Overweging  op 2 februari 2020

 Laat de kinderen tot mij komen. 

Ouders willen ‘het beste’ voor hun kinderen. Maar ‘het beste’: wat is dat precies? Als je ouders vraagt: wat is de diepste wens voor je kind? , dan krijg je antwoorden die bepaald worden door de tijdgeest. De tijdgeest: dat is een min of meer constante stroming in de samenleving van wat iedereen vindt en denkt. Je ontkomt er niet aan met de tijdgeest mee te denken. Maar ook al zijn er ook altijd tegenbewegingen die tegen de tijdgeest in gaan. Gelukkig maar.

Wat is jullie diepste wens voor jullie kind? Tegenwoordig hoor je ouders zeggen: “ Dat mijn kind flink rijk mag worden om van het leven te kunnen genieten”. Dit is een uiting van individualisme en van eigen geluk zoeken in onze tijdgeest. Het leven is pas de moeite waard als IK het leuk hebt. Dat is niet per se slecht of afkeurenswaardig. Maar  al het andere dan….  ?

Een generatie eerder hoorde je ouders zeggen: “Als mijn kind maar gelukkig wordt”. In die dagen trokken jonge mensen zich veel aan van de wereldsamenleving en de dreigende kernoorlog. Het was de tijde van idealisme in het ontwikkelingswerk, de vredesbeweging, het ontstaan van zelfhulpgroepen en alternatieve woonvormen. Geluk is iets wat uit zichzelf vraagt om gedeeld te worden. Gelukkige mensen zijn mensen die actief in de maatschappij staan.

Nog een generatie eerder zeiden ouders: “mijn diepste wens is dat het een goed kind wordt”. Het hoeft niet rijke te worden, het moet ook wel tegen een stootje kunnen in de harde samenleving. We hopen dat ons kind altijd goede keuzes zal maken en zich zal inzetten om de samenleving mooier te kleuren. Wat werkelijk goed is heeft altijd te maken met wat goed is voor iedereen. Zolang iemand tekort komt of in nood is, kan hij een beroep op ons doen. Zo hopen wij dat ons kind zal worden: iemand die goedheid uitstraalt. Het leed en het onrecht in de wereld en in de samenleving vragen om een antwoord. Belangeloze goedheid kan het antwoord zijn. In die geest willen we ons kind opvoeden.

De generatie daarvoor zei iets wat tegenwoordig bijna niemand meer zal zeggen: Onze diepste wens is dat ons kind nooit van God zal los raken. God heeft ons dit kind toevertrouwd. God is zijn bron. God vraagt of wij dit kind willen begeleiden. God is zijn toekomst. Dat God zijn oorsprong en bestemming is, dat mag ons kind nooit vergeten. Als ons kind vanuit de verbondenheid met God leeft,  zal het een goed en een gelukkig mens worden die met een open oog en een warm hart in de maatschappij zal staan.

Je kunt je afvragen of dat een ouderwetse uitdrukking is die past in onze tijdgeest van individualisme, van zelfredzaamheid, van leuk leven en genieten.

Je kunt je afvragen of aan God denken nog wel past in een tijd van zelfbeschikking en mijn ikke voorop en boven alles.

Je kunt je afvragen of je nog wel van deze tijd bent als je om Gods zegen over je leven vraagt.

Eeuwen geleden is in het joodse geloof het gebruik ontstaan om je kind naar de tempel te brengen en te zeggen: “ Ons kind is méér van kind U dan van ons.  Wij bidden om uw zegen ”. En ook: “Dit kind van ons zal opgroeien en groot worden in de gemeenschap. Daarin zal hij goedheid uitstralen en geluk vinden.”

Het lijkt mij dat dit eeuwenoude gebruik een modern antwoord is op de tijdgeest van vandaag. Onze kinderen zullen nooit goed en gelukkig worden als we hen doen opgroeien als individualistische egoïstjes voor wie het leven alleen maar leuk hoeft te zijn. Onze tijd heeft meer dan ooit behoefte aan het bewustzijn dat er een God is. Een God die niet ontmoedigd is over zijn wereld en wat  wij ervan gemaakt hebben. In ieder kind dat God ons toevertrouwt, krijgt de wereldsamenleving een nieuwe kans om opnieuw te beginnen.

In de tempel van Jeruzalem waren twee oude mensen die dat zagen. Simeon en Hannah. In het kind Jezus zagen zijn een nieuwe wereld op dagen. Licht – vrede – bevrijding – shalom. Oude mensen hebben niet voor niets geleefd. Het leven gaat op een nieuwe manier door.


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *