Heilige Familie 2017

Van harte welkom in deze viering.

Het feest van vandaag – de heilige familie – valt dit jaar op Oudejaarsdag.

Met de kerstdagen zijn de dagen van oud en nieuw Nederlandse feestdagen waarin het familiegevoel sterk gevoeld wordt.

Toch is dat familiegevoel nogal kwetsbar, want …..

er zijn gebroken families,

samengestelde families,

uit elkaar gevallen families,

beschadigde families.

Drie miljoen Nederlanders leeft niet in een familieverband.

Onder hen jongeren die het huis uit zijn gegaan.

Mensen die ervoor kiezen alleen te leven.

Mensen die geen relaties kunnen aangaan.

Er is een groeiende groep alleenstaande ouderen die hun partner verloren hebben.

Toch hoort iedereen bij de Familie van God.

Als niet iedereen dat voelt, ligt dat ook een beetje aan ons.

Willen we bidden om ontferming.

 

Overweging

Er is een reclame waarin een vader een pakje in de brievenbus vindt. Voor onder de kerstboom staat er op . Zijn dochtertje van zeven heeft het zojuist gebracht.  Nieuwsgierig maakt hij het open. Het is een pannetje van een gourmetstel. De vader zoekt contact met zijn ex en mag mee komen eten. Het is een samengesteld gezin en iedereen is die avond even gelukkig. Maar dan …. ieder naar zijn eigen huis.

Er zijn in Nederland 3 miljoen alleenstaanden. Maar dat  betekent nog niet dat 14 miljoen mensen in een regelmatig gezinsverband leven. Vader, moeder, kinderen.

Door allerlei maatschappelijke ontwikkelingen komen gezinnen steeds meer onder druk te staan. Er is een variëteit aan relatievormen aan het ontstaan. De kerk die het huisgezin van Nazareth ten voorbeeld stelt  is daarmee hopeloos ouderwets…… of uiterst actueel.  Ik denk het laatste .  

Familie is de plek waar we zelf vandaan komen. Waarin we opgroeiden en van waaruit wij de wereld en de samenleving verkenden.  We zijn allemaal kind van….

Vele kinderen worden weer ouders en brengen kinderen voort waarin ze iets van zichzelf mee geven, waardoor ze de wereld verrijken. Familie is een verband waarin kinderen veilig en geborgen zijn, kunnen opgroeien en opbloeien, waarin ze de grondwoorden van het leven leren: liefde, gerechtigheid en vrede.  Juist omdat ouders en kinderen zichzelf worden in dit verband noemen we het heilig, heel makend, het leven tekenend en kostbaar.  

De variëteit aan relatievormen heeft meestal als uitgangspunt: mijn verlangen om mijn leven op mijn manier in samenspraak met een ander / met anderen in te richten.

Bijvoorbeeld: een religieuze gemeenschap,  een vorm van centraal wonen, stellen van gelijke seksuele geaardheid, een polyamoureus driemanschap.  Soms willen mensen dan ook kinderen en dan klinkt het: “iedereen heeft toch recht op een kind”.  Ik denk eerder dat het andersom is: kinderen hebben recht op goede ouders.   

Uitgangspunt van een relatie waarin kinderen opgroeien is niet mijn verlangen mezelf  te worden. In een relatie waarin kinderen opgroeien is de zorgzame verantwoordelijkheid voor kinderen beslissend. Waardoor kan ons kind een gelukkig en goed mens worden?   Door die vraag te stellen kunnen ouders groeien in het vader en moeder zijn en zo zich zelf worden.  

In een relatie waarin kinderen niet centraal staan worden kinderen slachtoffer. Verbitterd over zijn jeugd zei een man: “Mijn vader heeft ons wel gevoed, maar niet opgevoed”.  Een jonge vrouw zei: “Wij waren als kinderen speelgoed voor onze ouders. Na werktijd wilden ze nog een uurtje van ons genieten. Dan hadden wij al geen zin meer om leuk mee te doen. We hebben alles van ze gehad, behalve liefde”.  

In een relatie horen de kinderen centraal te staan en horen de ouders zich te voegen naar de mogelijkheden om hun kinderen tot gave en goede mensen te op te voeden  Kinderen mogen in een gezin héle mensen worden: fysiek, psychisch en spiritueel.  Dat spirituele is niet onbelangrijk. Daardoor leren zij  zich geborgen weten, ervaren ze dat ze beminnenswaardig zijn, leren ze woorden vinden die onzegbare  gevoelens en overtuigingen beschrijven.  

Woorden als bron van leven, eerbied voor het gelaat van de ander, verwondering om de schepping, vreugde die alles overstijgt en diep in het hart doordringt, het goddelijke, God.  Kinderen leren  “ ik – jij –  wij – God” te zeggen met respect voor ieders goddelijke uniciteit.  

 

In de lange lezing uit het evangelie van Lucas horen wij vandaag dat Josef en Maria hun kind Jezus aan God op dragen.  In de tempel ontmoeten ze twee oude mensen:

Simeon , een man die in alles trachtte Gods wil te doen en Hanna, een vrouw die op heldere wijze over Gods belofte van bevrijding bleef spreken. Twee mensen – Wet en Profeten – die samen de Schrift vertegenwoordigen; de Bijbel die Jezus in zijn latere leven in praktijk zou brengen en voor leven.

Jezus is – zo getuigen zijn ouders en deze twee Bijbels gewortelde personen – is  méér kind van God dan van mensen. Maar als kind van God is het geen los individu.

Juist als kind van God is het deelnemer aan een nieuwe samenleving die gebaseerd is op liefde tot de naaste, gerechtigheid voor allen, vrede wereldwijd en welvaart voor iedereen. Dat zal zijn boodschap zijn!

Dat gezin van Jezus, Maria en Jozef stelt de kerk als voorbeeld aan de gezinnen van vandaag. Maar niet dat kneuterige van huiselijke tafereeltje van Josef in de timmermanswerkplaats, Maria met een naaimandje en Jezus die twee latjes in kruisvorm op elkaar legt. Dat zijn prentjes van vroeger. Het voorbeeld ligt hierin:  ouders vertrouwen hun kind aan God toe en ontvangen het opnieuw als kind met een eigen plek en roeping in de samenleving.  Ouders zijn er voor verantwoordelijk dat dit kind zijn weg in het leven vindt.

Soms zullen de ouders om hun kinderen moeten lijden. Als het er op aan komt zullen ouders hun kinderen met onvoorwaardelijke liefde moeten lief hebben.

De kerk van vandaag moet realistisch zijn.  Er bestaan andere vormen van relaties dan alleen het huwelijk van man en vrouw. Protesteren en zeggen dat andere relaties niet mogen, helpt niet in deze geseculariseerde samenleving. Bovendien zal ook de kerk moeten erkennen dat ook andere relaties gebaseerd kunnen zijn op authentieke liefde.  Toch blijft de kerk het recht hebben om ervan te getuigen dat kinderen het beste mens kunnen worden in een gezin van een vader en een moeder. Juist omdat in het gezin het kind centraal staat en daarmee de toekomst van de samenleving.

In deze sterk geïndividualiseerde samenleving waarin het ‘ik-gevoel het uitgangspunt is, klinkt het opkomen voor het gezin als bron van menswording als heilzaam protest.

Het zou de samenleving ten goede komen als gelovige mensen zich meer zouden uitspreken voor de waarde van het gezin. En niet alleen uitspreken… ook voorleven.

Gebeden

Pastor :

Laten wij bidden tot God onze Vader die ons tot zussen en broers van elkaar maakt.

 

Lector:

Laat  ons bidden voor de kinderen in onze samenleving.

Dat zij kunnen opgroeien in liefde  en geborgenheid.

Mogen zij ervaren dat hun ouders er altijd voor hen zijn.

Dat kinderen vanuit het gezin als gave mensen de maatschappij in kunnen gaan.

S t i l t e Laat ons bidden.

 

Lector:

Voor kinderen die het slachtoffer zijn van ouderen:

de verweesde en verwaarloosde kinderen;

de kinderen die de scheiding van hun ouders niet kunnen verwerken;

De kinderen die onvoldoende kansen krijgen zich zelf te worden.

S t i l t e Laat ons bidden.

 

Lector

Voor vluchtelingenkinderen;

voor kindsoldaten;

voor kinderen als seksslaafjes;

voor straatkinderen naar wie niemand omziet.

S t i l t e Laat ons bidden.

 

Lector

Wij bidden voor onze stad en onze parochie,

Voor kinderen die in armoede opgroeien.

Voor zieke en gehandicapte kinderen.

Dat wij hen een plaats geven in ons midden.

Voor vereenzaamden en bedroefde mensen,

voor zieken thuis en in het ziekenhuis.

S t i l t e Laat ons bidden.

 

Lector

Goede God, op deze laatste dag van 2017

bidden wij u  om zegen en uw nabijheid in het jaar 2018.

Leer ons en onze samenleving leven

met het oog op het welzijn van kinderen.

 S t i l t e Laat ons bidden.

 

 

Pastor.

Goede God, schenk ons uw Nabijheid.

Dat wij als kinderen Gods elkaar als familie begroeten

en zo bouwen aan uw Rijk op aarde

dat in uw hemel voltooid zal worden.

Door Christus onze Heer.

Amen.

 


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *