In de Bijbel komt de Libanon heel vaak voor. Het is dan nog geen zelfstandig land, maar wel een streek die bekend staat om zijn mooie bomen: de ceders van de Libanon.

Ceders zijn snelle groeiers, kunnen heel hoog worden – zo’n veertig meter -Ze kunnen ook heel oud worden en ruiken heel geurig.De ceder is het nationale symbool van de Libanon.

De Libanezen zien zich zelf graag als een ceder:sterk, tegen stormen bestand, veerkrachtig en taai.

Na de langdurige burgeroorlog en vanwege de interne politieke verdeeldheid en de onuitroeibare corruptie is dat beeld moeilijk vol te houden.

De afschuwelijke ontploffing die Beiroet voor een groot en vitaal gedeelte vernietigd heeft, heeft dat beeld van de veerkrachtige ceder nog meer doen verbleken. Tenzij… tenzij…. Ze mogen rekenen op de solidariteit van andere landen en van meelevende mensen.  De hulp die gegeven wordt, gaat niet naar de regering, maar naar non gouvernementele organisaties. Het komt dus goed terecht. Met onze hulp kunnen de ceders weer opstaan.

De christenen maken omver 40 % van de bevolking uit en behoren voor het grootste deel tot de Rooms Katholieke Maronitische kerk. Zij zijn onze zusters en broeders in het geloof en rekenen op ons mee leven.

Vandaag ontmoeten we in het evangelie een vrouw die op haar knieën valt maar door haar geloof rechtop staat…… als een ceder van de Libanon.

In Jezus’ tijd heette de landstreek Fenicië. Tyrus en Sidon waren de twee belangrijkste steden.  Voor de joden was het echt buitenland – land van de heidenen.

Jezus had zojuist  eens een ernstig  conflict gehad met de Farizeeërs over reinheid en onreinheid. Dat is niet hetzelfde als schoon of vuil. Het gaat erom of je zuiver genoeg bent om met de joodse eredienst mee te doen. Ben je goed genoeg in Gods ogen? De Farizeeërs hadden allerlei regels om dat vast te stellen. Maar Jezus wees op de innerlijke gesteldheid van de mens.

Ben je eerlijk, rechtvaardig en liefdevol? Gód verklaart een mens wel rein.

Daar heb je geen Farizeeër voor nodig. Ze waren gebeten op Hem.

Jezus ontvlucht de Farizeeërs door naar het buitenland te vluchten.

Hij is dus niet op vakantie. In dat heidense gebied is zijn naam niet onbekend.

Een vrouw die een dochter heeft die bezeten, is vraagt om hulp.

‘Kyrie eleison. Heer red mij uit mijn nood en help mijn kind’.

Jezus negeert haar maar zij houdt niet op te roepen: ‘Zoon van David, U die komt redden en bevrijden, heb toch medelijden, red mijn kind’.

De leerlingen van Jezus krijgen genoeg van haar en zeggen: ‘Stuur haar weg!’

Ze schamen zich dat iemand zo openlijk haar geloof in Jezus belijdt.

Waarom Jezus tegen onze verwachting in niet helpt, blijft een raadsel.

Zelf zegt Hij: “Ik kom allen voor het huis van Israël, voor de joden.”

Zou Jezus niet weten dat oprechte gebeden over alle grenzen heen gaan?

“Mijn huis is een huis van gebed voor alle volken, zegt de profeet Jesaja”.

De vrouw laat zich niet wegsturen: ‘Kyrie eleison, red mijn kind’.

Blijkbaar geïrriteerd door haar smeekbeden zegt Jezus:

“ Het brood – mijn verkondiging van het Rijk Gods – is bestemd voor de joden en niet voor de heidense en onreine honden”.  Je zou haast zeggen; onbeschofter en grover kan het niet. Dat uit de mond van de lieve Jezus!

Nóg laat de vrouw zich niet uit het veld slaan: “hondjes eten de kruimels die van de tafel van de meesters vallen”.

‘Ook wij heidenen willen deel hebben aan de reddende en bevrijdende kracht van de God van Israël. En u bent deze kracht.’

Het wonder geschiedt: Jezus bekeert zich op het aanhoudende aandringen van deze vrouw. Zij doet Hem zijn roeping beter verstaan. Hij is er ook voor de niet-joden.

Haar geloof in Hem en haar vertrouwen op Hem is een genezende kracht.

Haar geloof is haar redding. Nu haar verlangen in gewilligd is staat zij daar rechtop: een ceder op de Libanon, taai en veerkrachtig.

Op vele manieren worden grenzen overschreden:

  • mensen die vluchten, zoeken een thuis;
  • mensen die thuis zijn bieden gastvrijheid;
  • vrouwen zijn volhardend en aanhoudend wanneer het om hun kind gaat en trotseren alle mannelijke superioriteitsgevoelens;
  • geloofsgemeenschappen – ook kerken – zijn geen gesloten groepen

maar delen het geloof met elkaar;

  • oprecht geloof en vertrouwen raken het hart, het meest innerlijke van een mens. Hardheid wordt zachtheid.
  • Nood breekt wetten en overschrijdt grenzen omdat hulp geboden is;
  • Het gebod van de liefde helpt ons over muren, grenzen en barricades heen te gaan;
  • Gods liefde kent geen grenzen gaat zonder berekening uit naar mensen;
  • Wie gelooft rekent niet met zijn verstand, maar geeft met zijn hart;
  • Wie oprecht gedaan heeft wat hij heeft kunnen doen staat recht op als een Ceder op de Libanon.
  • Het gironummer voor Libanon is giro 555.nl

Amen


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *