Van harte welkom op deze Pinksterdag. Wij vieren dat  Maria, de groep apostelen en andere leerlingen in vuur en vlam werden gezet door de Heilige Geest . In wind en vuur overkwam Hij hen. Zou die Geestkracht zijn uitgewaaid? Pessimistische mensen denken van wel, maar mensen met hoop en vertrouwen zien nog steeds tekenen dat de Geest Gods werkzaam is. Misschien geen laaiend vuur maar wel een ondergrond vuurtje dat smeult. Als wij ons hart voor die geest openen zal Hij ook ons kunnen herscheppen. Bezinnen we ons een ogenblik over de vraag of wij de Geest  wel toelaten. 

Overweging

Ik weet niet of u het ook wel eens hoort, maar er zijn twee godsdienstige genootschappen die via de radio reclame maken. Het Apostolische Genootschap somt een aantal belangrijke levensvragen op en zegt dan: het antwoord ligt in jezelf. Een remonstrants predikant zegt; Pinksteren is voor mij vrijheid, verdraagzaamheid,  verbondenheid met elkaar. En eindigt dan met: Geloof begint bij jezelf. Beide gemeenschappen hebben een optimistische mensvisie.  Het zijn hele sympathieke clubs.  Maar het puzzelt mij dat ze zo’n nadruk leggen op “je zelf”. Ze reageren daarmee op kerken die een sterke leertraditie hebben zoals onze katholieke kerk.  Een kerk met leergezag zien ze helemaal niet zitten. Ze willen zelf wel bepalen wat ze geloven. Mijn vraag is dan: zou er ooit wel christelijk geloof en een christelijke kerk ontstaan zijn als de apostelen de antwoorden op hun vragen in zichzelf gezocht hadden? Als ze waren stil staan bij hun eigen wankel, aarzelend en twijfelend geloof? Jezus belooft ons een Helper te zenden.

De Geest die ons bijstaat om onze vragen te verhelderen en om antwoorden te vinden.  De Geest die ons meer en meer bewust maakt van ons gelovige inzichten en van ons vertrouwen in God.   Maar die Geest brengt ook wat mee. Hij roept ons telkens het leven van Jezus in herinnering.
Ten eerste: zijn boodschap dat Gods liefde uitgaat naar alle mensen;
ten tweede: dat de diepte van Gods liefde zichtbaar geworden is in Jezus’ dood aan het kruis en in zijn verrijzenis;
ten derde: dat ieder die zich durft te hechten aan Jezus deelt in het nieuwe leven dat duurzaam, sterk en eeuwig is. Mensen leven als waarachtige mensen als zij  kinderen naar Gods hart zijn; als in hun leven de liefde zichtbaar wordt die Jezus ons heeft voorgeleefd. Als wij dat “zelf” van ons laten raken door de Geest dan stijgen we boven onszelf uit, dan worden wij nieuwe en vernieuwende mensen. Het is de Geest van Pinksteren die de liefde van Jezus voor God en mens instort in ons hart en ons tot mensen van God maakt.  Over die Geest kunnen we niet beschikken; die Geest kun je ook niet als een soort bezit hebben; die Geest wordt ons voortdurend geschonken wanneer we ons met vallen en opstaan hechten aan Jezus.

Afgelopen vrijdag was er onze kerk een boeiend symposium: “geloven gaat door”.  Deze titel is al een uitspraak van vertrouwen. Het is het geloof dat God zijn kerk niet in de steek laat. Het is het geloof dat Gods Geest waait en mensen overkomt  in dit gebouw dat nu vijftig jaar bestaat.  Het is het geloof dat deze kerk –dit gebouw –  een plek is van ontmoeting van  God met mensen  en van ontmoetingen van mens tot mens. Als ergens sprake is van liefde en vriendschap waar God bij is, dan wordt dat toch concreet in een geloofsgemeenschap. In onze vieringen, in onze dienst aan de samenleving, in onze betrokkenheid bij jonge kerken in de Derde Wereld. Het is het geloof dat  onze gemeenschap een teken is  van Gods liefde voor mensen in de samenleving van vandaag. Daarom is een vitale kerkgemeenschap in een aansprekend en gastvrij  kerkgebouw belangrijk voor de stad.  Durven wij als kerkmensen deze uitdaging vandaag aan de dag nog aan?
In de titel  “geloven gaat door”  klink ook wel enige twijfel. Je kunt er ook een vraagteken achter zetten. De kerkbetrokkenheid van onze parochianen schommelt rond de tien procent. De onverschilligheid voor geloof en kerk bij jongeren is groot. Je ziet ‘s zondags alleen maar grijze of kalende koppies. Op enkele uitzonderingen na. Het lijkt soms wel of er deken van moedeloosheid over het kerkelijk leven ligt. Is vandaag samen kerk zijn een onbegonnen werk dat toch tot mislukken gedoemd is?
Met Pinksteren vieren we niet alleen een spectaculaire gebeurtenis van vuur  en wind over de apostelen toen.  We vieren dat diezelfde Geest ook nu werkzaam is. We vieren de geboorte van de kerk toen; we vieren ook de tot nu toe voortgaande beweging van de liefde zoals Jezus ons heeft voorgeleefd. We vieren dat de apostelen de boodschap van Jezus  gaan uitdragen ; we vieren ook dat Jezus voorbeeld nog steeds doorwerkt in het doen en laten van mensen.
Toen de apostelen als een bang groepje bijeen zaten heeft de Pinkstergeest de ramen en deuren opengezet en hen naar buiten toe gejaagd.  Ook vandaag bemoedigt de Geest moedeloos geworden mensen om over de kerkmuren heen de wereld in te kijken en te zien hoeveel sporen van liefde, geestkracht, moed en vertrouwen er in de samenleving zijn.  Er is heel veel christelijks te vinden dat niet kerks is.
Als je ook gelovig christen kunt zijn in de wereld, dan heb je de kerk niet nodig, zeggen veel mensen vandaag. Of ook: we gaan wel niet naar de kerk, maar we geloven wel.   Maar ergens heb je het christen-zijn toch geleerd; ergens heb je toch het verhaal van Jezus gehoord; ergens toch heb je woorden als naastenliefde, vergeving, barmhartigheid opgepakt als belangrijk voor jouw leven. Pinksteren kent een dubbele beweging: binnenkerkelijke mensen worden uitgedaagd sporen van God te zoeken in de samenleving. Onze kinderen die niet meer naar de kerk gaan beleven vaak toch de christelijke waarden. Veel mensen in het vrijwilligerswerk in sport, cultuur en welzijn zijn van huis uit christen.   Met die mensen moeten wij als kerk mensen verbondenheid zoeken. Andersom: mensen die in de samenleving en aan de randen van de kerk staan worden uitgedaagd de ruimte van de kerk binnen te treden. De kerk is de ruimte waarin Gods Woord verkondigd wordt. Waarin  wij in de Eucharistie de maaltijd vieren van alle volkeren. Waarin wij door het doopsel burgers zijn geworden van het komende Koninkrijk, de droom van een samenleving waarin het goed leven is voor alle mensen. De kerk is een gave van Gods Geest aan de samenleving. De kerk is de beweging van Jezus in de samenleving van vandaag.
De kerk leert ons het verhaal van Jezus kennen die ons uitnodigt met hem mee te gaan doen.  Om die uitnodiging te horen blijven we de Helper nodig hebben die Jezus ons geeft.  In de kracht van die Heilige Geest worden wij waarachtige mensen. Komen wij tot ons diepste zelf. Worden wij mensen van God.

Zalig Pinksterfeest.

Voorbede

Pastor:

U schenkt uw gaven zevenvoud. Hoor, God, ons zevenvoudig gebed en komt met uw Geest over ons.

Lector

Wij bidden voor onze geloofsgemeenschap die vijftig jaar samenkomt in dit kerkgebouw. Dat wij hier inspiratie kunnen vinden voor het leven van alledag. Dat wij hier rust en geborgenheid vinden als het leven moeilijk is.   Kaars 1

Lector

Wij bidden voor alle mensen die zich als vrijwilliger in zetten om deze gemeenschap vitaal te houden. Dat wij door onze activiteiten elkaar goed doen. Dat wij het oog gericht houden op het welzijn van onze stad. Laat ons zingen. Kaars 2

Lector

Wij bidden voor alle kerken in onze stad. Dat wij elkaar vinden en elkaar kunnen inspireren.  Dat wij over kerkmuren heen stappen om elkaar als zussen en broers in Christus te ontmoeten. Kaars 3

Lector

Wij bidden voor de jonge kerken in de Afrika, Azië en Latijns Amerika. Namens ons werken daar vele mensen als missionaris en ontwikkelingswerker.  Dat wij met ons gebed en onze financiële steun deze mensen bijstaan. Laat ons zingen. Kaars 4

Lector

Wij bidden voor Oosters Orthodoxe kerken. Vooral voor de kerken in het Midden-Oosten. Dat zij staande blijven in deze tijd van vervolging, oorlog en rampspoed. Dat de Geest die de Helper is, hen kracht en moed geeft.  Kaars 5

Lector

Wij bidden voor  de vereenzaamden, de zieken en de bedroefden in onze kringen. Dat onze aandacht voor hen genezend zal zijn. Voor de mensen die zich mislukt en miskend voelen. Dat wij hen de hand reiken en hen op de goede weg brengen. Laat ons zingen. Kaars 6

Lector

Wij bidden voor ons zelf. Dat wij met vreugde christen zijn. Dat wij hier in deze kerk elkaar ontmoeten als tochtgenoten naar Gos Koninkrijk. Dat wij voor elkaar begeesterende mensen mogen zijn in de kracht van de Heiige Geest.  kaars 7

Pastor

God u zendt uw Geest uit over heel de schepping en maakt alles nieuw. Wees onze Helper op onze weg Jezus achterna. Laat ons steeds vuriger bidden en zingen om uw Geest,

Laat ons zingen.


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *