Alles wat leeft is opgebouwd uit doosjes, cellen genaamd. Wij mensen bestaan uit biljoenen doosjes. En elk doosje heeft zijn eigen muren of celwanden. De belangrijkste functie van al die wandjes is  het beschermen van de inhoud van de cel. En daarbij moeten keuzes gemaakt worden.  Zonder voeding of zuurstof gaat de cel dood, zonder  bescherming ook. In alle wandjes zitten daarom slimme deurtjes. Sommige dingen mogen naar binnen, andere naar buiten. Je kunt rustig stellen dat iedere cel een streng immigratiebeleid kent met als doel zijn eigenheid te behouden.

Samenlevingen bouwen ook muren, al of niet voorzien van “slimme” deuren of poorten. Ook die muren hebben vaak als doel de eigen identiteit te beschermen. En als fysieke muren niet acceptabel zijn, dan gebruiken we het internationaal recht, ONS Internationaal recht, en smeden daarmee bijv. een Turkije-deal.

Muren bestaan niet uit beton, stenen of metalen hekken. Muren bestaan uit angst.  En niet eens angst die gebaseerd is op ervaring. Heet water is gevaarlijk, we hebben dat allemaal wel eens ondervonden. De angst waarmee muren gebouwd worden, is ons aangepraat. Mexicanen, Mongolen, Zigeuners, Moslims, Afrikanen, Polen, (vult u zelf maar in), zijn gevaarlijk. En die willen we hier niet.

Fysieke muren en verdragsmuren zijn “afbeeldingen” van de muren die ieder van ons in zijn eigen geest heeft opgericht, uit angst. En angst is een slechte raadgever. Ramon, Consuela, Maryam, Mohamed, Farouk, Michal en al die anderen zijn mensen zoals jij en ik. Daar kom je maar op één manier achter. Zet alle deuren open of in moderne taal: “treed uit je comfort-zone”. Leven is groei en verandering, geen stilstand of krampachtig conservatisme.

Redactie


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *