30 juni 2019, Dertiende zondag door het jaar.

Kom en volg Mij! Ga ik dan ?

 

Heel veel katholieken zijn boos op kardinaal Eijk.  Kardinaal Eijk heeft gezegd dat in 2030  er nog maar 15 à 20 kerkgebouwen van de 280 in gebruik zullen zijn in het bisdom Utrecht.  Monseigneur de Korte heeft geen getal genoemd.   Ook hij weet dat er minder kerken in gebruik zullen zijn dan de 290 van nu in het bisdom Den Bosch. Hij moedigt ondertussen de mensen wel aan gemeenschap te zijn en te blijven.   In het dagblad Trouw stonden afgelopen week droevige en  boeiende artikelen over hergebruik van religieus erfgoed.   Een vijfde van de kerken  – katholiek of protestant –  heeft al een andere bestemming.  Sportschool. Theater. Kantoor. Woningen.   In de St. Nicolaaskerk in Appingendam is een uitstekend restaurant gevestigd. De glas in lood heiligen kijken van boven af welwillend op de borden en glazen neer. Ik heb er toch maar elders gegeten.   

 

Protestanten en katholieken moeten méér dan ooit de handen in een slaan om in Nederland niet alleen het erfgoed te bewaren maar vooral om het Rijk Gods te verkondigen en gestalte te geven.   Paus Franciscus wil de kerk niet zien als een museum van religieuze kunst en traditie maar als een beweging van barmhartigheid en betrokkenheid op mensen die de liefde van Jezus nodig hebben.   Het Rijk Gods is niet een land waar veel kerken staan, maar een samenleving waarin Gods wil gedaan wordt.   Het Rijk Gods is ook niet afhankelijk van grote getallen van mensen die min of meer gelovig zijn  maar wel van mensen die doordrongen zijn van het besef dat Gods wil op aarde gedaan moet worden zoals in de hemel.  Het gaat niet om de kwantiteit maar om de kwaliteit van de christenen.

 

Toch twee kanttekeningen:   De beste manier om de kerk te behouden is het gebruik van de kerk, Dus: iedere zondag als gemeenschap samen te komen!  Het is de parochiegemeenschap zelf die tot de conclusie moet komen: “het gaat nog steeds wel of het gaat niet meer”.  Niet het bisdom besluit dat.   Ieder kerksluiting doet pijn die we elkaar niet kunnen besparen maar die we wel kunnen verzachten door  als gemeenschap nieuwe vormen van samenzijn te ontwikkelen.   

 

De lezingen van vandaag zetten ons op de goede weg.  Het zijn roepingsverhalen die getuigen van radicaliteit.   Op dit moment zijn radicaal en radicaliseren verdachte woorden in Nederland. We hoeven niet aan IS strijders te denken. We moeten blijven beseffen dat christen-zijn een radicale manier van leven is. Radicaal betekent voor christenen: in Christus geworteld; deel hebben aan Jezus’ leven, sterven en verrijzen.  De vraag is: wilt u in Christus geworteld zijn? 

 

Lucas kent het roepingsverhaal van de profeten Elia en Elisa.   Elia gooit de profetenmantel over de schouders van Elisa.   “ Jij bent geroepen om de Naam van God hoog te houden in het land”. Elisa wil eerst afscheid neme van zijn ouders. Elia zegt dan:   “Je hoeft niet hoor. Heb ik jou tot iets verplicht ? ”   God dienen is Hem onvoorwaardelijk dienen. Geen mitsen en maren.  Elia verbrandt letterlijk zijn oude leven: de ossen en de jukken om profeet en man Gods te worden.   

 

Die onvoorwaardelijkheid  is ook een vereiste om Jezus na te volgen.  Lucas schetst drie kandidaten die Jezus willen volgen.  De eerste is een enthousiasteling: ik zal u volgen waar u ook heen gaat.  Besef je, vraagt Jezus ,dat je een ontheemde zult zijn in de wereld, dat je geen bestaanszekerheid zult kennen, dat je ’s morgens niet weet waar je ’s avonds zult slapen?   Vandaag worden christenen vervolgd in vele landen van de wereld.  Niet in het beschaafde Nederland natuurlijk.  Hier word je alleen maar voor achterlijk verklaard of voor mensen die nog niet zo ver zijn, mensen die nòg geloven. Het overkomt principiële christenen die op zondag weigeren te werken wel dat ze ontslagen worden. De publieke opinie gaat er van uit dat het christelijk geloof uit Nederland verdwijnt. De kerk  –  u ook ? – blijft geloven dat de kiemen van het Rijk Gods eens zullen opkomen en bloeien.   

De tweede is een kandidaat waar Jezus zelf iets in ziet.  Maar deze wil eerst zijn plicht als gelovige Jood doen. Hij wil zijn vader begraven. Maar Jezus zegt: “ laat de doden hun doden begraven. Maar jij, ga heen en verkondig het Rijk Gods” .   Het Rijk Gods is een manier van leven waarin de dodelijke krachten die het waarachtige leven in de weg staan overwonnen worden. Het leven van de verrijzenis breekt nu al  door het leven heen. De mensen die hun plicht belangrijker vinden dan het Rijk van God zijn zelf  als het ware als doden. We weten niet of hij is mee gegaan. 

 

De derde kandidaat zei: Ik wil best met u mee gaan, maar dan wil ik eerst mijn familie gedag zeggen.  Wie achterom kijkt naar zijn verleden is niet geschikt voor het toekomstige leven in het Rijk Gods.  Je moet je verleden achter je laten om met hart en ziel je aan de toekomst te wijden.  Jezus was er niet op uit om veel volgelingen rond zich te verzamelen. Hij stelt torenhoge eisen waaraan geen mens aan kan voldoen. Wie kan nog christen zijn?

 

Dat onvoorwaardelijke zit ons in de weg.  We hebben allemaal onze eigen ideeën over hoe de wereld in elkaar zit, hoe we gelukkig willen zijn,  hoe we willen leven. Om het dan radicaal anders te doen!  Om niet onszelf  als maatstaf te nemen, maar het woord van Jezus : Kom en volg mij ! Dat vraagt om radicale bekering.  Kan dat?   

 

Het is modern om te zeggen: Ik ben gelovig christen op mijn eigen manier!   Daarmee verontschuldigen veel mensen zich omdat ze ’s zondags niet meer naar de kerk gaan. Maar dat is ook niet de vraag van Jezus: Zie ik jou zondag in de kerk? De vraag van Jezus is: Ben jij het Rijk van God toegedaan?   

 

Een samenleving waarin mensen  elkaar als zussen en broers zien;   waarin kinderen niet in  IS –kampen worden achtergelaten;   waarin gezorgd wordt dat de laatste levensdagen van mensen  goed en mooi zijn in plaats van elkaar het voltooide leven of een milde dood aan te praten;   een samenleving waarin het recht niet allen voor de rijken geldt, maar voor ieder die naar gerechtigheid en eerlijkheid zoekt;  waarin de aarde als schepping Gods geëerbiedigd wordt en niet economisch wordt uitgebuit.   

 

Of ik een christen ben in die onvoorwaardelijke en radicale zin die Jezus vraagt ……  ik durf het niet te zeggen.   Misschien is het eerlijk om te zeggen:  Ik ben nog steeds geen christen. Ik ben christen aan het worden. Of ik het zijn zal, laat ik aan het oordeel van de Heer over. Tijdens mijn leven wil ik mijn keuze om in Jezus’ geest en gezindheid te leven steeds meer verdiepen.   Ik kies ervoor om meer en meer voluit christen te worden.  Eén overtuigd christen brengt het Rijk Gods méér nabij dan een hele kerk vol ja knikkende mensen die er niet aan denken eraan te beginnen. Misschien bent u wel dé kandidaat in wie Jezus iets zit.  Laten we dan hopen dat Hij zich niet nog een keer vergist .


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *