Van harte welkom in deze viering tussen Hemelvaart en Pinksteren. Jezus is ons voorgegaan naar de hemel, naar God Zijn vader toe; de Geest moet nog komen. Deze zondag zijn we in zekere zin verweesd. Wat weeskinderen doen, is stil staan bij de woorden van hun ouders. Het is vandaag ook Moederdag. Dat is geen kerkelijke feestdag. Maar met Maria de Moeder van Jezus, kunnen wij stil staan bij de woorden die Jezus ons heeft nagelaten. Voordat we dit gaan doen willen we eerst zingen bidden om ontferming en God loven en danken.

Overweging

In de eerste lezing uit de Handelingen van de apostelen horen we een bijzondere gebeurtenis. Er is een gemeenschap van honderd en twintig mensen bijeen. 10 x 12.

Symbolische getallen. Tien kan duiden op de Tien Woorden die ons als richtingwijzers naar het Beloofde Land gegeven zijn. Wij zeggen gewoonlijk de tien geboden. Maar daarmee zit je al spoedig in de sfeer van niet moeten en mogen, de sfeer van de moraal. Niet meer zoals bedoeld is, in de sfeer van Belofte.

Als je die weg gaat, kom je uit bij het rijk Gods. Aan het ene volk van de twaalf stammen is het Rijk Gods beloofd.

De twaalf apostelen zijn de opvolgers van de twaalf stammen.

Zij zijn de grondleggers van het nieuwe volk van God – de gemeenschap van de kerk.  Door het uitvallen van Judas is de gemeenschap beschadigd.  De kerk – hoezeer ook een instelling van Godswege met allerlei menselijke kanten – kan niet apostolisch genoemd worden als er geen twaalf grondleggers zijn.   Het getuigenis van Jezus als de verrezen heer krijgt zijn volle kracht als het twaalftal compleet is.

Petrus neemt de leiding, stelt het probleem aan de orde. Vanuit de gemeenschap komen er twee kandidaten naar voren.  Biddend om de Geest gaan zijn over tot loting. Mattias wordt gekozen en vult het twaalftal apostelen aan.  Zo wordt de kerk gereed gemaakt om haar zending in de wereld te beginnen.

Die zending is allereerst: gemeenschap te zijn die leeft vanuit de Belofte en naar die Belofte toe.  Wat ons beloofd is, is niet dat we als we braaf leven in de hemel zullen komen. Ons is het Rijk Gods beloofd waarin de hemel op aarde doorbreekt en onze gemeenschap nieuw maakt en tot haar wezen brengt.

Het wezen – het kenmerk van het Rijk Gods –  is de zusterschap en de broederschap van alle mensen.

In de evangelielezing biedt Jezus zich aan aan alle mensen om onze broeder te zijn en Hij  spoort ons aan God als Onze Vader of als onze Moeder te belijden.  God Vader of Moeder noemen is een beeldspraak waarin Jezus ons voorgaat.

God is geen onpersoonlijk “iets” dat als een hogere macht ergens in de lucht zweeft. Veel mensen noemen zich  “ietsisten” van er moet wel “iets” zijn. Maar “iets” is zo niets. Daar zit geen hart in. In ons christelijk geloof gaat het om een God die liefdevol en persoonlijk op ons betrokken is.

God is als een Vader die zijn kinderen in deze wereld bewaart voor het kwaad.

God is als een Vader die ons Jezus als broer gegeven heeft als Kind naar zijn hart, als de volmaakte mens, als voorbeeld hoe ieder van ons kan leven.

God brengt ons samen als familie die hecht en liefdevol met elkaar verbonden is.

Het is dure opdracht van de kerk om in deze wereld teken van zusterschap en broederschap te zijn.  Deze opdracht staat haaks op wat wij doorgaans van de samenleving maken. Onze samenleving noemt zich samenleving van tolerante mensen die elkaars eigenheid respecteren; waarin alle mensen gelijkwaardig behandeld dienen te worden; waarin wij zelf wel onze relaties bepalen.

Dat klinkt allemaal heel mooi. Maar het uitgangspunt van deze samenleving is in feite het individuele ikke.

Heel vaak bepalen we onze relaties helemaal niet.  Wij zijn  onverschillig voor wat een andere mens overkomt, meemaakt, te dragen krijgt.

De armen, de zieken, de vluchtelingen, de gehandicapten,. de vereenzaamden….. worden ze gezien?

Toch weten we uit het evangelie dat Jezus juist naar deze mensen ging… dat als wij God Onze Vader noemen, juist deze mensen onze zusters en broeders zijn……. dat zij niet zonder ons kunnen……..

In het evangelie  zien we het woordspel ‘in de wereld’ en ‘van de wereld’.

Het is de realiteit dat we leven in een wereld waaraan van alles mankeert. Jonge mensen vragen zich af of het verantwoord is kinderen te  willen hebben in deze wereld. Willen we vader en moeder worden?

Ik vind dat een tragische vraag.

We kunnen weigeren van deze wereld te zijn. We hoeven deze wereld die alleen maar van ikke uitgaat, niet toe te behoren. We zijn in de wereld. We kunnen er ook niet van af stappen. Maar we hoeven ons er ook niet aan over te geven.

Het evangelie dat de kerk uitdraagt is een uiterst kritische noot op onze maatschappij:

-doe niet klakkeloos mee met die wereld waarin mensen alleen maar zichzelf zoeken; –

leef in saamhorigheid en in verbondenheid als zussen en broers met elkaar.

Verander de wereld en begin bij jezelf : word een zusterlijk / broederlijk mens.  Alleen dan kan God Onze Vader zijn.

Jezus leerde ons het Onze Vader bidden. Vanuit zijn verbondenheid met God noemde Hem Vader.  Maar ook had Jezus het beeld van Moeder kunnen gebruiken.

In 1978 hadden we een paus van 33 dagen: Johannes Paulus I.  Hij heeft maar een paar toespraken gehouden.  En in een van die toespraken zei hij dat God ook onze Moeder is.  De kardinalen hebben deze woorden weg willen moffelen.  Ze vonden dat te modieus en niet bijbels.  Pastorale pausen krijgen wel vaker kritiek van kardinalen.

Ondanks de kardinalen heeft God in de bijbel soms ook een moederlijke kant.   “Zoals een kind rust aan de borst van zijn moeder,  zo rust mijn ziel in God”. Toegegeven die zinnen zijn zeldzaam.  Maar waarom zou je aan God geen moederlijke eigenschappen toekennen zoals aardse moeders die hebben.

Terecht worden op Moederdag de moeders geprezen en bedankt.

Er zijn dingen die moeders soms beter kunnen dan vaders.

Onvoorwaardelijke liefde  – verzoening en bemiddeling – begrip en aanvoelen.

Met de woorden van Jezus zoals die klinken in het evangelie:

moeders bewaren de eenheid ; moeders delen in de vreugde van de kinderen ; moeders wijden zich aan het gezin toe. Misschien nog het meest: moeders bidden en blijven bidden voor hun kinderen.

Moeders hebben toch iets van God weg en God iets van moeders.

Voorbede

Pastor         Laten wij bidden met onze Heer Jezus die ons naar de Vader is voorgegaan om de kracht van de Heilige Geest.

 

Lector:        Voor alle christenen waar ter wereld ook.    Dat alle mensen die God  als hun Vader belijden bereid zijn als zussen en broers met elkaar om te gaan.

s t i l t e

 

Lector:        Voor paus Franciscus die als een goede herder de eenheid in de kerk zoekt te bewaren. Dat  Hij kracht ontvangt apostel voor de kerk van vandaag te zijn.

s t i l t e  Laat ons  bidden.

 

Lector         :         voor de gezinnen in ons stad en in ons land. Dat mensen leren wat zusterschap en broederschap kan betekenen voor heel de samenleving.

s t i l t e

 

Lector:        voor mensen die lijden onder de onverschilligheid van  medemensen.    Dat zij eens gezien en gehoord worden. Dat  onze samenleving opnieuw leert wat onderlinge verbondenheid  betekent.

s t i l t e Laat ons  bidden.

 

Lector         Voor alle moeders: dat zij vreugde beleven aan hun kinderen;    dat zij hun kinderen helpen op te groeien tot gave mensen die hun plek in de samenleving kunnen vinden.

s t i l t e

 

Lector         Voor onze parochiegemeenschap:  voor de zieken : om genezende aandacht; voor de jarige koster en de andere jarigen : om geluk en gezondheid;  voor de intenties die leven in ons hart.

s t i l t e Laat ons  bidden.

 

Pastor        God die als een Moeder ons in eenheid bewaren wil, schenk ons de vreugde van de verbondenheid met u en met elkaar.

Door Christus onze

 

 

Categorieën: Overwegingen

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *