Titus Brandsma Tijdingen

17 november – 1 december

Pastor.Buitendijk@tb-parochie.nl

Pastor.Teubner@tb-parochie.nl

24 november 2019: Christus Koning (Lucas 23, 35-43)

De laatste zondag van het kerkelijk jaar is altijd het feest van Christus Koning. Dit jaar klinken in het evangelie volgens Lucas dan Jezus’ laatste woorden: ‘Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen.’ Jezus hangt aan het kruis en is omringd door spotters. Zij steken de draak met zijn naam: ‘Jezus’. Een naam, die Hij van Godswege draagt: Jeshoea – ‘het is God die redt’. Die naam ontving Hij van God uit, toen deze via een engel tegen Maria zei: ‘Je zult zwanger worden en een zoon baren, die je de naam Jezus zult geven’, hetgeen betekent: ‘het is God die redt’.

Zoals Jezus aan het begin driemaal door Satan werd beproefd in de woestijn, zo wordt Hij nu op het eind van zijn leven, opnieuw driemaal beproefd. Driemaal klinkt uit de mond van spotters heel cynisch en sarcastisch: ‘Anderen heeft Hij gered – laat Hij nu zichzelf redden; ben Jij de koning van de Joden – red dan jezelf; ben Jij de Messias – red dan jezelf en ons erbij!’

Vader, vergeef het hun, want zij weten niet wat zij doen’, is de reactie van Jezus. Inderdaad, zij weten niet wat zij zeggen (3x): ‘Red jezelf!’ Daarom vraagt Jezus aan zijn Vader om deze onwetende spotters te redden, door hen te vergeven.

Toch zeggen zij ook ware dingen over Jezus, alleen op een bijtende toon: ‘Ben jij niet Gods uitverkorene, de Messias?; ben Jij niet de koning van de Joden?’ Uitverkorene van God, koning en Messias. Ja, dat is Jezus allemaal. Maar Hij is dat alleen maar, wanneer Hij trouw blijft aan zijn naam, wanneer Hij wezenlijk zijn naam leeft: Jeshoeah – Jezus – God redt. Want Hij weet: het is enkel God die redden kan. Het is God die de enige ware koning over het volk van Israël is. Het is God die Hem gezalfd heeft als Messias en die in Hem werkzaam aanwezig is. Jezus is enkel koning en Messias als Hij God laat werken in Hem, als Hij Hem daarbij niet hindert door uit eigen kracht te leven en te werken.

Daarom zei Hij ook heel cryptisch tegen Pilatus: ‘Ja. Ik ben koning, maar mijn koningschap is niet van deze wereld!’ (Joh. 18). Het koningschap van Jezus is een gegeven koningschap van de Vader uit. Niet een gedelegeerd koningschap, maar een ruimte bieden aan het werken van de Vader in Hem. Niet Jezus zit aan het stuur van zijn leven, maar de Vader. Niet Jezus kan uit eigen kracht zichzelf of anderen redden, maar enkel door de Vader in Hem alle ruimte en macht te geven, zal Hij gered worden. en met Hem allen die geloven in Gods koningschap. Het is daarom dat Johannes aan het begin van zijn evangelie stelt: ‘Aan hen die geloven in zijn naam (Jezus – God redt) geeft Hij het vermogen zonen en dochters van God te worden. Want uit God zijn zij geboren.’

Jezus navolgen betekent: zoals Jezus uit je eigen centrum gaan, ruimte maken voor Gods werkzame aanwezigheid in je, het stuur over je leven loslaten, en God zo min mogelijk hinderen in zijn weg met ieder van ons. Christus Koning vieren, is elke dag die koning te worden die uit God geboren wordt. Met deze gedachte kunnen we de Advent in, op weg naar Kerstmis.

 

1 december 2019: Eerste zondag van de Advent (Matteüs 24, 37–44)

Met de Advent begint er een nieuw liturgisch jaar. In het jaar dat voor ons ligt – het A-jaar – lezen we het evangelie volgens Matteüs. Het evangelie is geschreven met het oog op joodse mensen die volgelingen van rabbi Jezus zijn geworden. Deze joods christelijke gemeenschap woonde na de verdrijving uit Jerusalem ( 70 na Chr. ) in het noorden Israël en in het zuiden van Syrië. Deze christen-joden wilden loyaal blijven aan de joodse godsdienst, maar de Farizeeën die eveneens verdreven waren, betwisten dat. We lezen in dit evangelie vaak over wrijvingen tussen Jezus- aanhangers en Wetsgetrouwen. In opgravingen zijn er restanten van kerken uit de derde eeuw gevonden waarin op de mozaïekvloeren christelijke en joodse symbolen zijn afgebeeld. De scheiding tussen joodse en christelijke gelovigen is een langdurig en pijnlijk proces geweest.

Jezus had onderricht gegeven in de tempel. Nu gaat hij met zijn leerlingen naar buiten. Hij draait zich om en zegt: “Kijk goed naar dit mooi gebouw. Er zal geen steen op de ander blijven staan. Alles wordt afgebroken.” Ze haan naar de Olijfberg en daar vertelt Jezus over de eindtijd wanneer de Mensenzoon komt. Zoals het ging in de dagen van Noach zo zal het gaan bij de komst van de Mensenzoon. Hoe ging het in de dagen van Noach?

Blijkbaar hadden de mensen alleen maar ook voor plezier. Het leven moet leuk zijn. Oog voor een ander hadden ze niet. Het lot van de ander liet hen onverschillig. Onderlinge verbondenheid werd ondergraven door individualisme. De ene mensheid zoals God die bedoeld had, viel uit een in elkaar bestrijdende belangengroepen. Een grote watervloed verzwolg de mensheid. Noach en zijn gezin bleven gespaard voor een nieuw begin.

De fotograaf Kadir van Lohuizen laat met prachtige beelden zien hoe gruwelijk verwoestend het water kan zijn. De stijging van de zeespiegel is niet iets van later. Nu is het aan de hand. Zouden de dagen van de Mensenzoon aanbreken? De hoeveelheid onoplosbare problematiek – klimaat, milieu, stikstof, plastic, opwarming – doet daar sterk aan denken. En ook nu zijn er nog altijd mensen die eigenbelang voorop zetten en hert algemeen belang miskennen. Ook nu ontbreekt het aan solidariteit tussen bevolkingsgroepen en landen.

Jezus waarschuwt ook nu: Weest bereid. Bereid je voor op wat komen gaat. Sla de handen ineen. Gun elkaar leven en toekomst. Dan is de komst van de Mensenzoon geen noodlottig omkomen van de mensheid, maar het aanbreken van het Rijk der hemelen. Vrede, gerechtigheid, verbondenheid. Wanneer laten wij de dagen van Noach achter ons?

 

Bericht van het Ziekencomité.

Op de leestafel in de kerk ligt een formulier van de Zonnebloem.

Daarmee kunt u zich opgeven om een Sinterklaaspakket te maken voor een zieke of vereenzaamde medeparochiaan. Het ziekencomité hoopt op de medewerking van velen.

 

Op Weg Naar Kerstmis

In de Adventtijd, de voorbereiding op het feest van Kerstmis, lezen wij een viertal meditaties over de Godsgeboorte in onze ziel. We laten ons hierbij gidsen door grote leraren uit onze traditie als Bernardus van Clairvaux, Meester Eckhart en de onbekende schrijfster van ‘De tempel onzer zielen’. Zaterdag 30 november, 7, 14 en 21 december, van 10.00 tot 12.00 uur, op de Parochie.

Enkele pastorale aandachtspunten

 

Ziekenhuis en ziekenbezoek thuis.

Het gebeurt nogal eens dat iemand vertelt: “Ik heb toen en toen in het ziekenhuis gelegen. Daarna heb ik thuis nog een aantal weken op bed gelegen. Al die tijd heb ik niets van de kerk gehoord.”

Dat is verdrietig en jammer. De parochiegemeenschap en de pastores willen graag aandacht besteden aan zieken. Maar we moeten het wel weten! Als u naar het ziekenhuis toegaat – ook al ligt u er maar kort – of thuis ziek bent, laat het dan weten. Aandacht voor zieken is gezond.

 

Communie aan huis

Oudere mensen kunnen niet meer zo makkelijk naar de kerk komen. De kerkdiensten van onze parochie kunnen gelukkig gevolg worden met de computer. Daarnaast zijn er ook nog de televisiemissen. “Het is allemaal mooi dat we dat kunnen mee maken, maar we kunnen nooit de communie ontvangen”, bromde iemand. De pastor en medewerkers zijn bereid u eenmaal per maand de Communie thuis te brengen. Dan wordt er een korte huisdienst gehouden en de communie uitgereikt. Het is een kwestie van aangeven en afspreken.

Pastorale medewerkers

Op de Algemene Parochie Avond stond de toekomst centraal. Niet de toekomst van de kerk, maar wel van de parochie als zelfstandige eenheid.

Zoals u allen weet worden de pastorale beroepskrachten minder. Daardoor wordt er een groter beroep gedaan op vrijwilligers. Onze parochie is gezegend met een groot vrijwilligerskader. Daar mogen we blij en dankbaar voor zijn. Daarnaast zijn er veel parochianen actief in het het sociale leven van de stad. Denk aan de KBO, aan het hospice, aan de wijkbus, aan Met elkaar. Heel veel vrijwilligerswerk is ‘doe-werk’. Het is prima dat er zoveel mensen aan de slag zijn. Maar wat we missen is een ander soort vrijwilligerswerk. Een werk dat ik zou willen noemen: “ik- ben- er- voor- jou – werk”. Het gaat niet om iets te doen, maar om er voor elkaar te zijn. Dat werk bestaat uit oog krijgen voor mensen die aandacht nodig hebben vanwege ziekte, eenzaamheid, verdriet. Mensen die zich niet gauw melden, maar die gevonden willen worden. Vaak ouderen, maar ook jongeren. In onze parochie hebben we een groep opgericht die heet “Aandacht voor elkaar” ( AVE). Die AVE groep zoekt een weg om mensen nabij te zijn. Een sterke AVE-groep garandeert dat er pastorale zorg is en daardoor garandeert zij ook het zelfstandig bestaan van de parochie voor de toekomst. Als een parochie het in zich heeft om er voor elkaar te zijn en gemeenschap op te bouwen dan hoeven we de toekomst niet te vrezen.

 


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *