Bewust van je doopsel?

 Je kunt als pastor soms rare dingen mee maken. Het was in een andere parochie dan deze. Op een dag word ik opgebeld door een mevrouw die me vraagt of haar zoon Brian mee mag doen met de Eerste Communie. Ik vroeg of ze de uitnodiging al via school ontvangen had. Neen, zei ze, niet gehad.

Nu wist ik dat de school de brieven had uitgedeeld. Dus niet aan Brian. Voorzichtig vroeg ik: in welke kerk is Brian gedoopt ? Hij is niet gedoopt, zei ze. Hij moet later zelf maar kiezen. Dan kan hij later ook wel kiezen of hij zijn eerste communie doet, zei ik vriendelijk. Neen, zei ze, dat moet nu. Hij moet net als de anderen kinderen van de klas feest kunnen vieren.

Het is pure discriminatie: de een wel en de ander niet. Ik bood – nog steeds vriendelijk – aan om een gesprek over doopsel en eerste communie te hebben.

Dus u gaat hem wel dopen?, zei ze. Als hij erop voorbereid is, kan hij gedoopt worden. Nou, zegt ze, dat is niet nodig, die voorbereiding! Dat kan later ook wel. Ik breng hem wel even na schooltijd. Wat bedoelt u ?, vroeg ik verbaasd.

Ik breng Brian en dan kunt hem dopen, zei ze.

Toen vroeg ik: mag ik uw man even aan de lijn?

’s Avonds belde de vader op. Er kwam een gesprek. Ik had een paar gesprekjes met Brian. Er werden een peter en meter gezocht. In een klein familiefeestje werd Brian gedoopt. Hij kreeg tweemaal cadeautjes: bij zijn doopsel en bij de Eerste Communie.

Het doopsel ontvangen betekent dat God een band met jou aan gaat, dat Hij jou zijn geliefd kind noemt. Het is het begin van een leven als christen.

Bij het doopsel gaat een mens in op Gods uitnodiging te leven in Jezus’ Geest.

Ouders en peetouders zeggen namens het kind: ‘Ja’, tegen God.

In verbondenheid met U wil dit kind zijn leven leiden, en wij staan daar voor in door onze geloofsopvoeding. Later zal dit kind deze keuze voor haar of hem zelf bevestigen.

Het doopsel is een zaak van de gemeenschap. Je wordt opgenomen in de gemeenschap van mensen die hun christen zijn willen beleven in de wereld van alledag. Als gedoopte mensen willen we leven vanuit God. Met het oog gericht op het Rijk van God. Vrede, liefde, gerechtigheid in de wereld van vandaag.

Alle gedoopte christenen vormen samen de kerkgemeenschap. Het volk van God dat wel in deze wereld woont, maar niet aan deze wereld toebehoort.

Omdat de meesten van ons vanzelfsprekend christen zijn geworden, staan we te weinig stil wat het betekent gedoopt te zijn. Ook al bevestigen we ons doopsel wanneer we andere sacramenten ontvangen – Vormsel en Eucharistie – , dan nog dringt het belang van het doopsel niet altijd door.

Het doopsel is fundament van ons geestelijk leven én van ons samen leven.

Het is daarom goed om jaarlijks het feest van de Doop van Jezus te gedenken.

Ons doopsel betekent toch ‘navolging van Hem; leven in zijn Geest’.

Wat gebeurde er op die dag bij de oever van de Jordaan?

Johannes preekte een doopsel van bekering. Mensen die verlangden naar een beter en zuiverder leven wilden door het water van de Jordaan heen tot een nieuw bestaan overgaan. Het waren tollenaars, hoeren, soldaten. Er waren ook priesters en Schriftgeleerden die naar Johannes stonden te luisteren.

Ze kijken minachtend neer op de menigte en vinden van zichzelf dat ze geen bekering nodig hebben. Johannes geeft ze een enorme uitbranders en noemt ze schijnheilig addergebroed.

In die menigte staat ook Jezus. Een man van een jaar of dertig. Hij wordt geraakt door de felle prediking van Johannes en door zijn radicaliteit.

Tot nu toe was hij een timmerman die volgens zijn gewoonte op sabbat naar de synagoge ging. Hij had leren lezen en wist iets van de Schriften.

Het grondwoord van de Schrift is ‘gerechtigheid’. Daartoe roept Johannes op en hij raakt daarmee een snaar bij Jezus. Jezus komt naar voren om door het water van de Jordaan een nieuwe bestaan te beginnen.

Maar Johannes ziet in Jezus hetzelfde verlangen naar gerechtigheid branden als in hem. Hij weigert Jezus te dopen en wil hem tegenhouden. Jezus dringt aan en zegt: “ik wil solidair zijn met al deze mensen die streven naar een beter leven. Daarom moet óók ik mij bekeren en jouw doopsel ondergaan.”

Na het doopsel gaat de hemel open, in de gedaante van een duif daalt Gods Geest neer en de stem van de Vader klinkt: “Dit is mijn veelgeliefde zoon. Kind naar mijn hart”. Met deze woorden in zijn oren begint Jezus een nieuw bestaan.

Hij gaat predikend rondtrekken en een nieuwe vorm van samen leven verkondigen die hij het rijk van God noemt. Jezus heeft hetzelfde verlangen naar gerechtigheid als Johannes. Hij ziet af van de felheid en hardheid waarmee deze preekt. Jezus slaat een andere toon. De toon van een Dienaar.

Een toon die we hoorden in de eerste lezing uit de profeet Jesaja.

  • met aandrang en met bescheidenheid het Woord van God verkondigen
  • ieder klein begin van goedheid in mensen versterken;
  • blinden de ogen openen voor toekomst;
  • wie gevangen zit in nood en ellende bevrijden.

Jezus roept op tot een gemeenschap waarin mensen zacht en mild met elkaar omgaan, waarin ze bereid zijn elkaar te vergeven, waarin ze bereid zijn te lijden voor de goede zaak en voor de vrede. Hij nodigt mensen uit tot een nieuwe gemeenschap die haaks staat op wat de wereld wil.

Die tegendraads is wanneer er onmenselijke dingen gebeuren. Die zachtheid van Jezus heeft de kracht van de liefde die iedere tegenstand overwint.

Alle gedoopte mensen zijn tot deze nieuwe gemeenschap geroepen. Alle gedoopte mensen worden uitgenodigd met Jezus liefde en gerechtigheid in daden om te zetten. Als gedoopt christen vraag je je iedere dag af: wat wil Jezus van mij? Wat Jezus dan vraagt is nooit vanzelfsprekend.

Het grootste gevaar van het vanzelfsprekende christendom is het zogenaamde cultuurchristendom. Dat is een dun laagje christelijk vernis om veel onchristelijk gedachtegoed te bedekken. Politici die een beroep doen op de joods christelijke wortels van de westerse beschaving misbruiken het geloof om liefdeloosheid en vreemdelingenhaat te verbergen. Bij het woord radicaliteit wijzen zij op de extremen van de Islam. Johannes de Doper zou hen schijnheilig noemen en adderengebroed.

Zij willen niet begrijpen dat gedoopte mensen geroepen zijn tot gerechtigheid, tot radicale beleving van liefde tot de naaste, tot de wil tot vrede, tot mens voor mensen zijn. Als gedoopte mensen bouwen wij in deze samenleving aan een nieuwe vorm van samenleven die niet van deze wereld is. We mogen hopen en bidden dat wij bewuster en met meer overtuiging christen zijn.

Het gaat ons om het Rijk van God.


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *