Over Titus Tijdingen

Titus Tijdingen is de tweewekelijkse periodiek
van de Titus Brandsmaparochie Oss over geloofsbeleving

Inhoud van dit nummer

Eerdere uitgaves


27 mei: Hoogfeest Heilige Drie eenheid Mattheus 28, 16 – 20

We hebben de drie grote feesten van de kerk gevierd: Kerstmis, Pasen, Pinksteren. Je zou kunnen zeggen: begin, hoogtepunt, voltooiing.

Het zijn alle drie gebeurtenissen waarin God zich aan ons schenkt:

de menswording, het opstaan tot nieuw en eeuwig leven, het schenken van het nieuwe leven aan heel de schepping. Met deze woorden zijn de woorden Vader, Zoon en Heilige Geest verbonden. Van het begin af aan hebben de gelovigen zich afgevraagd hoe Vader, Zoon en Heilige Geest zich tot elkaar verhouden. Vragen als: is de mèns Jezus Zoon van God?

Kunnen we dan zeggen dat God op aarde rondwandelde? Komt de Heilige Geest die als een duif op Jezus neerdaalde, als de Geest van de Vader?

In de kerk van de eerste drie eeuwen zijn er hele felle discussies gevoerd.

We moeten oppassen dat we van Vader, Zoon en Geest geen drie goden maken. We willen blijven geloven en belijden dat er één God is. We mogen ook niet zeggen dat God nu eens verschijnt als Vader, dan weer als Zoon en dan weer als de Heilige Geest. Dan heb je wel één God, maar dan heb je niet meer een onderscheid tussen Vader, Zoon en Geest. Alle drie hebben zij een eigen functie voor ons mensen. Omstreeks 250 vond de Theophilus van Antiochië het woord Drie-eenheid uit; al gauw nam Tertullianus in Rome het over: Trinitas, Triniteit, Drievuldigheid. Het is geen bijbels woord; het is een woord uit de klassieke filosofie. Wat Drie-eenheid precies betekent is nog steeds een punt van discussie onder de theologen. Toch kunnen we niet meer zonder dat vreemde woord als we over God praten Voor de gelovigen is het een woord om het mysterie van God met verwondering en dankbaarheid te aanbidden. Voor de contemplatieve mensen is het een woord om steeds dieper te schouwen hoe Jezus met de Vader verbonden is; hoe wij mensen door de Geest kunnen worden aangeraakt; hoe Gods scheppende liefde en goedheid in ons dagelijks bestaan kan stromen. God is een Geheim dat zich op veelvuldige wijze openbaart als wij naar Hem zoeken. Drie-eenheid blijft een mysterieus woord.

3 juni : Hoogfeest van het Heilig Sacrament ( Marcus 14, 12-16, 22-26)

Deze zondag is het sacramentsdag. In onze sacramenten komt God naar ons toe om zich met ons te verenigen. Het sacrament van brood en wijn wil ons vergoddelijken, wil ons omvormen tot lichaam en bloed van Christus, wil ons maken tot zijn Gezalfde. Een sacrament is niet iets dat buiten ons blijft, maar wil ons maken tot wat het zelf is: de komst van God in de wereld. Wijzelf zijn ‘sacrament van Godsontmoeting,’ zei ooit de grote Dominicaanse theoloog Edward Schillebeeckx.

Jezus biedt Zichzelf aan als sacrament van Godsontmoeting, en zegt daarbij tot ons: Doe dit ook, tot mijn gedachtenis. Zeg daadwerkelijk ook: Hier mijn lichaam, hier mijn bloed. Hier mij. Ik ben met mijn leven beschikbaar voor jullie. Weest ook jullie beschikbaar met jullie leven voor elkaar. Hier mij. Door te zeggen: ‘Hier mij’, voegt Jezus zich in in een lange traditie. Abraham zei ‘Hier mij’ tot God, toen Deze hem vroeg om Isaac te offeren. Samuel antwoordde met ‘Hier mij’ toen God hem riep Hem te dienen. Maria zei ‘Hier mij’ – mij geschiede naar uw woord. Jezus zei tijdens het laatste Avondmaal: ‘Hier mijn lichaam, hier mijn bloed.’ Allemaal antwoordden zij op een roeping van God uit, op Zijn komst in hun leven. Hier mij zeggen is God antwoorden met je leven. Niet wij, maar Hij heeft het initiatief. Hij is de Eerste die tot ons zegt: ‘Hier Mij’, Ik ben er voor jou, Ik bied mij aan jou aan om er voor jou te zijn. Wij kunnen enkel maar antwoorden op Gods Zelfgave met onze eigen zelfgave: Hier mij, ik ben, net als Jezus, beschikbaar voor U God en voor mijn naaste.

Als ook wij, ter nagedachtenis aan Jezus, ‘Hier mijn lichaam, hier mijn bloed’ durven zeggen, worden ook wij sacrament van Godsontmoeting voor elkaar. Want in onze zelfaanbieding aan God, kan Hij niet anders dan in ons gaan werken en beminnen en vergeven. Dan werken en beminnen en vergeven wijzelf niet langer – zo voorwaardelijk en met mondjesmaat – maar dan zal Hij onvoorwaardelijk in ons opstaan en aan het licht komen.

Dat ook wij Jezus’ voorbeeld volgen wanneer wij ter communie gaan, en onszelf aanbieden aan God, zoals het brood en de wijn die op het altaar liggen, en onszelf weer één met God terug mogen ontvangen als lichaam en bloed van Christus, zijn Gezalfde in wie Hij welbehagen heeft.

De wind die ons vooruit jaagt

De Geest is de wind die ons vooruit jaagt,
die ons gaande houdt,
die ons pelgrims en vreemdelingen doet voelen
en die niet toestaat dat we op onze lauweren rusten
en een “zittend “volk worden.

Paus Franciscus, 31 mei 2017

14 mei 1948 Jeruzalem, stad van vrede 14 mei 2018

Ik geloof niet dat er een stad is die meer internationaal is dan Jeruzalem.

Meer nog: ik geloof niet dat er een stad is die hemel en aarde zo kan verbinden als Jerusalem. Hier komen drie wereldgodsdiensten samen.

Ik geloof niet dat er stad is die meer tot de verbeelding spreekt dan Jeruzalem. We spreken van het hemelse Jeruzalem. Iedere katholiek kerk verbeeldt Jeruzalem. Jeruzalem is een hemelse stad waar mensen naar verlangen omdat God er zelf het licht is, omdat God er zelf rond gaat om tranen van de ogen af te wissen, om te troosten en gelukkig te maken. “Heden zij uw verblijfplaats in Jeruzalem”, wensen we onze doden toe.

Vandaag – 14 mei – viert de staat Israël zijn 70e verjaardag. Dat is een gelukwens waard. Morgen gedenkt de Palestijnse bevolking dat ze 70 jaar geleden verdreven zijn uit hun voorvaderlijke land. Dat mogen we niet vergeten. Het hoort bij de dingen die de mensen zich altijd moeten herinneren. De Palestijnse of Arabische christenen in Jeruzalem zijn de meest getroffen bevolkingsgroep.

Vandaag 14 mei is er groots feest gevierd in Jeruzalem ; vandaag 14 mei zijn ruim vijftig Palestijnen gedood en honderden gewond. De strijd om het aardse Jeruzalem is hevig. De Joodse muur die grotendeels gebouwd is op Palestijns gebied spreekt alles tegen wat Jeruzalem kan zijn. De katholieke kerk heeft bij monde van paus Paulus VI de suggestie gedaan om Jeruzalem onder internationaal bewind te brengen. Waar mensen geen woorden meer met elkaar spreken vallen er doden. Het gebed om vrede van Jezus over Jeruzalem mag zeker deze dagen niet verstommen. Bid om vrede voor deze stad!

Jubileumfeest 8 juni 2018 14.30 – 17.00 uur Vijftig jarige bruiloften

Bij gelegenheid van het vijftigjarig bestaan van onze St. Jozefkerk nodigen we graag alle vijftigjarige bruidsparen uit van de parochie. Niet alle bruidsparen zijn in deze kerk getrouwd. Ook die elders getrouwd zijn, zijn van harte welkom. 1968 was een roerig jaar. In dat jaar begon er veel te schuiven in kerk en maatschappij. Wat tot dan toe altijd vanzelfsprekend was, wierp nu existentiële vragen op. Existentieel was een woord dat toen vaak gebruikt werd. Trouwen deed je niet zo maar! Sommige mensen vieren het feest op de dag van hun burgerlijk huwelijk; anderen op de dag van het kerkelijke huwelijk. Mensen die in 1968 burgerlijk gehuwd zijn en in 1969 kerkelijk, zijn van harte welkom. De bedoeling is samen een gezellige middag te beleven en even terug te blikken op het jaar dat uw huwelijksgeluk begon. Graag opgave: bruidsparenjozefkerk@mail.com of bij de receptie.

Categorieën: Titus Tijdingen

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *