Vandaag is het Allerzielen,

de dag waarop we traditiegetrouw

onze lieve overledenen herdenken

van het afgelopen jaar.

 

Maar ook gedenken we al die anderen

die al eerder gestorven zijn.

Ook zij komen in onze herinnering naar boven.

 

De dood van een geliefde ander doet iets indringends met ons.

Het kan ons verdrietig maken, ons schokken,

boosheid wekken, of in verwarring brengen,

ons deprimeren, of gedesillusioneerd maken.

 

Dat kan zover gaan dat we echt depressief worden.

Het leven verliest zijn kleur, alles verbleekt,

honger en zin verdwijnen.

Je wilt niet verder meer en keert je af.

 

Het verhaal van de Emmausgangers verteld hierover,

We hoorden wat de leerlingen overkwam

na de dood van hun geliefde vriend en meester Jezus.

 

Het verhaal vertelt dat zijn lijden en dood

de leerlingen blind maakte voor datgene

waar Jezus zijn leven voor gegeven had:

een leven met God die hij zijn Vader noemde.

 

Ze waren zo bevangen door hetgeen er gebeurd was,

dat ze Jezus niet langer herkenden

terwijl die nog steeds met hen was.

 

Hij, wiens Naam betekent: God redt,

was ook na zijn dood met hen begaan,

zoals God aan ieder van ons beloofd:

Ik ben met je.

 

Ook als een geliefde van je overlijdt en jij alleen achter blijft.

Ook dan ben Ik met je en ook dan blijf Ik met je begaan.

De leerlingen echter waren te bevangen om dat nog te geloven.

 

Zij waren te zeer geschokt door de hogepriesters

die Jezus hadden overgeleverd aan de Romeinen:

 

zij hadden Jezus, een profeet, machtig in woord en daad,

overgeleverd om ter dood te worden veroordeeld.

 

Dat was één kant van hun bevangenheid.

Een andere kant was, dat hun hoop

op de bevrijding van het volk door Jezus

met diens dood de grond in was geboord:

 

We hoopten nog zo dat Hij degene zou zijn die Israel zou verlossen

 

Ten derde gebeurde er ook iets geheel onverwachts

wat hen in verwarring heeft gebracht:

 

enkele vrouwen hadden van engelen bij het graf vernomen

dat Jezus weer leefde en dat ze het graf leeg hadden aangetroffen.

 

Een vierde reden voor hun bevangenheid was hun drukke redeneren:

 

Ze spraken druk met elkaar over alles wat was voorgevallen.

Waarom moest dat alles zo gaan, waarom?

 

De leerlingen, met wie God zo begaan was,

waren verblind om zijn aanwezigheid nog waar te nemen.

Bevangen als zij waren in hun geschoktheid,

hun verlies van hoop, hun verwarring en verdriet,

en hun druk redeneren om de logica van de dood te behappen.

 

Ook wij kennen deze reacties bij het verlies van een geliefd mens:

verdriet, geschoktheid, teleurstelling, wanhoop,

de behoefte om er steeds weer over te praten.

 

En daar is helemaal niets mis mee, dat is heel goed,

en dat hoort bij de verwerking van een overlijden.

En toch reageert Jezus kritisch op zijn rouwende  leerlingen:

 

O onverstandigen, zo traag van hart

dat gij niet gelooft al wat de profeten gesproken hebben!

Moest het met mij niet zo gaan?

Jezus schudt hen wakker uit hun bevangenheid.

Hun verdriet en teleurstelling en verwarring,

vanwege de dood van hun vriend en meester,

was zo groot,dat de leerlingen de aanwezigheid van God

in hun eigen leven niet meer herkenden.

 

Door Jezus´ dood raakten zij het contact kwijt met de bron van hun leven:

hun God, wiens Naam is: Ik ben met jullie, alle dagen van jullie leven.

Zij hadden hun God samen laten vallen met een sterfelijk mens,

waardoor zij, met diens lijden en dood, ook hun God verloren.

 

En dat kan ook ieder van ons gebeuren als we hier alleen achterblijven

wanneer onze geliefde echtgenoten en vrienden er niet meer zijn.

Dan lopen ook wij het gevaar op onszelf teruggeworpen te worden,

en ons niet langer toe te vertrouwen aan een God van levenden,

die ieder van ons hier en u zijn leven geeft en voor eeuwig bewaart.

 

Dat door de woorden van Jezus ook onze ogen opengaan,

dat ook wij ons laten bevrijden uit onze bevangenheid,

opdat ook in ons ons hart opnieuw gaat branden

en wij weer op weg gaan met die God van levenden,

die met ieder van ons begaan is.

 

Dat Hij ons toch de ogen moge openen

voor zijn aanwezigheid in ons leven.

 

 

Categorieën: Overwegingen

Pastor Leon Teubner

Pastor Leon Teubner

Pastoraal werker Leon Teubner is pastoraal werker bij onze parochie. Hij is tevens verbonden aan het wetenschappelijke Titus Brandsma Instituut in Nijmegen. Meer informatie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *