Wie of wat was George voor mij? George was een leraar maar ook nog steeds een leerling. Op onze studiebijeenkomsten kon hij beiden zijn. We maakten dankbaar gebruik van zijn kennis, maar hij kon ook zijn eigen meningen ter discussie stellen. Hij was sober, wars van uiterlijk vertoon en bescheiden. Maar wat kon hij genieten als we na een studiebijeenkomst samen aten. De laatste restjes waren altijd aan hem besteed.

Uitgesproken tijdens de uitvaart van pastor George Zeegers († 2016)

Hij had een sterk ontwikkeld rechtvaardigheidsgevoel; hij kon niet tegen onrecht, armoede en de daardoor veroorzaakte sociale uitsluiting. Hij sloot zich na zijn komst in Oss dan ook direct aan bij het Platform Regio Oss Tegen Armoede (PROTA). En hoe bijzonder is het dat sinds gisteren, door de toezegging van de Titus Brandsmaparochie die hier nog mee in moest stemmen, het Solidariteitsfonds Oss definitief gestalte gaat krijgen. George zou daar erg blij mee zijn. Hij kon, wat je nu noemt ‘out of the box’ denken en was initiatiefrijk zonder zich op de voorgrond te plaatsen.

Hij was betrokken en met het hart op de goede plaats. George had tot op het laatst een luisterend oor. George was een levensgenieter en was meestal vrolijk, maar soms kon het ook flink knetteren als hij het ergens niet mee eens was. Maar dat ging altijd op basis van respect en gelijkwaardigheid. George was de belichaming van diaconie en ook een grote inspiratiebron voor de mensen die lid zijn of waren van het Diaconaal Beraad. We missen hem daar dan ook zeer.

En tot slot, George was voor mij en mijn man persoonlijk ook de pastor die Italiaans sprak. Die onze dochter heeft getrouwd en daardoor in de huwelijksmis de Italiaanse familie van onze schoonzoon, in het Italiaans kon toespreken, hetgeen zeer werd gewaardeerd. En wat zou het fijn zijn als iemand bij de hemelpoort een welkom en vrolijk “Avanti!” zou laten klinken als George daar aankomt, zoals hìj altijd deed wanneer je aan zìjn deur klopte.

Het was een groot voorrecht om George gekend te hebben, moge hij rusten in vrede.

Til van der Sanden,
namens het Diaconaal beraad


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *