Inleiding

Van harte welkom in deze viering. Het is MIVA – zondag. Onze aandacht gaat uit naar het land Burkina Faso. Het doel is brommers te kunnen geven aan hulpverleners die van dorp naar dorp trekken om gehandicapte kinderen toekomst te geven. Ook deze mensen bewonen met ons deze wereld. “ Mijn huis zal genoemd worden een huis van gebed voor alle volken”, zo spreekt God de Heer bij monde van de profeet Jesaja. Overal waar God oprecht gezocht wordt; overal waar gebeden wordt om gerechtigheid en vrede in Zijn Naam; overal waar mensen samen komen in Zijn Naam, daar bevinden we ons in Gods huis. Dit kan een kerk, een synagoge of een moskee zijn. Willen we bidden Gods ontferming over ons.

 

Overweging

We hebben weer verwarrende weken achter de rug. Waar moet het toch heen met deze wereld?, is een vraag die velen op de lippen brandt. In een Amerikaans stadje, in Charlottesville, rijdt een jonge witte man op een groepje mensen in. Daar bij valt een dode. Een vrouw. Terwijl iedereen dit geweld verafschuwt, vergoelijkt een democratisch gekozen christelijke president dit met de woorden: “het geweld komt van beide kanten”. Maakt deze wereldleider onze wereld een stukje veiliger? Het is een brandende vraag die velen bezig houdt. In Barcelona en in Cambrils pleegt Islamitische Staat afschuwelijk aanslagen. Doden en gewonden onder gewone mensen. Toeristen, taxichauffeurs, winkelpersoneel, mensen die lopen te flaneren. Het nieuws gaat bijna nergens anders over. In de krant staat een lijstje: Parijs, Nice, Brussel, Londen, Berlijn, Barcelona. Maar eigenlijke moet er staan: Parijs, Cairo, Nice, Kaboel, Brussel, Bagdad, Londen, Islamabad, Berlijn, Mosul, Barcelona.

Als er tachtig doden vallen in Bagdad is dat het zevende bericht in het journaal. Toch mogen we ook dit niet vergeten: Islamitische Staat vermoordt ook Moslims. Ook deze willekeurig gedode mensen hebben vrouwen en mannen, kinderen en ouders, familieleden en vrienden. In landen zoals Irak is er geen familie meer compleet. Hele samenlevingen zijn ontwricht. Het is niet mijn bedoeling het nieuws te becommentariëren. Ik wou alleen maar zeggen dat brandhaarden van terrorisme en gewelddadigheid op vele plekken van de wereld voor komen. In christelijke, islamitische en seculiere landen. Het is niet de Islam en het is ook niet het Christendom dat achterlijk, gewelddadig en mensvijandig is. Het zijn verknipte en verdwaalde geesten die zich beroepen op de Islamitische of op de joods christelijke waarden; die kiezen voor de ontwrichting van de samenleving door terreur en haat. Niet alleen onze maatschappij, maar ook die van henzelf. Moslims lijden onder Moslims zoals in de twee Wereldoorlogen christenen leden onder christenen. Waar kunnen we in deze verwarringen een rustpunt of wat houvast zoeken? Op wie of wat kunnen we een beroep doen? Het lijkt me uiterst belangrijk dat we ons verre houden van mensen die onze angst aan jagen. Hoe begrijpelijk die angst toch wel kan zijn. Aangejaagde en opgeklopte angst gaat zich richten tegen medemensen vanwege huidskleur, godsdienst, geaardheid of afkomst. Uit angst gaan we dan zelf in tegen het principe dat we juist willen beschermen: dat iedere mens gelijkwaardig is. We mogen ook niet mee doen met onschuldige mensen verantwoordelijk te maken voor teksten en uitspraken die extremisten te pas en te onpas gebruiken. Niet iedere Moslim is een extremist. Er zijn ook christelijke extremisten. Niet alleen in Amerika. Ons enige houvast, beveelt God onszelf aan, zal het recht zijn. Je niet laten leiden door willekeur, angst, wraakgevoelens, maar door het recht. Het recht blijft alleen overeind doordat wij rechtvaardig handelen. Door ons rechtvaardig handelen komt de gerechtigheid van God aan het licht. Van God: die iedere mens het leven geeft, in het bestaan roept, en een plaatst geeft in een samenleving van mensen met de opdracht: maak van deze wereld een stukje hemel op aarde.
“Goede, integere en eerlijke mensen die Mij zoeken en die mijn wil doen”, zegt God, “zijn welkom in mijn huis. Maar mèt jullie ook de vreemdelingen die mij willen dienen door het gebod van de liefde te onderhouden, die mij eren door respect te hebben voor mijn Verbond met hen. Ook vreemdelingen zijn welkom in mijn huis van gebed voor alle volkeren.” Het huis van God is allereerst een huis van gebed, waar vrede en liefde en eerbied vanuit gaan. Vervolgens pas synagoge, kathedraal of moskee. Recht en gerechtigheid zijn de fundamenten van dit huis. Waar dit huis – moskee, christelijke kerk of synagoge – vervuld wordt van gebeden van alle volkeren, daar zullen vrede en liefde bloeien en de samenleving kleuren. Ons rustpunt en onze houvast vinden we niet in angst voor andere mensen. Ook niet in bestrijding van mensvijandige ideologieën. Ons rustpunt en onze houvast liggen in ons gebed tot God die ons helpen zal gerechtigheid en vrede waar te maken. We kunnen ons niet tegen terrorisme bewapenen. Het is een heidens karwei om verdwaalde geesten op het rechte pad te krijgen. Het is door het gebed om vrede dat wij een klimaat kunnen scheppen waarin iedereen tot zijn recht komt. Het huis van gebed voor alle volkeren betekent: voor God is er ‘geen eigen godsdienst eerst’, ‘geen eigen land eerst ‘, ‘geen eigen volk eerst’. Het eerst is er de mens die kind van een barmhartige God wil zijn in deze verwarrende wereld. Zijn wij zo’n bidden mens die het recht liefheeft en die met woord en daad verlangt naar vrede? Willen wij met vreemdelingen meebidden die hetzelfde na streven? In het evangelie van vandaag lezen we hoe moeilijk het is om je eigen godsdienst en die van een ander te waarderen. Ook Jezus heeft er moeite mee. Als de vrouw uit het heidense gebied Hem om hulp vraagt voor haar dochter, negeert Hij haar en geeft geen antwoord. Vervolgens weigert hij haar te helpen omdat ze niet uit zijn eigen volk is. Daarna beledigt Hij haar door haar met een onreine hond te vergelijken. Als de vrouw aanhoudt en scherpzinnig opmerkt dat de honden de kruimels op eten die de kinderen laten vallen, dan pas prijst Jezus haar om haar geloof. Ik denk ook dat ze geprezen mag worden om haar aanhoudend gebed. Maar het meest nog is deze vrouw te prijzen omdat zij , een vreemdelinge, Jezus corrigeert in zijn opvatting en gedrag. Door deze vreemdelinge beseft Jezus ten volle dat Gods liefde zich uitstrekt naar alle mensen, ongeacht godsdienst en afkomst. Vandaag wordt onze hulp gevraagd voor gehandicapte kinderen in Burkina Faso. Zijn er geen Nederlandse kinderen die hulp nodig hebben? Natuurlijk zijn die er. Maar vandaag doen déze kinderen van God een beroep op ons. Zij vragen om een kruimeltje van het brood dat wij gekregen hebben. De moeder die om genezing van haar gehandicapte dochter vraagt dwingt op gevatte wijze haar plaats af aan de tafel waar het brood gebroken wordt. Ze heeft aan een paar kruimels genoeg. Het gaat haar niet om een eigen stuk brood eerst. Door deze buitenlandse vrouw beseffen wij dat wij allemaal leven van de kruimels die van de Tafel van God vallen. Waarom zouden we anderen dan de kruimels ontzeggen? Waar gedeeld wordt heeft niemand een eigen stuk brood eerst nodig. Vreemdelingen en huisgenoten delen dezelfde kruimels. Zijn wij niet allemaal kinderen van de barmhartige God?

 

Pastor :

Vanuit onze onzekerheid en verwarring zoeken we houvast bij U. Hoor ons bidden en verhoor ons gebed.

 

Lector:

Wij bidden u dat de kerk in deze verdeelde wereld de boodschap blijft verkondigen dat u een God van liefde bent voor àlle mensen.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector:

Wij bidden u voor de slachtoffers van geweld en terreur: in Europa, in het Midden Oosten, en waar ter wereld ook. Ontferm u over hen die sterven door dit geweld. Sta de gewonden en beschadigde mensen bij met uw kracht en troost.

S T I L T E   Laat ons bidden.

 

Lector:

Wij bidden voor mensen die zoeken naar houvast en zekerheid. Dat zij zich niet laten leiden door angst en grootspraak, door haat en vijandigheid. Dat zij steun zoeken in het gebed om gerechtigheid en vrede.

S T I L T E   Laat ons bidden

 

Lector

Wij bidden voor gehandicapte kinderen in Burkina Faso. Dat wij het hun hulpverleners mogelijk maken aan deze kinderen toekomst te bieden. Dat wij de kruimels van onze welvaart willen delen.

S T I L T E   Laat ons bidden

 

Pastor

God, geef ons de moed om in praktijk te brengen waar wij om bidden. Maak ons tot oprechte mensen.

Dit bidden wij u door Christus onze Heer.

 

 

 

 

 

 

 

 

Categorieën: Overwegingen

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *