te gaan. “De kerk kan een heleboel leren, maar het gaat om mensen”, is een geliefd uitgangspunt. In de katholieke moraaltheologie spreekt men soms van homoseksualiteit als een ‘variant van de schepping ‘. Ook in de RKKerk moet het gesprek doorgaan: met liefde en tact en vooral met een pastorale blik. Het gesprek over homoseksualiteit moet binnen de kerken worden voortgezet. Ervaringen van homo’s moeten daarin mee klinken. Zij getuigen op hun manier van Gods liefde voor mensen.

Door de media heeft deze verklaring een veel grotere reikwijdte gekregen dan bedoeld. Hij was gericht tot theologen en predikanten van protestantse huize. Hij werd niet in de bus gestopt bij homo organisaties en LGBTI-ers. De tekst roept niet op tot veroordeling van personen. Het is onterecht dit te suggereren. De media maken de verklaring tot een antihomo stuk en tot een tekst vol homohaat.

De verklaring zelf geeft als reden van verschijning. “ Deze seculiere geest van onze eeuw brengt een grote uitdaging mee voor de christelijke kerk.” “Gaat de kerk op in de tijdgeest of blijft zij trouw aan de Heer?” “ Zal de kerk dwars tegen de cultuur in, haar heldere getuigenis bewaren en dit getuigenis doen horen?” Dit zijn correcte vragen die wij ons ter harte kunnen nemen.

Is er in de seculiere visie op de samenleving ruimte voor een gelovige visie die niet mee gaat met de tijdgeest? Mag dat? Kan dat zonder hoongelach en grove spot? Mag een gelovige visie op het leven wijzen op een andere dimensie dan wat na een proces van emancipatie gangbaar geworden is? Is het secularisme niet even star als sommige vormen van leerstelligheid en bijbelgetrouwheid? Het begint erop te lijken dat in dit land vrijheid van meningsuiting voor gelovigen niet meer geduld wordt.

Het blijft waar: Jezus’ leerlingen zijn IN de wereld maar niet VAN de wereld. Dat er een MEER is dan de platte seculiere visie, kan voor seculieren irritant zijn. Gelovige homo’s zijn daar wel gevoelig voor. Ik denk dat gelovige homo’s moeten opstaan en zich laten horen; dat ze elkaar moeten helpen staande te blijven in hun geloofsgemeenschap. (pastor Tom Buitendijk)


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *