Om te weten wie je bent, moet je weten waar je vandaan komt

Waar de parochie Oss Zuid vanuit de rectoraat kerk, de paterskerk, hecht geworteld was in de Osse hei (de armere wijk van Oss) en een verstandshuwelijk had gesloten met de mensen uit de min of meer elite-nieuwbouw (Sacramentskerk) ontwikkelde de Ruwaardparochie zich onbelast. Maar ook met een schraal budget.


Dit is één van de vier artikelen over de oorsprong van onze parochie:

  1. Osse Karmel 1890 – heden
  2. Parochie Oss Zuid (1956 tot 2004)
  3. Ruwaardparochie (1968 tot 2004)   (dit artikel)
  4. Titus Brandsmaparochie Oss (2004 tot heden)

Allemaal nieuwbouw en veelal jonge mensen die er een mooi gemeenschapsleven zouden gaan opbouwen. Aanvankelijk vanuit de gedachte dat dit het beste kon gebeuren vanuit een zevental kleine wijkkerkjes waar leken verantwoordelijk voor zouden moeten zijn. Dat is bij de kapel van het nieuwe klooster, de Scheppingskerk en Trefpunt gebleven. Het begon allemaal in een oude boerderij en de gymzaal van een basisschool. Gemeenschapsgevoel ontwikkelde zich, leken voelden in toenemende mate hun verantwoordelijkheid. De Ruwaardparochie was een wijk in ontwikkeling, ook kerkelijk. Dat heeft altijd een onderscheiden dynamiek gegeven. Een dynamiek die erg gekleurd werd door pater drs. Johan Egberink o.carm die als socioloog-kerkelijk opbouwwerker in het westen van Nederland ervaring rijker was geworden. Het overbekende Groene Blaadje “Ruwaard Kontakt” was het stukgelezen communicatie blaadje waar de wijk het van moest hebben. Ook pater Ben Wolbers o.carm drukte zijn stempel op het proces van kerk/wijkopbouw.

Bijzonder was ook dat de parochie Wederkomst van Christus, zoals de Ruwaardparochie was gaan heten, vanaf het begin in haar pastoraal team vrouwen had opgenomen. Zuster Dominique de Haes, beet als zodanig de spits af, maar werd opgevolgd door andere pastoraal werksters als Mirjam Hermans-Dirckx, Karin Derks-Hanff, Liduin Willemsem totdat het pastorale team door de financiën gedwongen, beperkt moest blijven tot een gewijde pastor. Als het toen aan pater Jos Boermans o.carm had gelegen, zou de uitkomst toch in het voordeel van een vrouw zijn uitgevallen. Het kenmerkte de Ruwaardparochie dat er niet gekozen werd voor een teammodel van pastoor-kapelaans maar voor een model waarbij elk pastoraal teamlid een eigen takenpakket had. Jos werkte met veel succes systematisch en ordelijk aan een kerk waarin pastorale taken vanuit het team werden gedelegeerd (niet hetzelfde als over de schutting gegooid). Martin Sanders, Johan Juurlink, Dirk Kramer en Maarten vd Sanden werden om hun bestuurlijke kwaliteiten ingezet; Een paar honderd(!) andere vrijwilligers namen onbetaald pastorale of faciliterende taken op zich zoals Toos Wiersma (koster), Frans Hendriks en Ad Wagemakers als dirigent omdat er onvoldoende inkomsten waren. Til vd Sanden, Chérie Peters, Hans en Liesbeth Daalderop waren/zijn actief in liturgie en pastoraat.Pater Jos Boermans volgde de processen en zag dat het goed ging tot een hartstilstand roet in zijn eten ging gooien en zand tussen de parochieraderen. Iedereen hoopte dat Jos tenminste parttime aan het roer kon blijven –er waren genoeg vrijwilligers om bij te springen– en dat er met een upgrading van de Scheppingskerk hernieuwd élan zou ontstaan. Om ernstige gezondheidsredenen werd Jos medisch voor de helft afgekeurd. In 2000 moest hij volledig stoppen met zijn pastorale werkzaamheden en werd opgevolgd door pater Huub Bos o.carm.


<< Vorige periode: Osse Karmel 1890 – heden

> Volgende periode: Titus Brandsmaparochie Oss (2004 tot heden)


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *