16e zondag door het jaar, 21 juli 2019

Thema: Gastvrijheid.

Ieder jaar opnieuw is de Nijmeegse Vierdaagse een explosie van gastvrijheid.  De stad herbergt dan 45.000 mensen extra die allemaal willen eten, slapen en feest vieren. Veel mensen zijn al jaren te gast bij vreemde mensen die vrienden geworden zijn. Veel mensen die voor het eerst mee lopen vinden onderdak en staan verbaasd over de hartelijkheid van de Nijmeegse bevolking. Een vierdaagse is alleen mogelijk als de bewoners van de stad huis en hart open stellen.

Vandaag twee verhalen over gastvrijheid: Abraham zit op het heetst van de dag voor zijn tent. Hij zit wat te soezen. Door een geluid slaat hij zijn ogen op en ziet drie mannen op hem af komen. In Abraham wordt de gastheer wakker. Hij biedt water en brood aan.  Hij geeft Sara de opdracht een uitgebreid maal klaar te maken.  Een knecht slacht zelfs een kalf. Abraham eet niet mee maar ziet erop toe dat de gasten niets tekort komen.  Hij weet niet wie zij zijn en wat zij komen doen. Ineens vragen ze – meervoud- hem: waar is Sara uw vrouw? De bezoeker – nu enkelvoud – belooft: over een jaar zal Sara een zoon hebben.  Zonder het te weten heeft Abraham engelen geherbergd of…. de Enige zelf. Zijn diepste verlangen wordt vervuld: een zoon!  Abraham krijgt bezoek van de Gastheer van het leven zelf!

Het evangelie vertelt ook over gastvrijheid. Jezus is op weg naar Jeruzalem en komt in het dorp aan waar Marta en Maria wonen. Marta ontvangt Jezus – en waarschijnlijk ook de leerlingen- in haar eigen woning.  Vandaar de drukte van het bedienen die haar helemaal in beslag neemt. Wat Marta wil is voor Jezus zorgen.  Maar Maria laat de drukte aan zich voorbij gaan en gaat zitten aan de voeten van Jezus die zijn onderricht aan de leerlingen voortzet.  Maria drinkt deze woorden in en raakt er vervuld van. Het wordt Marta allemaal teveel en ze zegt tegen Jezus:  “laat het u onverschillig dat ik alleen moet bedienen. Zeg haar dat ze ook een handje helpt”. Tegen haar verwachting in zegt Jezus: “Marta, Marta, maak je niet zo druk. Slechts één ding is nodig: luisteren of bedienen. Maria heeft gekozen om te luisteren. Dat neem ik haar niet af.”

Belangrijk is dat herhaalde Marta, Marta. Wanneer in de Bijbel iemand twee keer bij zijn naam geroepen wordt, klinkt de stem van God. Mozes, Mozes. Samuel, Samuel, Saul, Saul. God roept je bij name en heeft een opdracht voor jou.  Eigenlijk zegt Jezus: kom er bij zitten en luister mee. Dat bedienen komt later wel. Hij roept Marta op om net als Maria luisterende leerling te zijn. Jezus, de welkome gast, wordt ineens Gastheer. Hij spreekt woorden die voedsel voor het leven zijn.

Ik denk dat u – net als ik – wel erg benieuwd ben naar wat Marta en Maria tegen elkaar gezegd hebben nadat Jezus en zijn leerlingen vertrokken waren. Zeker weten doen we het niet, maar ik verwacht dat ze als zusters van elkaar wel tot de conclusie zijn gekomen dat alles op zijn tijd moet gebeuren. Luisteren en bedienen. Soms is het luisteren belangrijker, andere keren wellicht het dienen. Als er nood is moet je niet als eerste daad gaan bidden, maar daadkrachtig helpen. Daarover ging het verhaal van de barmhartige Samaritaan vorige week. En komende zondag horen we over de noodzaak van gebed.

Een belangrijke uitspraak van de Franse bisschop Gaillot luidt: Een kerk die niet dient, dient tot niets. De kerk is naar haar wezen diaconaal. Dat betekent gastvrij open staan voor ieder die een beroep op de gemeenschap doet. Dus ook op onze parochie.  Open staan betekent ook oog zien te krijgen voor wat iemand nodig heeft. Zien wat iemand scheelt, is een krachtige definitie van naastenliefde. Wie alleen maar aan het dienen is kan vermoeid raken, vastlopen, teleurgesteld worden, het niet meer zien zitten en uiteindelijk vast of dood lopen.

Even noodzakelijk als dienen is het luisteren, het luisteren naar Gods stem. Ons hart biddend open stellen en vragen: wat wilt U, God, dat ik doen zal? Spreek, Heer, uw dienaar luistert. Wie Jezus wil volgen beoefent niet alleen naastenliefde maar ook het gebed  waarin wij leren zeggen: “Vader in de hemel, niet mijn wil, maar uw wil geschiede”. Een gastvrije parochie is ook een biddende parochie. We zijn als biddende mensen meer dan welkom in het huis van de Gastheer van het leven.  In gebed en sacramenten kunnen we God ontmoeten en horen we Gods stem die vraagt: “Ben ik welkom in jouw hart, in jouw leven, mag ik Mij bij jou thuis voelen?”  Wie alleen maar luistert, en alleen maar blijft luisteren, komt nooit tot het doen van wat God haar of hem te verstaan geeft.  Wie alleen maar luistert en tot niets komt,  loopt evenzeer vast en dood.  Als wij ook vandaag gespitst onze oren open houden dan horen we ook : “Marta, Marta; Maria, Maria, Paul, Paul, John, John, Tom ,Tom”. Biddend worden we geroepen te dienen en dienend worden we geroepen te bidden. Een vogel eet om te kunnen vliegen en hij vliegt om te kunnen eten.

Marta en Maria samen ontvangen Jezus en Jezus wijst hen fijntjes op het éne ding dat nu noodzakelijk is, nl. luisteren zoals Maria, om straks als het onderricht afgelopen is samen het eten klaar te maken aan de tafel waaraan Hij zelf gast en Gastheer is. Ook vandaag geldt: “ En houdt de gastvrijheid in ere, want zo hebben sommigen zonder het te weten engelen ontvangen.”  Met Abraham mogen we zeggen tegen vreemdelingen: “Wees zo welwillend Heer, uw dienaar niet voorbij te gaan.”


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie, vormt samen met pastoraal werker Leon Teubner het pastoraat, en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *