Extra 59, 28 november 2020

De vieringen vanuit onze Sint Jozefkerk op zondag 10.00 uur en zaterdag 17 uur worden online gestreamd,

Klik op:

https://kerkdienstgemist.nl/streams/1521553/embed

of: voor YouTube TBPOSS

https://www.youtube.com/channel/UCDJZRFrPkUqbM1sRGyXzsGg

 29 november 17.00 uur Vesperviering in de Sint Josefkerk

Gebed voor de stad in coronatijd

 Op 29 november begint er een nieuw kerkelijk jaar. Het begint met thema :

Wachten en verwachten. Waarop of op wie wacht je? Wat verwacht je.

Heel concreet wachten heel veel mensen op het vaccin dat ons beschermen kan tegen het Covid 19 virus. Als we zijn ingeënt kan ons leven weer normaal worden. In ieder geval kunnen we elkaar weer een keer begroeten met een stevige handdruk of een hartelijke omhelzing. Tegelijk weten we dat het nieuwe normaal anders zal worden dan het oude normaal. We hebben in deze corona tijd ervaringen opgedaan en lessen geleerd die we de toekomst toe moeten mee nemen. Meer aandacht voor kwetsbare mensen, meer respect en aandacht voor personeel in de zorg, meer sociale samenhang in straten en buurten, meer verbindende krachten in de samenleving. De tijd van het individualisme dat de samenleving in stukken brak is, naar we hopen, voorgoed voorbij. We hebben een nieuwe visie op de samenleving nodig die geïnspireerd wordt door menswaardigheid en medemenselijkheid.  Het gaat om meer waarden dan het vaccin alleen. Hoe belangrijk en welkom het vaccin ook is.

In een lied uit het repertoire van de jongerenkoren van vroeger vinden we die waarden terug.

Wij wachten op U, wij wachten op uw woord,

Gij verwachten een teken van uw trouw.

Gij die de Schepper zijt van al wat leeft,

Gij die ruimte geeft aan al wat adem heeft,

wij wachten op U.                   

Gij die de mensen kent en weet wie wij zijn,

Gij die bevrijden wilt die zonder uitzicht zijn,

wij wachten op U.                   

Gij die verborgen zijt, wij roepen U aan,

Geef ons een antwoord God, en zeg ons uw naam,

wij wachten op U. 

Wij wachten op U, wij wachten op uw woord,

Wij verwachten een teken van uw trouw.

( Henk Jongerius)

 Het wachten begint bij het besef dat we onszelf niet in het leven geroepen hebben. Het pure feit dat we er zijn hebben we te danken aan Schepper die ons   ruimte van leven heeft. Hij zet ons in de ruimte. Hij geeft ons levensadem. Hij wil door ons gezocht en gevonden worden. Met gespannen verwachting zien we naar Hem uit. Deze Schepper van al wat is kunnen we vinden in heel de schepping die ons om geeft. Het meest intiem zullen we Hem ontmoeten in ons innerlijk, als we Hem zien als bron en grond van ons bestaan. Het goddelijke vonkje van Zijn liefde brandt in ons.

Deze Schepper die we God noemen is op ons mensen betrokken. Hij heeft het goede met ons voor. Hij wil ons geluk en leven Hij heeft er weet van dat wij gevangen kunnen zitten in benauwenis, in uitzichtloosheid, in onvermogen en machteloosheid het goede te doen. Door eigen schuld. Door de situaties waarin wij leven. Door tekort aan verbondenheid en verantwoordelijkheid van anderen. Wij mensen doen elkaar heel wat aan. Hij weet wie zijn en hij kan ons bevrijden door in ons talenten en vaardigheden wakker te roepen waardoor wij meer mens kunnen wordend voor elkaar. God gaat met ieder van ons een weg.

Voor God is iedere mens waardevol en belangrijk. Wij verlangen naar zijn zichtbare en tastbare aanwezigheid in ons midden.

Van deze God willen wij de Naam weten. Hem willen we benoemen om Hem te danken, te eren, aanwezig te weten. Zeg ons uw Naam! Met Kerstmis horen we vele namen. De mooiste zijn wel: Immanuel, God met ons, en Jezus, Hij die bevrijden zal. In de Advent leven we naar Hem toe. Verlangend, wachtend, waakzaam om als Hij komt, Hem te begroeten. We zullen God ontmoeten als medemens die ons bij de hand wil nemen om met ons op weg te gaan.

God die ons in het leven geroepen heeft wil zozeer op ons betrokken zijn dat Hij onze medemens wordt in Jezus een mens als wij. Wie vieren zijn geboorte als Kind van Bethlehem. Met Hem begint een nieuwe wereld, een wereld waarin God zichtbaar wordt in medemenselijkheid. Zijn Naam is een verbindende kracht in onze wereld. Die Naam ‘God met ons’ zal onze toekomst kleuren. Naar Hem zien we uit als goddelijke bron van menselijkheid en menswaardigheid. Door Hem worden wij ‘mensen van God’.

Schepper God,

Nu ik mij gereed maak om de wereld in te gaan,

Help me om het dragen van dit mondkapje te zien als een sacrament.

Laat het een uiterlijk teken van innerlijke genade zijn,

Een tastbare en zichtbare levenswijze

Om mijn naasten lief te hebben als mijzelf

 Christus, zoon van God,

Nu mijn lippen bedekt worden,

Leg mijn hart zo open dat mensen me kunnen zien lachen

In de rimpels van mijn ogen.

Nu mijn stem gedempt wordt, help me helder te spreken.

Niet alleen met mijn woorden, maar ook met mijn daden.

Heilige Geest,

Nu het elastiek mijn oren raakt,

Herinner me om zorgvuldig te luisteren

En vol zorg te zijn voor ieder die ik ontmoet.

Laat dit eenvoudige mondkapje schild en banier zijn,

En laat iedere adem die het bevat gevuld zijn met Uw liefde

In Uw Drie-Enige Naam en in die liefde bid ik.

 Bron : Wereldraad van Kerken (WCC)

 Een Adventskalender voor kinderen en hun ouders.

De Adventskalender staat klaar, om u en de gezinnen uit uw parochie mee te nemen naar het feest van Kerstmis. Want hoe dan ook, ook dit jaar mogen we de geboorte van Jezus met blijdschap vieren, Gods liefdesaanbod aan ons.   De online Adventskalender werkt in principe hetzelfde als een klassieke adventskalender: elke dag is er een luikje om te openen. Alleen zult u er dit keer geen chocolaatje vinden maar een opdracht of tekst die ons meeneemt naar het Kerstfeest. De meeste opdrachten zijn voor kinderen, vaak samen met hun ouders. Sommige opdrachten zijn specifiek voor ouders en voor grootouders. De Adventskalender   (Ctr + klikken voor koppeling)  vindt u op de website van het bisdom    De link naar deze pagina kunt u delen met uw gezinnen. Nog mooier is het de kalender te delen via de homepage van uw eigen parochiewebsite. We hopen dat u de kalender zo breed mogelijk wilt delen binnen uw parochie. Onderaan de beginpagina van de Adventskalender staat een kopje ‘instructies’ die u van tevoren al even door kunt lezen.

Wij wensen u toe, juist in deze tijd van allerlei beperkingen, samen met de gezinnen uit uw parochie op weg te gaan naar die kleine stal in Bethlehem waar ook dit jaar in de donkere nacht Jezus geboren zal worden. Een goede voorbereiding op Kerstmis toegewenst!

Met vriendelijke groet,

namens Familiepastoraat
Manon, Ingrid en Juliëtte

Woord van onze bisschop mgr. dr. Gerard de Korte.

Vierde Woord ter bemoediging

Afgelopen zondag vierden wij de laatste zondag van het kerkelijk jaar. Een soort Oudjaar dus. Wie wilde, kon in ’s-Hertogenbosch al oliebollen eten want een oliebollenkraam staat voor de Sint Jan. Met het hoogfeest van Christus Koning hebben wij de kern van ons geloof gevierd. Christus is onze koning. Hij draagt onze goede aarde. Maar ook ons eigen leven rust in zijn hand. Het is goed om stil te staan bij de contouren van het koningschap van onze Heer. Wat betekent het koningschap van Christus voor mijn alledaagse leven?

Koning Christus: dienaar en vredevorst
In onze dagen zijn er nog maar weinig koningen. In democratische landen, als Nederland, hebben aanwezige koningen primair een ceremoniële rol. De koning symboliseert de eenheid van het land en geldt als een verbindende figuur binnen een veelkleurige samenleving. Dat is wel eens anders geweest. Wij kennen allemaal de verhalen over koningen met grote legers. Koningen als mannen die met geweld hun wil opleggen.
In de geschiedenis van Israël zijn er ook koningen. Wij kennen allemaal de namen van Saul, David en Salomo. De Heilige Schrift geeft een vrij realistisch beeld van hen en hun duistere kanten worden niet verzwegen. Zo wordt koning Saul beschreven als jaloers en is koning David een man van overspel en moord. De wijze koning Salomo blijkt ook afgoden te vereren. Israëls koningen falen dus regelmatig. Het zijn herders die als herders tekortschieten.
In de dagen van Jezus is het Heilig Land bezet door de Romeinen. Met veel geweld heeft Rome een groot rijk tot stand gebracht. De Joden hebben hun onafhankelijkheid verloren. Tegen die achtergrond schetst het Nieuwe Testament ons een andere koning. Koning Jezus. Niet als een man van geweld maar als een dienaar, ten einde toe. Jezus wordt als koning voor de rechterstoel van Pilatus gebracht. Maar zijn koningschap is niet van deze wereld. Anders zou Jezus zich niet zonder slag of stoot hebben laten arresteren. Zijn leerlingen zouden dan als soldaten voor hem hebben gevochten. Maar de koninklijke weg die Jezus gaat, is principieel geweldloos. Hij neemt geen leven van anderen maar zal uiteindelijk zijn leven geven. Voor armen en zieken; voor mensen die geen helper hebben en schuld dragen. Hij is een herder die zijn leven geeft voor zijn schapen. Hij realiseert vrede en verzoening.

Solidaire koning
Veel mensen leven in een tijd van pijn en verdriet. Wij denken aan mensen die door het coronavirus een dierbare hebben verloren of zelf ernstig ziek zijn geworden. Maar ook aan mensen die extra eenzaam zijn. Niet weinigen zijn onzeker over de toekomst. Blijft hun baan behouden of zal het bedrijf de crisis overleven? Elders in de wereld lijden tallozen door honger en oorlogsgeweld. Als wij in deze situatie nadenken over het koningschap van Christus moeten wij in de diepte kijken. Juist daar heeft de Heer ons immers opgezocht, in de diepte van het bestaan. Om alles met ons te delen en solidair te zijn in ons verdriet, in onze eenzaamheid en angst, solidair tot in de dood. Als christenen zijn wij geroepen om die solidariteit vandaag zichtbaar te maken.
Wat is de kracht van waaruit Jezus leeft? Vanuit welke bron put Hij? Zijn bron vormt God die Hij vaak aanspreekt als zijn Vader. Het gebed, het voortdurend zoeken van de Vader, geeft Jezus de kracht om zijn koninklijke weg te gaan. Op het kruis bidt Koning Christus: Vader, in uw handen beveel ik mijn geest. Zo is Hij teruggekeerd naar zijn Vader.

Daden van humaniteit
Afgelopen zondag klonk in de liturgie een ernstig Evangelie. In Matteüs 25 wordt immers het leven van mensen gewogen. Wij ontmoeten Koning Christus als rechter. En Hij maakt een onderscheid tussen schapen en bokken. De criteria voor het oordeel van de Heer zijn kleine daden van menselijkheid. In het Evangelie gaat het om tekenen van humaniteit. Om het geven van water en brood; om het kleden van naakten; om het bezoeken van zieken en gevangenen en om het opvangen van vreemdelingen. Wij zijn geroepen om in het voetspoor van de Heer te leven. Gods Geest nodigt ons uit tot navolging. Wij zijn geroepen om Christus te volgen op de koninklijke weg. De weg van de dienstbaarheid en de naastenliefde. Het gaat om de koninklijke weg van de geweldloosheid en de onderlinge zorg. Zo kunnen wij metterdaad het gezag van Jezus in ons leven erkennen. Zo kunnen wij tonen dat Christus onze koning is.

Maagdenwijdingen: religieus leven midden in de samenleving
Begin deze maand mocht ik in de Sint Jan zes diakens wijden. Afgelopen zondag was er weer een wijdingsfeest in de kathedraal. Nu ontvingen twee vrouwen, Jessica van Beuningen en Petra van Esch, de maagdenwijding. De meeste katholieken zijn bekend met diaken- en priesterwijdingen. Veel minder is dat het geval met het fenomeen maagdenwijding. Toch behoort de maagdenwijding tot een van de oudste roepingen binnen onze Kerk. Al in de vroege Kerk hebben vrouwen zich zó verbonden met Christus, dat zij van een huwelijk afzagen. Een aantal van hen ontving ook een wijding. Na het Tweede Vaticaanse Concilie (1962-1965) heeft de maagdenwijding binnen de Kerk weer meer bekendheid gekregen. Wereldwijd ontvingen meer dan 5000 vrouwen deze wijding. In onze cultuur roept deze wijding bij niet weinigen vragen op. Zoals trouwens ook de celibaatsbelofte van priesters. Wij leven immers in een samenleving met veel nadruk op lichamelijkheid en seksualiteit. Toch zijn er ook vandaag vrouwen die zich helemaal willen verbinden aan Christus en van een huwelijk afzien. Zij zien zich als bruid van Christus. Vrouwen die de maagdenwijding ontvangen moeten wij onderscheiden van religieuzen in een kloostergemeenschap. Deze vrouwen voelen zich niet geroepen tot het kloosterleven. Zij leven midden in de samenleving en willen vanuit een eigen woon- en leefsituatie dienstbaar zijn aan God en zijn Kerk. Deze roeping is overigens wel persoonlijk maar niet individualistisch. De godgewijde maagden van ons bisdom steunen elkaar en hebben een band met mij als bisschop. Samen met de andere gelovigen vormen zij het ene Lichaam van Christus.

Wijdingen op Christus Koning
Niet voor niets heb ik op het hoogfeest van Christus Koning Jessica en Petra de maagdenwijding toegediend. Want beide vrouwen krijgen door de wijding een bijzondere band met Christus als bruidegom. Ondanks alle coronabeperkingen was de maagdenwijding een feestelijk gebeuren. Ik zag twee gelukkige en diepgelovige vrouwen die na jaren van gebed en veel gesprekken deze bijzondere wijding mochten ontvangen. Jessica en Petra ontvingen veelzeggende symbolen: een sluier en een ring. De sluier kan worden gezien als een teken van toewijding aan Christus en van Zijn bescherming. En de ring als teken van het levensverbond met de Heer. Jessica en Petra ontvingen ook een getijdenboek. De beide vrouwen mogen een spiegel zijn voor ons allen. Twee biddende mensen die Christus willen dienen en vanuit Zijn vrede en solidariteit dienstbaar willen leven. Ik hoop en verwacht dat Jessica en Petra, als religieuze vrouwen midden in onze samenleving, een teken zijn van de presentie van Christus in de wereld van vandaag. Hopelijk is hun gebed vruchtbaar voor heel ons bisdom. 

                                                                

   

“Al weet ik niet wat er gebeuren zal, ik weet mij geheel in Gods hand”

Wie het levensverhaal van Titus Brandsma kent, beseft dat deze woorden niet alleen op het gewelddadige einde van zijn leven staan, maar op zijn gehele levensweg. Titus leefde vertrouwelijk met God. Innige Godsverbondenheid zag Titus als een deugd van gelovige mensen in zijn tijd. Hij betreurde het dat Godsontkenning en leven zonder God steeds meer op kwamen en gewoon werden.  

In het blad “Vrienden van Titus Brandsma” ( in het schap in de hal) staat een ontroerend verhaal van Jan Rothkrans die pater Titus heeft mee gemaakt in het kamp van Dachau. Het Godsvertrouwen gaf Titus de kracht om blijmoedig, behulpzaam en verdraagzaam te blijven.

Ook u kunt zelf “Vriend van Titus Brandsma” worden. Juist parochianen van onze parochie en Ossenaren willen dat graag.

 Onlangs heeft de Stichting een boekje met teksten van Titus uitgebracht:

“ Titus Brandsma, en blijvende bezieling”. ( € 10 ) Ik wil deze boekjes graag voor u bestellen. Laat me weten hoeveel exemplaren u wilt. Het kan een zinvol Sinterklaas – of Kerstcadeau zijn.

 Ter overdenking

“ DE WOLF DIE JIJ VOEDT WINT”

Een oude Cherokee Indiaan  vertelt zijn kleinzoon:

“Er is in ons allemaal een strijd gaande tussen twee wolven. 

De een heet Angst: het is boosheid, jaloezie, hebzucht, wrok, leugens, minderwaardigheid en ego. De ander heet Liefde: het is vreugde, vrede, liefde, hoop, nederigheid, vriendelijkheid, meelevendheid en waarheid.” De kleinzoon laat het beeld even op zich inwerken en vraagt dan: “Welke wolf wint?” 

De oude man antwoord: “De wolf die je voedt.” 

22 november 2020 Onderscheidingen van onze organisten

Op het feest van Christus Koning vierden we ook het Caeciliafeest doordat wij namens de Nederlandse Gregorius vereniging twee onderscheidingen mochten uitreiken

Op de eerste plaats aan Jan van Herwijnen die de Gregorius onderscheiding kreeg voor 60 jaar inzet en toewijding aan de kerkmuziek. Het is in feite 64 jaar.

Naast organist is Jan ook koorzanger en cantor. Vanwege leeftijd is hij onlangs gestopt met orgel spelen. Met des te meer plezier is hij nu een uitstekende cantor.

Vervolgens kreeg John Blummel de Gregorius onderscheiding voor 50 / 52 jaar orgelspel. Van kind af aan –  hij was twaalf toen hij zijn eerste Mis speelde – is hij betrokken geweest bij de paterskerk.   In die tijd heeft hij twee orgels verkocht en één nieuw gebouwd. ( zie foto’s)  Naast commentaar op muziek en uitvoering levert hij uitstekende prestaties. 

Henk Peters heeft hen op humoristische wijze toegesproken. Hélène Verbunt heeft hen de spelden de oorkonden overhandigd. We hopen dat zijn nog vele jaren dienstbaar zullen blijven aan de liturgie van onze Titus Brandsma gemeenschap. 

Ad multos annos – Nog vele jaren!


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *