Zevende zondag van Pasen 2 juni 2019  Jezus bidden maakt ons één.

Vrijdagavond 31 mei was er voor het eerst een oecumenische viering in Sibelius. Dominee Ruth Jellema en ik gingen samen voor. Het mediorenkoor zong. Het was een mooie viering en er was onder de katholieke en protestantse bewoners een groot gevoel van eenheid.  Toch heeft ieder zijn eigen accenten. Dominee Ruth Jellema: “Je leest het evangelie toch niet van een stenciltje! Dat moet uit een echte Bijbel.,” En ik: “Bij ons begint en eindig iedere viering met het kruisteken waarin we ons ons doopsel in herinnering brengen”. Aan het eind van de viering heb ik opgemerkt dat wij, katholieken en protestanten, samen kunnen bidden dat vrouwen in onze kerk tot priester gewijd mogen worden. Dat zou, denk ik, heel goed zijn voor onze kerk.   

We horen vandaag dat Jezus bidt om eenheid onder de leerlingen. Jezus voorvoelt ongetwijfeld dat er spanningen gaan optreden in de beweging die van Hem uitgaat; dat er verschillen zullen groeien; dat mensen uit elkaar zullen gaan.  Het gebed van Jezus om eenheid wordt vaak gezien als de opdracht van de oecumene om de onderscheiden kerken weer te brengen tot een zichtbare eenheid. Een eenheid in verkondiging en gebed, in beleving van de sacramenten en van de kerk als Lichaam van Christus.   Misschien is er een eenheid mogelijk met verschil in accenten zoals afgelopen vrijdag.  

Toch gaat het gebed van Jezus een laag dieper dan de oecumene.  Het gaat om de eenheid van leerlingen, van zusters en broeders, die samen bouwen aan een wereld van liefde. Een wereld waarin God zich thuis kan voelen.  Als wij in Jezus’ geest en gezindheid onze aardse samenleving omvormen tot een stukje hemel op aarde dan kòmt de heerlijkheid van God aan het licht. Door zijn lijden en dood heen is Jezus de verrezen en de verheerlijkte Heer geworden. Bij zijn hemelvaart heeft Jezus ons de belofte na gelaten: als jullie mij volgen, dan zullen jij met Mij verheerlijkte mensen worden. Met Pinksteren zal de Geest als levensadem, als levenskracht, als levende bezieling ons zwakke mensen in vurige liefde samensmeden. Een eenheid in de Geest die alle verschillen en onderscheiden in zich sluit. 

De heerlijkheid of de glorie van God is niet alleen de mens die volop in Jezus’ Geest leeft; de heerlijkheid van God is óók de heerlijkheid van de schepping. Vanaf de grondvesting van de wereld heeft God zijn schepping in liefde willen dragen.  Helaas eerbiedigen wij de aarde niet als Gods schepping en misbruiken we haar voor eigen gewin. Helaas eerbiedigingen wij de dieren niet als onze medeschepselen en verlagen we hen tot industriële producten. Helaas eerbiedigen wij mensen elkaar niet omdat wij elkaar vaak leed en kwaad aan doen en elkaar het leven niet gunnen. Helaas vergeten wij dat deze aarde het woonhuis van alle mensen is. Het woonhuis dat wij zo kunnen bewonen dat Gods liefde er woning vindt en er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde groeien kan.  Helaas leven wij in een wereld waarin allerlei verdeeldheden voorkomen die de eenheid van het menselijk geslacht schaden en  waarin het beeld van God zoals dat leeft in iedere mens,  beschadigd wordt. Arm en rijk; goed opgeleid en kansarm ; kerngezond en met beperkingen; gelovigen en niet- gelovigen ; christenen en andere godsdiensten; bewoner van huis en haard of een vluchteling; eigen of vreemd.  Al deze tegenstellingen verhinderen de eenheid zoals God die bedoeld heeft.  Zo verhinderen wij dat Gods liefde naar alle mensen stroomt.  

Jezus bidt om eenheid onder de leerlingen zodat zij aan de wereld kunnen verkondigen dat Gods liefde de schepping draagt en fundament is van het samen leven als zussen en broers.  Het gebed van Jezus en ons mee bidden met Jezus is de voornaamste basis van kerk en samenleving.

De kerk – de beweging van Jezus – is een geschenk van God aan de wereld.  De beweging van zusterschap en broederschap die de kerk is, is van onschatbare waarde in deze geïndividualiseerde samenleving.  In deze samenleving worden mensen geleerd voor zichzelf op te komen, zichzelf te redden, beter te willen zijn en meer te willen hebben dan een ander. Ieder egoïstisch streven gaat ten koste ban een ander. Al is het alleen maar om dat ik de mij gegeven talenten niet inzet om een ander van dienst te zijn.  Hoezeer de ene beweging die van Jezus uitgaat in verschillende kerken uiteen gevallen is, toch leeft in iedere kerk het besef dat we geroepen zijn in alle werelddelen en in alle culturen en in alle samenlevingsvormen Gods liefde te verkondigen. Liefde als de opdracht om zoals Jezus medemens voor elkaar te zijn.  Jezus’ gebed draagt ons mens zijn en ons samen kerk zijn. Zijn bidden is onze houvast.  Zijn bidden maakt ons één           

Zevende zondag van Pasen 2 juni 2019  Jezus bidden maakt ons één.

Vrijdagavond 31 mei was er voor het eerst een oecumenische viering in Sibelius. Dominee Ruth Jellema en ik gingen samen voor. Het mediorenkoor zong. Het was een mooie viering en er was onder de katholieke en protestantse bewoners een groot gevoel van eenheid.  Toch heeft ieder zijn eigen accenten. Dominee Ruth Jellema: “Je leest het evangelie toch niet van een stenciltje! Dat moet uit een echte Bijbel.,” En ik: “Bij ons begint en eindig iedere viering met het kruisteken waarin we ons ons doopsel in herinnering brengen”. Aan het eind van de viering heb ik opgemerkt dat wij, katholieken en protestanten, samen kunnen bidden dat vrouwen in onze kerk tot priester gewijd mogen worden. Dat zou, denk ik, heel goed zijn voor onze kerk.   

We horen vandaag dat Jezus bidt om eenheid onder de leerlingen. Jezus voorvoelt ongetwijfeld dat er spanningen gaan optreden in de beweging die van Hem uitgaat; dat er verschillen zullen groeien; dat mensen uit elkaar zullen gaan.  Het gebed van Jezus om eenheid wordt vaak gezien als de opdracht van de oecumene om de onderscheiden kerken weer te brengen tot een zichtbare eenheid. Een eenheid in verkondiging en gebed, in beleving van de sacramenten en van de kerk als Lichaam van Christus.   Misschien is er een eenheid mogelijk met verschil in accenten zoals afgelopen vrijdag.  

Toch gaat het gebed van Jezus een laag dieper dan de oecumene.  Het gaat om de eenheid van leerlingen, van zusters en broeders, die samen bouwen aan een wereld van liefde. Een wereld waarin God zich thuis kan voelen.  Als wij in Jezus’ geest en gezindheid onze aardse samenleving omvormen tot een stukje hemel op aarde dan kòmt de heerlijkheid van God aan het licht. Door zijn lijden en dood heen is Jezus de verrezen en de verheerlijkte Heer geworden. Bij zijn hemelvaart heeft Jezus ons de belofte na gelaten: als jullie mij volgen, dan zullen jij met Mij verheerlijkte mensen worden. Met Pinksteren zal de Geest als levensadem, als levenskracht, als levende bezieling ons zwakke mensen in vurige liefde samensmeden. Een eenheid in de Geest die alle verschillen en onderscheiden in zich sluit. 

De heerlijkheid of de glorie van God is niet alleen de mens die volop in Jezus’ Geest leeft; de heerlijkheid van God is óók de heerlijkheid van de schepping. Vanaf de grondvesting van de wereld heeft God zijn schepping in liefde willen dragen.  Helaas eerbiedigen wij de aarde niet als Gods schepping en misbruiken we haar voor eigen gewin. Helaas eerbiedigingen wij de dieren niet als onze medeschepselen en verlagen we hen tot industriële producten. Helaas eerbiedigen wij mensen elkaar niet omdat wij elkaar vaak leed en kwaad aan doen en elkaar het leven niet gunnen. Helaas vergeten wij dat deze aarde het woonhuis van alle mensen is. Het woonhuis dat wij zo kunnen bewonen dat Gods liefde er woning vindt en er een nieuwe hemel en een nieuwe aarde groeien kan.  Helaas leven wij in een wereld waarin allerlei verdeeldheden voorkomen die de eenheid van het menselijk geslacht schaden en  waarin het beeld van God zoals dat leeft in iedere mens,  beschadigd wordt. Arm en rijk; goed opgeleid en kansarm ; kerngezond en met beperkingen; gelovigen en niet- gelovigen ; christenen en andere godsdiensten; bewoner van huis en haard of een vluchteling; eigen of vreemd.  Al deze tegenstellingen verhinderen de eenheid zoals God die bedoeld heeft.  Zo verhinderen wij dat Gods liefde naar alle mensen stroomt.  

Jezus bidt om eenheid onder de leerlingen zodat zij aan de wereld kunnen verkondigen dat Gods liefde de schepping draagt en fundament is van het samen leven als zussen en broers.  Het gebed van Jezus en ons mee bidden met Jezus is de voornaamste basis van kerk en samenleving.

De kerk – de beweging van Jezus – is een geschenk van God aan de wereld.  De beweging van zusterschap en broederschap die de kerk is, is van onschatbare waarde in deze geïndividualiseerde samenleving.  In deze samenleving worden mensen geleerd voor zichzelf op te komen, zichzelf te redden, beter te willen zijn en meer te willen hebben dan een ander. Ieder egoïstisch streven gaat ten koste ban een ander. Al is het alleen maar om dat ik de mij gegeven talenten niet inzet om een ander van dienst te zijn.  Hoezeer de ene beweging die van Jezus uitgaat in verschillende kerken uiteen gevallen is, toch leeft in iedere kerk het besef dat we geroepen zijn in alle werelddelen en in alle culturen en in alle samenlevingsvormen Gods liefde te verkondigen. Liefde als de opdracht om zoals Jezus medemens voor elkaar te zijn.  Jezus’ gebed draagt ons mens zijn en ons samen kerk zijn. Zijn bidden is onze houvast.  Zijn bidden maakt ons één           


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *