In de jaren van leef maar raak na de tweede wereldoorlog zijn we steeds meer gaan denken dat we de ander niet meer nodig hadden en de Ander (God) net zo min. We konden ons immers zelf wel redden met allerlei rechten die vadertje staat voor ons geregeld had met de aardgasbaten. We hoefden niet meer naar elkaar om te kijken. Omzien naar elkaar hadden we afgekocht. En dat zijn we gewoon gaan vinden.

Aardgasbaten en -lasten

De aardgasbaten hoefden maar een beetje terug te lopen en de eerste barsten kwamen aan het licht in de Groningse huizen en veel erger ook in het bouwwerk van onze verzorgingsstaat. Spottend werd geroepen dat men de spruitjesgeur weer rook van een samenleving met bemoeizorg, sociale controle, liefdadigheid en caritas. Dat, mochten we toch hopen, was een voltooid verleden!

Bewust van de economische armoede

Het besef dringt zich anno 2017 echter steeds meer op, dat we het alleen niet redden. Natuurlijk de huishoudens (14%) met een laag inkomen en kans op armoede in de gemeente Oss redden het niet alleen om op de been te blijven. Ook de minderjarige kinderen onder armoedegrens (12%) in de gemeente Oss (in de Ruwaard 27%) zijn op hulp van anderen aangewezen om ooit op eigen benen te kunnen komen. Als je deze aantallen in een meest recent onderzoek van de gemeente leest schrik je want armoede is niet zo zichtbaar. En dan hebben we het alleen nog maar over een tekort aan inkomen. Tel daar ook nog maar eens bij op de gezinnen die in de problemen komen door hoge schulden, niet omdat hun inkomen te laag is, maar omdat ze de verlokkingen niet kunnen weerstaan van de welvaartsstaat en gewoon niet met geld kunnen omgaan.

En armoede in sociale zin 

Maar niet alleen gebrek aan geld maakt mensen van anderen afhankelijk. Ook gebrek aan zorg doet mensen (tevergeefs) naar mensen uitzien. Niet alles is te koop. Ouderen hebben zorg en aandacht nodig van hun kinderen, buren, mantelzorgers, elkaar. Je kunt niet zolang je jezelf nog kunt redden langs iedereen heen leven en vervolgens verwachten dat iedereen voor je klaar staat als jij ooit zelf hulp nodig hebt…. Zaaien gaat aan oogsten vooraf. En alles door de staat te laten betalen maakt zorg onbetaalbaar.

Hoe moeten jonge gezinnen, noodzakelijk tweeverdieners vanwege de schulden waarin ze zich gestoken hebben, zich redden als ze geen ouders hebben die hen helpen om alle ballen in de lucht te houden met hun (klein)kinderen.

Help elkaar uit de put

Onze acties voor Malawi en voor giro 555 zijn nodig om Afrika op de been te helpen. Schuldhulpmaatjes, Leergeld, Jeugdsportfonds, Noodfonds, diaconie, caritas zijn nodig om mensen uit de put van armoede te helpen. Ziekenbezoek, burenhulp, vervoershulp, stervensbegeleiding en aandacht zijn nodig om mensen weer op te laten leven.

Geloven is: vertrouwen dat de ander en de Ander er zal zijn als je een beroep op haar doet en er zelf ook zijn als dat appél op jou wordt gedaan.

Laten zien wat jou bezielt. 265 Pinksterdagen lang!

Namens het parochiebestuur,
Henk Peters


Henk Peters

Henk Peters

Henk Peters is sinds 2016 vice-voorzitter van het parochiebestuur van de Titus Brandsma Parochie Oss. Meer informatie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *