Elisabeth en Maria, twee vrouwen in blijde verwachting. Vandaag ontmoeten zij elkaar! Wie zijn Elizabeth en Maria eigenlijk? Waar staan zij voor? Waar worden wijzelf via hen op gewezen? Gaat het hier enkel om historische figuren? Over twee vrouwen – een bejaarde en een meisje -, die onwaarschijnlijk zwanger zijn geworden? Kijken we slechts naar een tafereel van 2000 jr geleden? Of valt hier iets meer te ontdekken dat relevant is voor onszelf?

Elizabeth is niet enkel een oude vrouw die spoedig zal baren, zij is ook een beeld van de verwachting uit de Joodse Schrift. Zij staat voor het verlangen van het volk van God naar een Messias. Deze verwachting lezen we doorheen heel de Tora. Een verwachting die gewekt is door de belofte van God, dat Hijzelf, op zijn tijd en op zijn wijze, vrede en voorspoed zal brengen op aarde. Alle verhalen, psalmen en spreuken in de Schriften getuigen van dat oerverlangen naar een messiaanse tijd: naar een leven vol vrede, harmonie en vriendschap onder mensen.

In het openingslied zongen ook wij dat oerverlangen naar een messiaans leven uit:

“Heden zult gij weten dat Hij komt, en morgen zult gij heil en zegen zien. Aan de einder gloeit een nieuw begin, de nieuwe hemel en de nieuwe aarde: daar is de vreugde, daar is de vrede,
want al het oude is voorbij, de aarde is het paradijs, in die dagen.”

Maar, net zoals het kind van Elisabeth alleen maar vanuit God kon worden geboren, kan ook ons oerverlangen enkel maar vanuit Hem vervuld worden. Wij kunnen niet uit eigen kracht dit verlangen vervullen.

Deze menselijke onmacht tekent zich eveneens af doorheen al die verwachtingsvolle verhalen en gebeden in de Schrift. We lezen het in heel de levensweg van het godsvolk Israël. Dat volk, dat wij zijn, wil steeds weer eigenmachtig en eigenwillig doch tevergeefs, zijn eigen weg met God bepalen.

Maar juíst dat machteloze volk, hier in de persoon van Elisabeth, verkondigt vandaag deze onwaarschijnlijk blijde boodschap aan heel de wereld: dat dit oerverlangen vanuit God onder ons zál worden vervuld.

 Niet door donder en bliksem vanuit de hemel, niet met geweld, maar door Gods daadwerkelijke Inwoning in mensen. In mensen die Messiaans willen leven in en door Hem. God zèlf wil ons binnenvoeren in zijn nieuwe hemel en aarde.

Elizabeth staat voor die blijde belofte uit de Schrift. Hoewel zij al oud was en onvruchtbaar, wordt zij tegen alle menselijke logica in toch zwanger. Er is tóch hoop! – en zie: Maria komt naar Elisabeth toe.

Maria staat niet alleen voor een meisje dat eveneens onwaarschijnlijk zwanger wordt. Maria staat voor de vervulling van die oeroude blijde belofte uit de Schrift. Maria staat voor die mens, die ontvankelijk is en wil zijn voor Gods inwoning. Want zij is niet eigenmachtig en eigenwillig.

‘Hier mij, mij geschiede naar uw woord’, antwoordde zij op de aanspraak van God. En zo werd Maria zwanger van Gods woord. Zij raakte van Hem uit in een staat van verwachting, een verwachting waarin God mens kon worden in en door haar, en daadwerkelijk kon gaan leven onder zijn mensen.


Maria staat voor datgene wat wij vaak zo moeilijk kunnen: wachten en verwachten, waken en uitstaan naar God, die ook in ons geboren wil worden en wil heersen in zijn schepping.

Maar ook bij ons doet Hij dit niet zonder onze instemming en zonder ons meebewegen met Hem. Ook bij ons doet Hij dat niet zonder ons daadwerkelijke antwoord: ‘Hier mij, mij geschiede naar uw Woord.’

Wachten en verwachten, dat is wat Elisabeth en Maria ons voorhouden. Wachten en verwachten betekent niet: stil in een hoekje gaan zitten en zelf niets doen. Dan zal er echt helemaal niets gebeuren.

Wachten en verwachten op wat God in ons verwekken wil, betekent ook niet, dat wij van alles gaan doen waarvan wij denken, dat Hij het wel zo zou willen. Bijvoorbeeld werken aan een vrede die voorwaardelijk is en die altijd weer economisch bepaald wordt; of werken aan duurzaamheid en behoud van de schepping, dat in feite weer ingeperkt wordt door wat het ons kost.

Zo werkend, denken we wel te bouwen aan Gods Koninkrijk, maar creëren we slechts stukwerk, dat het niet zal houden. 

Nee, wachten en verwachten is veel moeilijker dan dóen. Terwijl het tóch om een activiteit gaat: het stugge werk van het je dagelijks toevertrouwen en daadwerkelijk mèt je eigen leven zeggen: Hier ben ik – mij geschiede naar jouw woord.

Dat is het werk van ondanks alles en hoe je situatie ook is, steeds weer je vertrouwen stellen in zijn belofte: Ik ben met jullie – want dát is mijn wezen, dát is mijn Naam.

Enkel zo werkend kan ook in ons de Schrift tot vervulling komen. Enkel zo werkend zal die oeroude profetie over de Messias, ook hier en nu tot gestalte komen – in en onder ons.

Als dat geschiedt, dan zal dat een grote vreugde zijn voor God en voor alle mensen. De ontmoeting tussen Elisabeth en Maria getuigt al van die blijdschap en dankbaarheid, die er zal ontstaan, als wij uit diezelfde blijde verwachting gaan leven als zij, als ook wij elkaar gaan ontmoeten als deze twee vrouwen.

Want Gods oude, doch eeuwig nieuwe belofte is: Ik zál geschieden aan jullie. Ik zál geschieden aan iedere mens

die zich toevertrouwt aan mijn Woord, dat niet alleen tóen, maar ook vandaag belooft:

Zalig de mens die gelooft

dat tot vervulling zal komen

wat van Mijnentwege wordt gesproken. 


Pastor Leon Teubner

Pastor Leon Teubner

Pastoraal werker Leon Teubner is pastoraal werker bij onze parochie. Hij is tevens verbonden aan het wetenschappelijke Titus Brandsma Instituut in Nijmegen. Meer informatie »

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *