Tussen het Sinterklaasfeest en Kerstmis is er meer overeenkomst aan te wijzen dan alleen het gegeven dat ze allebei in de maand december vallen. In veel gezinnen lopen beide feesten onder invloed van het Amerikaanse voorbeeld ook al in elkaar over.

Ieder van ons denkt (met enige weemoed wellicht) terug aan de tijd dat hij zelf nog met groot vertrouwen en een onwrikbaar geloof op de goedheiligman Sinterklaas durfde bouwen en degenen die het meer moeten hebben van een korte termijn geheugen herinneren zich dat geloof nog van hun kinderen en hoe spijtig het was toen dat geloof ging wankelen. Voor de meesten was het gelukkig een geleidelijk en natuurlijk proces, maar voor sommigen ook de eerste confrontatie met de onbetrouwbaarheid van mensen, zelfs je eigen ouders, die je jarenlang voor de gek hebben gehouden, je hebben bedrogen terwijl je zo onvoorwaardelijk vertrouwde dat je eigen ogen kon geloven dat er een mens was die gaf zonder iets terug te vragen.

Voor de tweede keer gefopt

Het beeld dat veel mensen van God blijken te hebben lijkt veel op dat van Sinterklaas inclusief het plaatje van de man met grote witte baard zoals hij in de vrome boekjes van mijn jeugd was afgebeeld. Dat Godsbeeld, die God is terecht hetzelfde lot beschoren als Sinterklaas. Die God is dood verklaard in de zestiger jaren van de vorige eeuw. En veel mensen voelden zich weer bedrogen en voor de tweede keer voor de gek gehouden en bedonderd. Maar was dat terecht?

De dynamiek van de Liefde

Het besef is er bij veel mensen nog steeds niet dat geloven alles met de dynamiek van de Liefde te maken heeft (het woord geloven is niet voor niks verwant met het Engelse love, to be loved; to believe en het Nederlandse lieven). Liefde niks ver weg en hoog verheven maar gewoon zoals we dat ervaren en doen. Het gebeurt simpel daar waar mensen er voor elkaar willen zijn (ik zal er zijn, is immers de naam van God). Dat geloven ons hart raakt en zich laat voelen, dat geloven ervaren wordt, méér dan geweten. Dat kunnen we niet geloven?

Liefde met hoofdletter “L”

Misschien komt dat ook wel omdat alle dagen dichtbij en ver weg zoveel situaties zijn aan te wijzen waar Liefde genegeerd wordt en mensen een beest zijn geworden voor elkaar. Of omdat Liefde een schaars artikel lijkt geworden met een beperkte houdbaarheidsdatum. In het leven van alledag hebben geld en goed een hogere beursnotering gekregen dan dat softe gedoe van liefde en vriendschap. Ieder gaat voor zichzelf en daarom schrijven we liefde niet meer met een hoofdletter?

Maar met kerstmis vieren we dat God (=Liefde) in Jezus mens is geworden en in ieder van ons. Als je vanuit dat perspectief je partner aankijkt, je (klein)kinderen, je ouders dan kun je je ogen geloven. God bestaat. Zalig kerstfeest.

Henk Peters
Kerkbestuur


Henk Peters

Henk Peters

Henk Peters is sinds 2016 vice-voorzitter van het parochiebestuur van de Titus Brandsma Parochie Oss. Meer informatie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *