Dit antwoorden een paar parochianen:

– Jazeker! Als je ziet in de natuur, wat deze allemaal voortbrengt, al eeuwenlang. Zo mooi en gedetailleerd. Als die dieren en mensen met ogen en op elkaar afgestemd. Het wonder van een nieuw mensje uit twee minuscule celletjes! Dat kan niemand maken. Daar dank ik Hem elke dag voor!

– Ik heb mijn twijfels. Ik zeg niet dat het niet zo is. Want ik vind veel steun in mijn geloof. Maar ik ondervind ook steun van mensen. Komt het nu van God of van de mensen?

– Ja! Om al de dingen die er zijn, en die wij niet hebben gemaakt of kunnen maken. In alles zit geen toeval, maar iets goddelijks. Dat voel je!


– Ik zou het wel denken. Dat is toch een diep geloof in mij dat voortkomt uit het Woord. En ook uit het voorbeeld van Jezus van Nazareth. Dat zijn voor mij de grondpijlers van mijn geloof dat God bestaat.

– Ja! Ik ervaar Hem in mijn leven. In de kleinste dingen, maar ook als ik alleen bid. Dan ben ik er niet alleen, maar dan voel ik Hem om mij heen. Ik voel Hem ook in de diepe ontmoetingen met een medemens. Ook dan voel ik Hem aanwezig in mij en in de ander.


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *