Jesaja 63, 16b-17.19bl64,3b – 8 ; 1 Kor.1,3-9,Marcus 13,33-37

Een van mooiste Advents melodieën  is het Rorate coeli.

Een mis zonder Rorate is geen Adventsviering zei een koorzanger. Hij was een vurig voorstander van het Gregoriaans.  Helaas is de melodie namaak gregoriaans uit 1673 , vertelde John Blummel mij.

De tekst van het Rorate is voor een groot deel een bewerking van de eerste lezing van uit de profeet Jesaja. 

Het is een klacht, een gewetensonderzoek en een belijdenis. De klacht luidt: waarom, God, liet u ons van uw wegen dwalen en deden wij ongerechtigheid? Wij volhardden in het kwaad en u bleef toornig op ons. Hoe kunnen wij ooit redding vinden? Al onze goede werken zijn getekend door vuil en viesheid, al onze werken zijn doods en dor.

Als we eerlijk kijken in ons geweten: Wij dachten er niet aan ons vertrouwen op u te stellen. Wij wilden zelfredzaam zijn. Onze eigen ideeën uitvoer. Wij wilden zelf beschikken over wat we goed en kwaad noemen.  De ongerechtigheden die we zagen schoven we op anderen af.

Nu we dit inzien belijden wij: U, Vader bent onze oorsprong. Wij hebben niet onszelf gemaakt. Wij zijn het leem en u de boetseerder.

Om te zijn wie we ten diepste en wie we op ons best zijn moeten we ons aan uw handen toevertrouwen. Zie op ons neer en doe ons wandelen in het licht van uw gelaat.

Heel in het kort beschrijft Jesaja hoe het er toen en ook vandaag aan de wereld eraan toegaat. Wie op mensenmacht bouwt, verwaarloost de krachten die God hem geven wil. Wie eigengereid eigen wegen gaat, loopt dood. Wie de weg naar de ander niet zoekt, vindt de weg niet naar een goed en gelukkig leven. Wie niet verlangt naar redding, bevrijding of verlossing, blijft in het duister van eigen gelijk dat door niemand wordt gedeeld.

Het is niet moeilijke actuele voorbeelden te vinden.  Als u gekeken hebt naar de verhoren over de kindertoeslagenaffaire waarin duizenden mensen onrecht is aangedaan, dan weet u hoe dat werkt.

“Toen ik de fouten zag, kon ik er niets meer aan doen. Het zijn de mensen van de andere afdeling die het gedaan hebben. Ieder moet zijn eigen verantwoordelijkheid dragen.” Uiteindelijk is niemand schuldig.

Gewone mensen hebben hun huis moeten verkopen, zijn gescheiden, zijn totaal verarmd. “Het is allemaal heel erg, maar ik heb de wetten niet gemaakt”.

Was er dan niemand waakzaam? Was er niemand zo oplettend om te zeggen: Wat hier gebeurt is onrecht! Kritische rapporten verdwijnen vaker in de onderste la.  In een wereld waarin het bijna uitsluitend om de economie draait, worden menselijkheid en menswaardigheid gauw vergeten.  Al onze goede werken zijn besmet met eigenbelang en met  onverschilligheid over andermans lot en leed. In het korte stukje evangelie staat vier keer het woord: Wees waakzaam. De Heer is naar het buitenland gegaan en heeft het beheer over zijn huis aan knechten over gelaten. Van die knechten is de deurwachter de belangrijkste.

God heeft zijn schepping en de samenleving aan mensen toevertrouwd en ons aangesteld als deurwachters.

Een deurwachter heeft een dubbele functie: de wereld en de samenleving beheren in de geest en de gezindheid van de Heer. Tegelijk moet de deurwachter uitzien naar de Heer om Hem welkom te heten. Hij kan onverwachts komen, maar verwacht dan toch dat zijn huis op orde is.

Voor de eerste christenen is dit duidelijk: Jezus die ons tot gemeenschap in Zijn Naam heeft samen geroepen zal zich openbaren als onze Héér Jezus Christus.

God heeft ons tot die gemeenschap in Christus geroepen en wij wachten verlangend naar de voltooiing ervan. Wij wachten erop dat zijn geest, zijn gezindheid, zijn barmhartigheid in heel de samenleving aan het licht zal komen.

Dan zal niemand meer in duisternis gevangen zitten, doodlopende wegen gaan of onrechtvaardigheid met een onschuldig gezicht verbergen. Neen, alles zal aan het licht komen. Vandaag draagt Jezus ons op om waakzame deurwachters te zijn.

Een deurwachter heeft ook als taak om kwade gasten buiten de deur te houden.  Of: als de kwade gasten binnen zijn ze eruit te gooien.

Angst voor de toekomst; onverschilligheid voor medemensen, de ‘ikke alleen” mentaliteit, economie eerst mogen onze samenleving niet beheersen.

Zij ondergraven het samen leven en breken het af. Zij moeten eruit.

Een deurwachter heeft nog een taak. Namelijk uitzien naar goede en welkome gasten. De gast die wij verwachten mogen, zijn de gezindheid en de geestkracht van Jezus. Meer nog: wij mogen Hem verwachten als de Levende Heer in ons midden.  Hij zelf komt. Met Hem breekt een nieuwe samenleving door in onze oude wereld.  Met Hem komt er licht in het duister. Met Hem komt er vrede en recht. Met Hem komt er humaniteit in de wereld zoals God die bedoeld toen Hij de mens schiep. Met Kerstmis vieren wij dat God mens wordt om ons opnieuw op het spoor van de waarachtige menselijkheid te zetten.  Als waakzame deurwachters kijken wij uit naar zijn komst.


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *