Een hot item is het niet in gesprekken met vrienden en bekenden, maar het komt toch nog wel eens voor dat iemand mij vraagt: “Geloof jij (nog)?” Op zo’n vraag of je gelooft past maar één antwoord dat je dat DOET of dat je dat niet DOET. Een antwoord in deze sfeer gaat nooit over een opvatting, een mening. Geloven is kennelijk een vorm van DOEN/HANDELEN. Mijn antwoord is dan ook altijd: “Geloven dat probeer ik te doen.”

Onlangs had ik een gesprek met de vice-voorzitter van de Willibrordusparochie (Grote kerk) over samenwerking. We moesten vaststellen dat onze parochies zich in het verleden nogal eens misprijzend hadden uitgelaten over de opvattingen van de ander. Conservatief, weinig rekkelijk, behoudend en eigenlijk niet deugend, vonden wij van hen. En van hun kant werd ons dan duidelijk gemaakt dat wij niet echt tot de catholica behoorden, er met de pet naar smeten en ons op voorhand al verzette tegen elke gezag bemoeienis van het bisdom.

Ik heb het idee dat elk van beide partijen zich daarmee ook bevestigd zag in dat wat hij ook wilde zijn. Pastoor Mennen genoot zichtbaar als hij met zijn rechtlijnige opvattingen anderen de maat nemend, werd afgeschilderd als uitermate conservatief en onverdraagzaam. Hij wilde niet anders zijn. En laten we eerlijk zijn onder Karmelieten domineerde de opvatting dat alles wat door het bisdom werd ingebracht, de moeite waard was om (enigszins) te negeren. Lekker geen voorgeschreven tafelgebed gebruiken of afspraken oprekken of bijstellen. Als er dan een terechtwijzing van die kant ons bereikte, werd glunderend verteld dat we (gelukkig?) weer een afwijzing binnen hadden. Niks beter dan Mennen maar wel anders.

Wij hebben met elkaar afgesproken dat wij als vice-voorzitters niet meer met elkaar in discussie gaan over OPVATTINGEN, MENINGEN. Geen oordelen meer over wat de ander misschien wel vindt of anders vinden moet. Die verschillen in opvatting gunnen we elkaar. Ze zijn immers geen antwoord op de vraag of we geloven. Geloven DOE je en op dat punt kunnen we elkaar goed vinden terwijl we misschien verschillen in stijl of opvatting.

Zij hebben bijvoorbeeld een project met 25(!) vluchtelingen en geven hen taallessen. Zij werken nauw samen met de voedselbank, ruilbeurs, dienstenbeurs. Organiseren –net als wij– reizen met een religieus karakter. Gaan op zeilkamp met jongeren. Wij hebben o.a. HOI en zijn een Fair Trade parochie, hebben een M25-groep, kennen een zomerprogramma. Wat zouden we elkaar kunnen versterken als we GELOVEN nou eens gewoon samen DOEN.

Want je kunt wel overal God lopen te zoeken, maar Hij loopt je voortdurend voor de voeten in de vluchteling, de behoeftige, de zwakke, de mensen aan de schaduwkant van het leven. In ELKE ANDER krijgt Hij een gezicht. Immers als je de ander in je hart sluit, dan sluit Hem in je hart.

We hebben afgesproken dat we elkaar op de hoogte houden over onze DOE-agenda’s, want geloven in de goeie God DOEN we allebei van harte. En ook in onze parochie DOEN we dat met velen! Daar ben ik trots op!

Vanuit het parochiebestuur,
Henk Peters


Henk Peters

Henk Peters

Henk Peters is sinds 2016 vice-voorzitter van het parochiebestuur van de Titus Brandsma Parochie Oss. Meer informatie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *