Extra 55, 31 oktober 2020

Titus Brandsma Tijdingen

De vieringen vanuit onze Sint Jozefkerk

op zondag 10.00 uur

worden online gestreamd,

Klik op:

https://kerkdienstgemist.nl/streams/1521553/embed

of: voor YouTube TBPOSS

https://www.youtube.com/channel/UCDJZRFrPkUqbM1sRGyXzsGg

Woord van onze bisschop ter bemoediging in  coronatijd.

VEILIG BIJ GOD

Allerheiligen / Allerzielen 2020

Broeders en zusters,

Over enkele dagen vieren wij opnieuw Allerheiligen en Allerzielen. Wij naderen de maand november. Het weer is guur en de dagen worden snel korter. De vele bladeren in onze straten tonen de vergankelijkheid van de natuur. In deze coronatijd zullen de komende vieringen, met name ook Allerzielen, op een heel eigen wijze worden beleefd.

Wij beseffen onze eigen kwetsbaarheid en vergankelijkheid, zeker de ouderen onder ons. Onderhuids geeft de huidige stand van zaken veel onzekerheid en moedeloosheid. Maar wij mogen ons laten inspireren door het gegeven dat wij niet de eerste christenen zijn. Wij staan op de schouders van vele generaties van gelovigen. Een lange en veelkleurige stoet van mensen is ons op de weg van Christus voorgegaan. Mensen die in kracht van Hem aan hun bestaan gestalte hebben gegeven. In kracht van de Geest maakten zij Christus zichtbaar in hun eigen leven.

Een grote menigte
Met Allerheiligen lezen wij tijdens de Eucharistie uit het laatste bijbelboek, de openbaring van de apostel Johannes (7, 2-4,9-14). Hij spreekt over de dienstknechten van God die met een zegel op hun voorhoofd worden getekend. Dat is een indrukwekkend beeld: God kent zijn mensen en heeft zorg voor hen. Zij zijn Gods eigendom. Mensen uit Israël, het volk van Gods eerste liefde, maar ook mannen en vrouwen uit alle volkeren. Johannes ziet een grote menigte die niemand tellen kan, uit alle rassen en stammen en volken en talen. Zij waren verbonden met God en instrumenten in zijn hand. Mensen die verbonden waren met Christus en hun ego steeds meer door Hem lieten vormen. Zij waren Christusdragers die de zaligsprekingen, die wij op Allerheiligen ook zullen horen (Matteüs 5,1-12a), concreet hebben geleefd.

Onbereikbaar ver?
Het gevaar bestaat dat de heiligen zo braaf en zoet worden beschreven dat wij er een beetje wee van in de maag worden. Maar ook kunnen heiligen ons zo perfect worden geschetst, dat zij onbereikbaar worden. Wij kunnen zelfs schuldgevoelens krijgen over onze eigen schamelheid en falen. Maar ik denk dat wij de heiligen dan verkeerd inschatten. De heiligen die ons zijn voorgegaan waren mensen van vlees en bloed. Juist zij beseften hun eigen kleinheid en afhankelijkheid. De apostel Paulus schrijft daar mooi over. Wat hij is, is hij door genade, door de kracht van God. Niet op eigen kracht maar in kracht van Christus kunnen wij in het voorspoor treden van hen die ons zijn voorgegaan en ons tot voorbeeld zijn in zachtmoedigheid en barmhartigheid; in de inzet voor gerechtigheid en vrede. Mensen die zuiver zijn van hart. Op het feest van Allerheiligen mogen wij ons verbonden weten met alle heiligen die ons zijn voorgegaan als voorbeelden en voorbidders.

Dierbare gestorvenen
Met Allerzielen, de dag na Allerheiligen, staan wij stil bij onze dierbare doden. In veel parochies worden de gestorvenen van het afgelopen jaar herdacht. Wij noemen hun namen en steken kaarsen aan. Dit jaar, met alle coronabeperkingen, helaas in klein verband. Dat zal velen van ons pijn doen. Maar via livestream is een toenemend aantal parochies in staat om gelovigen de mogelijkheid te bieden de herdenkingsviering in de kerk thuis te laten volgen. Emotioneel raakt de Allerzielenviering ons diep. Zeker als de dood recent een dierbaar mens uit ons midden heeft geroofd. Wij zijn dan voorgoed getekend door verlies. Juist in deze coronatijd beseffen wij, misschien sterker dan voorheen, onze sterfelijkheid. Midden in het leven zijn wij door de dood omgeven. Wij denken aan de duizenden families die sinds maart een dierbare aan de gevolgen van het virus hebben verloren. Maar natuurlijk ook de andere dierbaren die de dood heeft geroofd. Als de dood ons nabij komt, is er intens verdriet. De dood betekent definitief loslaten en een lege plaats aan tafel. De dood van een dierbare maakt heel de toekomst duister.

Door het leven omgeven
Maar voor een christen vormt de dood niet het laatste woord. De dood kan het leven omgeven maar midden in de dood zijn wij door het Leven, door God, omgeven. Op de Paasmorgen is Christus door de dood heengegaan. Door de opstanding van zijn Zoon heeft God de macht van de dood gebroken. Pasen vormt zo voor ons een belofte. God is trouw en wij mogen leven met het perspectief eens thuis te komen bij Hem. Wij zijn geen raketten die in het heelal opbranden. Wij zijn geen eendagsvliegen die weer verdwijnen. De Schepper is ook onze Voltooier. Bij Hem zijn wij veilig.

Lastige tijd
In deze lastige tijd gedenken wij met Allerzielen onze doden. En hopelijk troosten wij de nabestaanden die door de dood van een dierbare vaak voorgoed zijn getekend. Christelijke troost heeft alles te maken met een wenkend perspectief. En dat perspectief vormt de levende God. Wij mogen geloven dat deze God mensen vasthoudt tot over de grens van dit aardse leven heen. Wij kunnen onze dierbare doden overgeven in Gods hand. In het vertrouwen dat hij hen voorgoed zal tekenen met een zegel op hun voorhoofd. Vanuit dat geloof wens ik u inspirerende vieringen met Allerheiligen en Allerzielen.

Mgr. dr. Gerard de Korte

15 november 10.00 uur :       Viering van de Eerste Communie

Op het Sint Pietersplein loopt een groep toeristen rond. Een mevrouw ziet ineens een groepje misdienaars in rode toogjes uit een deur komen en de kerk binnengaan. Ze vraagt aan de gids: “wat zijn dat voor jongens?” Met een ernstig gezicht zegt de gids: “Dat zijn kardinalen in opleiding”. Wat u hiernaast ziet zijn de drie Eerste Communicanten van zondag 15 november: Fay, Jens en Jonas. Ze hebben uitleg gekregen over de kleding die de priester draagt. Nu mogen zij even de stola om hebben, teken van priesterlijke waardigheid.

Natuurlijk heb ik graag een ‘volle kerk’. In deze corona tijd kan dat niet.  Een dertigtal mensen mogen we ontvangen. Daarom wil ik u vragen om deze viering online te bekijken. Dan kunnen de drie communicantjes tien gasten mee nemen. U kunt natuurlijk zaterdagmiddag om 17.00 uur komen. Het zou fijn zijn als er daar dan ook dertig zijn.

Zeven andere kandidaten hebben hun feest vanwege corona uitgesteld. We hopen op betere tijden!

Geïsoleerde Gay Pridevlag Met Een Christelijke Kruis Stockvectorkunst en  meer beelden van Biseksualiteit - iStockKerk en homoseksualiteit

De kerk heeft het vaak moeilijk gehad met homoseksualiteit. Als het er was dan mocht het niet bestaan. Als je het bestaan toegaf, dan werd het veroordeeld.  Wat veroordeeld kan worden, is zondig. Homoseksualiteit werd op zichzelf al zonde en een groot gevaar voor de samenleving. Alle homo’s zijn zondaars. De vooroordelen die in de samenleving leefden en leven ten aanzien van homoseksualiteit worden op die manier godsdienstig ondersteund. In de Bijbel staan enkele woorden over homoseksualiteit en de moraaltheologie gaat uit van de orde in de natuur.  Tegelijkertijd blijkt dat homoseksuele mensen kostbare mensen zijn in kerk en samenleving en dat vriendschappen van gelijk geslacht zeer duurzaam, hecht en liefdevol kunnen zijn.  Theologen en exegeten hebben laten zien dat de Bijbel anders gelezen kan worden en dat ‘de orde in de natuur’ een zeer problematisch begrip is. Er is vanuit de godsdienst geen reden om negatief te denken over homoseksualiteit.

Pater van Kilsdonk SJ noemde homoseksualiteit een vondst van de Schepper. In zijn pastoraat onder studenten en jongeren in Amsterdam ontmoette hij zulke mooie mensen in wie hij Gods liefde weerspiegeld zag.  Pater Theo Beusink OCarm ontmoette in zijn pastoraat veel homoseksuelen en transgenders uit Zuid Amerika. Toen hij veertig jaar priester was, hebben deze mensen hem toegezongen vanachter een masker. Aan het eind haalden ze het masker weg en zongen:  “Hij heeft ons een gezicht gegeven; Hij heeft ons bevrijd”.

Op dit moment wordt er gesproken over de samenleving als een LHBTI – gemeenschap. Lesbisch, homo, bi, trans, intersekse, pan, non-binair, aseksueel.  We ontdekken de veelvormigheid van seksualiteit en moeten inzien dat heteroseksualiteit niet meer de norm is.

Dat seksualiteit heel veelvormig is, is maatschappelijk en kerkelijk nog geen gemeengoed. Het valt ook niet mee om ineens heel anders dan je geleerd is te gaan denken. Gelukkig reageren veel ouders tegenwoordig positief wanneer hun zoon of dochter ‘uit de kast’ komt.  “Je houdt van je kinderen en je blijft van ze houden. Je wilt toch dat ze gelukkig zijn.”

In dit opzicht is de paus als een echte papa, vader. Hij accepteert de realiteit dat homoseksuele mensen elkaar gelukkig kunnen maken en dat Gods liefde ook in hen woning vindt. Een vader die niet veroordeelt, maar begrijpt en waardeert. Niet alle priesters en bisschoppen zullen het met de paus eens zijn. Sommigen vinden hem een ‘Onheilige Vader’.   De paus laat in ieder geval zien dat pastoraat een niet –oordelende houding vraagt. Zijn pleidooi voor een samenlevingscontract om homoseksuele verbintenissen geen huwelijk te noemen mogen we in de samenleving best wel eens ernstig nemen. Wellicht is een huwelijk toch een heel eigen instelling die niet vergelijkbaar is met de veelsoortige varianten die de samenleving in ons land kent.  

Paus Franciscus steunt samenlevingscontract homoseksuele stellen

Op woensdag 21 oktober ging op het Filmfestival van Rome een nieuwe documentaire film over paus Franciscus in première, Francesco, gemaakt door de Russisch-Amerikaanse regisseur Evgeny Afineevsky. In het midden van die documentaire spreekt paus Franciscus zich uit over homoseksuele relaties: Homoseksuele mensen hebben het recht om tot een familie te behoren. Zij zijn kinderen van God. Niemand zou uit een familie gezet mogen worden of daarom ongelukkig gemaakt worden.

Paus Franciscus voegt eraan toe: Wat we nodig hebben is een wettelijk samenlevingscontract zodat ze beschermd zijn. Ik ben daar eerder al voor opgekomen. Wellicht verwijst hij daarmee naar de periode wanneer hij aartsbisschop was van Buenos Aires. Sergio Rubin, die een biografie van paus Franciscus publiceerde, schreef eerder dat paus Franciscus in die periode bij de andere bisschoppen van Argentinië pleitte om een wettelijk contract te steunen als alternatief voor het homohuwelijk, waartegen hij zich uitsprak. 

In het boek Politique et Societe (2017) van Dominique Wolton, een bundeling van interviews met paus Franciscus, vroeg de interviewer aan de paus hoe hij dacht over het homohuwelijk. Paus Franciscus antwoordde toen: ‘Het huwelijk is tussen een man en een vrouw. Laat ons dit een samenlevingscontract noemen’.  Tijdens de terugvlucht van zijn eerste buitenlandse reis naar Brazilië naar aanleiding van de Wereldjongerendagen in Rio, antwoordde paus Franciscus gevraagd naar zijn mening over homoseksuele mensen met het ontwapenende antwoord: Wie ben ik om te oordelen?

Dag van bezinning en aandacht in Coronatijd.

Coronatijd is een tijd van bezinning. Over de samenleving, Over ziekte en gezondheid. Over wat soort economie willen we. Een economie van meer willen hebben of van met elkaar delen. Over mens en medemens zijn.

Er vallen kostbare mensen uit ons midden weg. Uit families, maar ook uit de Osse samenleving. De kwetsbaarheid van ons bestaan moet ons te denken geven. Op 6 oktober begint er een periode van “Aandacht voor elkaar”. Daar kunnen we allen aan mee doen. Onze burgemeester heeft die periode geopend met een mooi moment met het planten van een herinneringsboom en een mooie toespraak. Onze hartelijke dank aan onze burgermoeder.

6 oktober 2020, Dag van Bezinning,  startperiode ‘Aandacht voor elkaar’.

Planten Lindeboom in het Herinneringsbos, Landerij van Tosse in Oss.

Speech burgemeester Wobine Buijs- Glaudemans, gemeente Oss

Lievemensen, dames en heren, jongens en meisjes.  Welkom allemaal.

We zijn hier samen met vertegenwoordigers uit de Osse samenleving, die allemaal te maken hebben gehad met corona. Vandaag is het 6 oktober, de dag van Bezinning, start van de periode waarin we aandacht voor elkaar hebben. Voor elkaars verdriet, onze teleurstellingen, onze onzekerheid. Stilstaan bij elkaar. We hebben een zware tijd doorgemaakt. In onze gemeente zijn88 mensen overleden aan corona, een veelvoud is besmet of in het ziekenhuis opgenomen. In zoveel gezinnen is een gat geslagen…

Mensen zijn niet alleen getroffen in hun gezondheid. De zekerheden van onze samenleving zijn onder ons uitgeslagen: de zekerheid van werk, van naar schoolgaan, van ontmoeten, je kleinkinderen kunnen knuffelen. En nu na een zomer waarin het beter was, zitten we in een tweede golf.

Het gaat slecht in Oss: de situatie is ernstig. We hebben veelteveel positieve besmettingen. En wat is het frustrerend om te zien dat het weer slechter gaat. We hebben er wel genoeg van. Wat zouden we graag weer onbezorgd mensen kunnen ontmoeten, feestje kunnen vieren, een drankje drinken na het sporten…. Maar het kan niet. We wille niet terug naar maart. En we weten niet hoelang het nog gaat duren.

En onze kracht ligt in onszelf. We hebben prachtige initiatieven gezien om kwetsbare mensen te helpen. Het overgrote deel van de mensen houdt zich aan de maatregelen, ook zien we het verzet. Wat is het moeilijk om te laten als je wil doen. En weer wil ik zeggen: hoezeer ik snap dat we genoeg hebben van de beperkingen die het virus ons oplegt… we zullen er mee moeten dealen.

Het woord samenleving krijgt een hele nieuwe betekenis. Laten we aandacht hebben voor elkaar en elkaar er doorheen helpen.

Vandaag planten we samen een lindeboom. Een boom met hartvormige  bladeren. Het hart is het symbool voor de zorg voor elkaar geworden. Door de bladeren staat de Linde bekends als de boom van de liefde. We zijn hier in het herinneringsbos van Landerij van Tosse. Elke boom heeft een eigen boodschap en moet minstens 100 jaar oud kunnen worden. Bomen zijn de longen van de aarde,  met wortels en takken, de verbinding tussen hemel en aarde.Op deze manier staan we vandaag stil bij wat ons overkomt.

We gaan hier de boom planten en bij de boom staat een bordje met de tekst

Voor iedereen

die door het coronavirus

 zware tijden en verlies heeft ervaren.

Voor troost en hoop op beter.

(6-10-2020)

Ik nodig iedereen uit om een minuut stil te zijn en te denken aan de mensen, die er niet meer zijn.

Schepzand

Nu zal ik als eerste een schep zand leggen over de wortels van de boom.

Nu vraag ik Raadslid Marie-Thérèse Janssen, die zelf coronapatiënt is.

Nu vraag ik de kleinkinderen van Mia en Maarten Vervoort, Mare en Flynn,

Nu is Mariëlle Bartholomeus aan de beurt. Zij is Medisch directeur tijdens Covid in Ziekenhuis Bernhoven en topvrouw van het jaar2020,

Namens de Raad van Kerken vraag ik ds. Ruth Jellema.

Nu is Oprichter van de FBgroep Coronahulp Oss, Irene Hoogendorp aan de beurt. Namens de jeugd van Oss, vraag ik voormalig Jeugdburgemeester, Jara van Doorn,

En tot slot degene die voor de boom gaat zorgen en initiatiefnemer is van het Herinneringsbos: Henk Smouter, van landschapsbeheer Oss Ik wil u allemaal bedanken voor uw aanwezigheid

https://www.titusbrandsmainstituut.nl/nl/wp-content/uploads/2020/01/Veel-te-laat.jpgIedere mens gaat een ‘geestelijke weg’.

Van deze vanzelfsprekendheid zijn we ons niet zo bewust.  We weten wel dat er méér is dan het materiële leven, dan eten, drinken en genieten. Hoezeer we ‘stof van de aarde’ zijn, we zijn ook bezield en begeesterd. Iedere mens heeft een innerlijk leven. Vanuit dat innerlijke leven staan wij in betrekking tot medemens, wereld en God.  Het kan zijn dat je ineens beseft dat je bijna nooit stil staat om de weg die de begeestering en bezieling in je leven gaat, onder ogen te zien.

Wat beweegt mij? Wat smaak mij goed?  Waar lijd ik pijn aan? Waarin vind ik rust? Waar bouw en vertrouw ik op? Die vragen stellen we ons zelden.

De grote kerkvader Augustinus kwam ook tot de ontdekking dat hij te laat de weg naar zijn binnenste binnen was gegaan. Hij schrijft daarover in zijn Belijdenissen de tekst die u hiernaast vindt:

“Veel te laat”.

Hij beseft ook dat het nooit te laat is om te beginnen. Voor hem niet, voor ons niet, voor u niet.

IN GESPREK OVER DE GEESTELIJKE WEG

Heb je – misschien tot je eigen verwondering – je eerste stappen op de geestelijke weg gezet? Ben je jouw weg al zoekende meer aan het ontdekken? Dan biedt de cursus ‘In gesprek over de geestelijke weg’ jou de mogelijkheid je zoektocht nog bewuster voort te zetten.

In deze cursus, met ruime aandacht voor gesprek en ontmoeting, leer je ervaringen op je geestelijke weg te verwoorden en kun je gaan zien hoe het ritme van de geestelijke weg aanwezig is in jouw leven. De uitwisseling met andere cursisten geeft je de kans om nieuwe ontdekkingen te doen en helpt je verder gaan.

In elk van de acht bijeenkomsten onderzoeken we een thema.

De glans van het gewone / Tot in de kern geraakt

Doorbraakervaringen Weerstanden / Valkuilen

Crisis als kans / Geloof

Groeien naar je diepste zelf.

Het Titus Brandsma Instituut organiseert samen met Karmelkring deze cursus.

Begeleiding: Greetje Feenstra en Corrie van Baal o.carm.

Data: 8 Januari 2021 informatiebijeenkomst, daarna op: 22 januari, 12 februari, 5 en 26 maart, 16 april, 7 en 28 mei, 18 juni.

U geeft zich na de informatiebijeenkomst op voor de hele cursus, dit omdat met een vaste groep gewerkt wordt.

Plaats: Franciscushuis Den Bosch, Vd Does de Willeboissingel 12

Tijd: 13.30 tot 16.30 uur.

Kosten: € 150,00

AANMELDEN voor de informatiebijeenkomst van 8 januari bij Ria.Heerema@titusbrandsmainstituut.nl, telefonisch: 024-3612162

Definitief aanmelden kan na de informatiebijeenkomst van 8 januari via de website van www.titusbrandsmainstituut.nl of https://karmelcentra.nl/boxmeer


0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *