Overweging bij Jesaja 5,1-7 en Mattheus 21,33 – 45

De oktobermaand is niet alleen Mariamaand, maar ook wijnmaand. De druiven worden deze maand geoogst om wijn van te maken. 2020 wordt een prima wijnjaar zeggen de kenners. In Nederland komen er steeds meer wijngaarden. In Groesbeek en in Cuijk kun je wijngaarden zien.

Beide lezingen van vandaag zijn gelijkenissen. Beide gaan over een wijngaard en toch zijn ze heel verschillend.

In de eerste lezing wordt verteld hoe perfect er voor de wijngaard gezorgd wordt, maar dat – tegen alle verwachting in – de vruchten wrang en slecht zijn. In de evangelielezing zijn de vruchten van prima kwaliteit, maar de pachters weigeren de vruchten aan de eigenaar te geven. Ze willen de oogst voor zichzelf houden en schuwen het geweld niet.

In de eerste lezing worden de inwoners van Jeruzalem om hun menig gevraagd over de vruchten. Wat moet je met dat bocht! In de evangelielezing de hogepriesters en de oudsten van het volk.

Wat moet je met die pachters!

De bedoeling van gelijkenissen is dat ze aan het denken zetten over de vraag: hoe gaat het er volgens jou aan toe in de wijngaard die de samenleving van vandaag is?

Leven mensen op vruchtbare wijze met elkaar samen? Gunnen mensen elkaar het goede van deze wereld? Beschouwen mensen elkaar als zussen en broers en gaan we ook zo met elkaar om? Verdelen we de rijkdommen van wat de aarde ons geeft op een eerlijke manier zodat iedereen krijgt wat hij nodig heeft? Verdedigen wij wat we genomen hebben, met geweld? Dragen we zorg voor de samenleving als geheel of zorgen we alleen maar voor ons zelf en voor ons eigen groep? Als onze mening gevraagd wordt over onze wereldsamenleving, wat zullen we dan antwoorden? Dat we elkaars broeders en zusters zijn? 

Dat wij het huis van de wereld goed verzorgen? Dat wij respect hebben voor de natuur en goed zijn voor plant en dier?

Als we eerlijk zijn dan zullen we moeten toe geven dat in al die vragen er nog grote opdrachten liggen. Als wij een veilige, vredige en rechtvaardige wereld aan onze kinderen willen geven, dan hebben we nog een hoop te doen. We kúnnen hen niet onze slechte vruchten achterlaten – onrecht, honger, vervuiling – en de goede vruchten – welvaart, plezier, overvloed – voor ons zelf houden!

Paus Franciscus roept in zijn encyclieken – open brieven aan alle mensen van goede wil- alle mensen op tot een nieuwe stijl van leven. Vandaag ondertekent de paus in Assisi zijn derde rondzendbrief die als titel heeft: Fratelli tutti. Allen zusters en broeders. Zo spreekt de paus de wereldleiders aan , maar ook de armen in de straten van de grote steden, de vluchtelingen die wij niet uit hun kampen verlossen, de kinderen die recht hebben op onderdak, voedsel, onderwijs en medische zorg. Zo spreekt de paus ook ons aan: goedwillende zusters en broeders. Jullie die zich vaak zo machteloos voelen om al die wereldproblemen aan te pakken.

Volgens de paus moet je dat ook niet willen. Meestal doe je dan niets. Hij vraagt ons te doen wat we wèl kunnen. Ook al is het weinig, het is toch een begin. Iedere gave aan de voedselbank helpt het armoedevraagstuk op te lossen. Als iedereen in Nederland één dag geen vlees eet, blijven er een half miljoen dieren leven. Moment van bezinning op de vleesindustrie.

Als we een vluchteling een verblijfstatus geven, halen we misschien een genie in huis. Die Armeense dokter Gor Khatchikyan, die bijna uitgewezen was, is op de televisie een bron van hoop in deze corona tijd.

Door zijn brieven, door zijn eenvoud, door zijn pastorale persoonlijkheid is de paus een van morele wereldleiders die werkelijk gezag heeft. Franciscus van Assisi probeerde in zijn tijd en op zijn manier antwoord te geven op al dit soort vragen.   Ieder schepsel –zon, rivier, dier en plant – bezong hij in het Zonnelied als zuster en broeder. Hij herstelde de schepping in zijn oorspronkelijke goedheid.  Er was geen vrees meer tussen mens en dier. Daarover zijn mooie verhalen. Hoe hij de wolf van Gubbio temde. Hoe hij preekte voor vogels en vissen omdat de mensen niet naar hem wilden luisteren. Zelfs hoe hij op een andere zij ging liggen om een spin niet dood te drukken.

Zijn eerbied voor de schepping was een loflied op de Schepper.

Als wij de wijngaard van onze samenleving met eerbied voor mensen, dieren, planten beheren en de aarde met zorg, aandacht en liefde bewonen, dan eren wij God onze Schepper en maken wij elkaar tot gelukkige mensen.

Dan kunnen we na een dag werken in de wijngaard het glas heffen en elkaar prosit toewensen.  Amen.


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *