Inleiding

Van harte welkom in deze viering.

Op deze dag wordt in heel de kerk  – wereldwijd – gebeden om roepingen.  Tot het religieuze leven. Tot het ambt .

Het gaat dan om inspiratie en om leiding.

Iemand zei eens: er zijn wèl voldoende roepingen .Er zijn alleen te weinig antwoorden.

Hoe komt het dat mensen zo weinig antwoorden op Gods roepstem?

Ik denk dat roepingen alleen maar kunnen groeien in een goed kerkelijk klimaat. Dat is een klimaat waarin mensen religieus gevoelig zijn,

zich verantwoordelijk weten voor de gemeenschap,

uitdagingen zien om het evangelie handen en voeten te geven.

Wij allen zijn geroepen dit klimaat te bevorderen door ons oprecht  christelijk leven. Willen we God en elkaar bidden ontferming.

Overweging

Als je aan buitenlanders taalles geeft dan merk je al gauw dat de moeilijkste woorden de voorzetsels zijn. Op , in , bij , naar , tot. Wat is bv het verschil van : ik loop naar de deur of ik loop tot de deur. Hoe leg je uit dat je op de Hescheweg woont, aan de Hertogsingel en in de Staringstraat. Was je als kind op de verkennerij of onder de verkennerij? In het evangelie noemt  Jezus zich de Goede Herder. Loopt Hij voor de kudde uit , achter de kudde aan, of midden tussen de schapen door? Een pastor in de parochie: staat hij boven de mensen, onder de mensen, komt hij uit de gemeenschap voort  of staat hij tegenover de gemeenschap? Vandaag is het Roepingenzondag. Het thema dat het bisdom mee geeft is : Sluit je aan?  De eerste vraag is dan: waarbij ? Weer zo’n lastig voorzetsel.

Kun je vandaag aan de dag met droge ogen vragen: wil jij pastor worden? Wil je religieus worden?  Moderner gevraagd: wil jij inspiratie en leiding geven aan een godsdienstige gemeenschap? Wil jij samen met anderen een leefwijze voorleven die anderen kan aanspreken?  Hoe mooi je de vraag ook stelt…..  vraag je eigenlijk niet aan mensen: sluit je aan bij een instituut dat er voor de meeste  mensen niet meer toe doet?  Wil je beginnen aan een levenswijze die alleen nog maar door oudere mensen wordt beleefd? De jongste religieuzen zijn zestigers. Jaarlijks sluiten een paar kloosters hun deuren.

Als wij heel eerlijk zijn, dan vinden we het vreemd en ongewoon dat iemand voor het religieuze leven of voor het kerkelijke ambt kiest.  Eigenlijk vinden we het ook een beetje gek in onze tijd.  Zijn het geen zonderlinge types?

Het bisdom Rotterdam heeft eens een film laten maken over het dagelijkse leven van een priester. Hij  bidt, doet de eucharistieviering, gaat op huisbezoek, woont een vergadering bij, drinkt een biertje in de jongeren sociëteit. Op een ouderavond van een grote middelbare school laat de bisschop de film zien. Allenmaal positieve reacties. Boeiend. Interessant. Goed werk. Heeft de maatschappij nodig.

( Nou moeten de vrouwen even niet luisteren.) Vraag de bisschop aan de ouders: is dat iets voor uw zoon?  Roepen de ouders in koor: “welneen, we hebben liever dat hij vak kiest.”.

Wat wij roepingencrisis noemen is, denk ik, het logische gevolg van een kerkcrisis.  De kerkcrisis is ten diepste weer een geloofscrisis.

Geloven betekent  vertrouwen.  De vraag die ieder van ons zich moet stellen is deze: vertrouw ik mij toe een Jezus de Goede Herder die bereid is zich geheel en al in te zetten voor de gemeenschap? Sluit ik mij aan bij Jezus? Volg ik Jezus na op zijn weg naar God en naar medemensen?

Als wij de kerkgemeenschap van gelovigen noemen, dan is de vraag: werken wij in deze samenleving oprecht en daadkrachtig  aan het Rijk van God : de kern van Jezus’ boodschap?  Als wij, kerk mensen, niet gericht zijn op God, als wij niet geraakt zijn door de kern van het evangelie, hoe kan God dan uit ons midden mensen roepen?

Hoe zouden er in onze Titus Brandsmaparochie. roepingen tot pastoraat of religieus leven kunnen ontstaan? Is onze parochie een goed klimaat?

Jongeren zullen zich alleen maar geroepen kunnen weten wanneer zij religieus leven en pastorale betrokkenheid in de gemeenschap ervaren.

Nog anders gezegd: als parochianen vrijwillig pastorale taken op zich nemen dan kunnen enkelen zeggen: daar maak ik mijn beroep van.

De gemeenschap roept mij.
Heerst er in onze parochie een gezindheid van herderlijke zorg voor elkaar? Zien wij in onze gemeenschap naar elkaar om?

Hebben wij pastorale bezoekgroepen voor zieken en ouderen?

Vinden wij wegen naar armen en eenzamen?  Staan we open voor vluchtelingen en zijn we gastvrij voor vreemdelingen?

Heerst er in onze gemeenschap een gezindheid van dienstbaarheid?

Zijn wij bereid ons voor elkaar in te zetten?  Koffie drinken na de viering is erg gezellig. Maar is de koffieclub op sterkte?

De kerk ziet er schoon en verzorgd uit.  Er zijn maar twee kosters. Is er nou echt niemand te vinden die koster wil worden?  Mogen wij  elkaar tot deze vorm van dienstbaarheid roepen?

We zien bijna geen kinderen of jongeren in de kerk?

De eeuwige vraag is: hoe krijgen we jongeren in de kerk?

Draai de vraag eens om: wat kan de kerk voor jongeren doen?

Waarom staan bezorgde ouders niet op en zeggen samen: we gaan met en voor onze kinderen een jongerengroep oprichten of een jongerenkoor organiseren.
Als je aan die paar kandidaten voor het religieuze leven of voor het pastoraat die er nu nog zijn, vraagt hoe ze aan hun roeping komen,  dan is dat zelden een stem van God . Veel vaker is het een voorbeeld van een mens die geloofwaardig christelijke leefde en handelde. Door parochiaan te zijn roept de een de ander tot pastor.
Bij  al die voorzetsels die de revue gepasseerd zijn is er een het allerbelangrijkste: : ‘voor’ in de betekenis van ‘ten dienste van’ of ‘ten bate van’. Dat ‘ten bate van en ten dienste van’ heeft Jezus tot het uiterste toe beleefd. Hij is de Goede Herder die zijn leven geeft voor de schapen.
Als wij als parochianen  ons aan sluiten bij Jezus en Hem volgen op zijn weg naar God en de naasten, dan wordt ons geloof bron van ‘samen kerk zijn’ en ons ‘samen kerk zijn’  bron van religieus en ambtelijk leven.

Waarom niet antwoorden als we geroepen worden?

 

Voorbede

 

Pastor

Bidden wij voor onze geloofsgemeenschap.

Dat wij onze roeping gestalte geven ten dienste van de samenleving.

 

Lector

Voor allen die in de kerk leiding geven.

Voor paus Franciscus, voor de religieuzen en de geestelijken.

Voor de leden van het parochiebestuur en het secretariaat.

Om een geest van dienstbaarheid.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor de werkgroepen, voor de koren, voor, voor de stille werkers op de achtergrond.

Dat zij Jezus, de Goede Herder, als inspiratiebron zien.

Mogen zij handelen en wandelen in zijn voetspoor.

Dat door hun inzet het gemeenschapsleven  kan bloeien en groeien.

Om plezier en voldoening in het  werk.

S T I L T E  Laat ons bidden.

 

Lector

Voor de wereldsamenleving.

Dat de Goede Boodschap van Gods liefde overal gehoord wordt.

Dat missionarissen en ontwikkelingswerkers handen en voeten geven aan het evangelie.

Voor de jonge kerkgemeenschappen in Afrika,  Azië en Latijns Amerika.

S T I L T E  Laat ons bidden.

Pastor

Leer ons zo luisteren naar Jezus de Goede Herder

dat wij zijn stem verstaan en Hem volgen op de wegen ten leven.

 

 

Openingsgebed

Goede God, als een Herder draagt u zorg voor de kerk

opdat zij de boodschap van liefde wereldwijd blijft uitdragen.

In alle tijden roept u mensen op

hun leven te verbinden aan de kerk

als religieus, als pastoraal werker, als priester.

Moge uw roepstem klinken in onze gemeenschap

zodat ook uit ons midden er mensen opstaan

die U antwoorden en de kerk gaan dienen.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer.

 

Gebed over de gaven

Goede God, mogen deze gaven van brood en wijn die wij aandragen een teken zijn van bereidheid deze gemeenschap te versterken.

Moge Uw Geestkracht die deze gaven zal bezielen werkzaam zijn in onze harten.  Dat wij uw roepstem verstaan en beantwoorden.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer.

 

Slotgebed.

Goede God, Uw Zoon Jezus nodigt ons uit Hem te volgen

en in eensgezindheid en vrede met elkaar te leven.

Versterk in ons de Geest van dienstbaarheid en van bereidheid naar elkaar om te zien. Moge onze herderlijk zorg voor elkaar

bron zijn van nieuw leven in Jezus ’Geest.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer.

 

 

 

 

 

 

Categorieën: Overwegingen

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *