Verscherping Corona maatregelen

Het corona virus Covid-19 ontregelt heel ons leven. Handen wassen, afstand houden, groepen vermijden zijn de overbekende gedragsregels. Ongemerkt versoepelen we die voor onszelf. De alsmaar toenemende besmettingen kunnen ons bang maken. Nu is angst geen goede raadgever. We hoeven niet bang te worden, maar moeten wel zeer voorzichtig zijn. Voorzichtigheid in acht nemen is echt nodig. Dat geldt in het leven van alledag en ook in het kerkelijke leven.

Vanaf 11 oktober mogen we maar dertig mensen in de kerk ontvangen.

Op kort termijn is dat een beetje ingewikkeld te regelen. Het kan zijn dat het a.s. zondag te druk wordt.  Als we echt anderhalve meter afstand houden dan bent u met een maximum van  tachtig deze zondag nog welkom.

VIA DE LAPTOP KUNT U DE VOERINGEN VOLGEN: https://kerkdienstgemist.nl/streams/1521553/embed

Bovenstaande link vervangt de oude link!!!

Vanaf 18 oktober zullen we twee vieringen houden: om 10.00 en om 11.30 uur. De viering van 11.30 zal voorlopig een Stille Mis zijn.

U bent natuurlijk welkom in de kerk. Toch moet u zichzelf afvragen: ben ik gezond genoeg? Heb ik de laatste paar dagen koorts gehad of ben ik verkouden geweest? Ben ik in contact geweest met iemand die corona besmet is? Als dat zo is, is het beter om dit keer niet te komen.

Er geldt een dringend advies dat aanwezigen een mondkapje dragen (volgens de richtlijnen van de overheid) dat bij voorkeur alleen tijdens het ontvangen van de H. Communie wordt afgedaanHoe welkom iedereen ook is, het is raadzaam u op te geven. Dat kan telefonisch op weekdagen van 9.00 – 12.00 uur.  Buiten deze tijden kunt u zich opbgeven via de oproeptelefoon.  Als u zonder opgave komt, dan kan het zijn dat er meer dan dertig mensen zijn.Voor bijzondere dagen zoals Allerzielen ( 2 november ) en Eerste Communie ( 15 november) zijn er aparte regelingen.

Graag wij ik u op de doordeweekse vieringen om 9.00 uur van dinsdag en donderdag. Het zijn stille en eenvoudige vieringen.

De vieringen van 10.00 blijven online uitgezonden worden. De vieringen van 11.30 uur niet.Het kan zijn dat er binnenkort weer andere maatregelen komen en alles weer verandert. We hopen op uw begrip. Er is één ding dat we afspreken:

We doen allemaal ons best om SAMEN KERK TE  ZIJN.

Bericht van de Werkgroep in Uitvoering

Zoals U weet zijn wij een fair trade parochie, de eerste fair trade organisatie van Oss. Gezien de Karmel traditie ook niet onlogisch. De Werkgroep in Uitvoering heeft geprobeerd op zondag 25 oktober een dag te organiseren in de kerk bij het begin van landelijke van de fair trade week. Vanwege corona kunnen heel veel geplande activiteiten niet doorgaan. Ook niet van onze parochiële werkgroep. We willen graag handelen volgens de corona regels. Steeds hebben we af moeten schalen totdat er vrijwel niets meer overbleef. De huidige regels laten niet veel meer toe.

Het thema is: “Goed voor Gods schepping zorgen”.  Hier hadden we van alles bij bedacht. Wat we in ieder geval wel kunnen doen is aan ieder die dat wil een zakje bloemzaadjes geven. Dit kan dat uitgezaaid worden in de tuin, het liefst in de plaats van verharding.Dit is de kern van de boodschap, immers de te verwachten bloemen zullen niet alleen mooi zijn maar ook insecten en vooral vlinders aantrekken en daarmee de biodiversiteit van Gods schepping verbeteren. Deze zakjes bloemzaad worden uitgereikt aan het einde van de vieringen. Mensen die online luisteren en niet naar de kerk kunnen komen, kunnen telefonisch een zakje bestellen.

 Ter voorbereiding op de zondag bij Matteüs 22,1-10

Ook deze zondag een gelijkenis die ons niet vrolijk stemt. Zelfs niet nu die gaat over een bruiloft. Ook in deze parabel spelen onverschilligheid en gewelddadigheid een rol. Ook al loopt het verhaal goed af, de feestelijke stemming is wel voorbij. Net zoals de vorige zondagen hoort deze parabel bij de  ontmaskering parabels. De hogepriesters en de oudsten van het volk tot wie Jezus zich in eerste instantie richt laten zich kennen. ‘ Jullie, leiders van het volk, zijn onverschillig voor Gods woorden. Jullie denken dat jullie vrome gelovigen zijn. Ondertussen verwaarlozen jullie je opdracht om vrede en gerechtigheid te verkondigen en te bewerken.’ Dit is één kant van het verhaal. De anderen kant is het verlangen van God zelf om zijn plannen met het joodse volk en daarmee ook onze samenleving voort te zetten. Hij wil dat het leven voor alle mensen een feest wordt. Voor de eerst genodigden, het joodse volk. Maar ook voor de mensen op de kruispunten van de wegen, voor mensen die op zoek zijn naar beter bestaan. 

Zo’n parabel stelt ons vandaag voor de vraag: waar sta ik in dat verhaal? Ben ik een onwillige en onverschillige gast? Ben ik een dienaar die mensen mag oproepen naar het feest? Ben ik een figuur dat langs de weg loopt en op een kruispunt aan gekomen alsnog voor het feest genodigd wordt?  Maak ik van het leven een feest? Voor mijzelf? Voor anderen? De laatste vraag is: Hoor ik Gods uitnodigende stem? En luister ik dan?

Fratelli Tutti  Zaterdag 3 oktober signeerde paus Franciscus de nieuwe encycliek bij het graf van de heilige Franciscus in Assisi. Vandaag 4 oktober werd de tekst officieel voorgesteld.

Korte samenvatting van ‘Allen broeders’

De schaduwen van een gesloten wereld (titel van hoofdstuk 1) verspreiden zich over de wereld, waardoor gewonde mensen langs de kant van de weg staan, buitengesloten en afgewezen. Deze schaduwen dompelen de mensheid onder in verwarring, eenzaamheid en leegte. We ontmoeten een vreemdeling op de weg (hoofdstuk 2); hij is gewond. Tegenover deze realiteit zijn twee houdingen mogelijk: zonder sympathie voorbijgaan of met hem stoppen. Onze keuze zal de aard van onze persoon of ons politiek, sociaal en religieus project bepalen.God is universele liefde, en wanneer we deel uitmaken van deze liefde en haar delen met anderen, zijn we geroepen tot universele broederschap. Dat is openheid.

Er is geen ‘anderen’ of ‘zij’, er is alleen ‘wij’.

Wij verlangen, bij God en in God, naar een open wereld (hoofdstuk 3) (zonder muren, zonder grenzen, zonder uitsluitingen en zonder vreemden), en daarvoor hebben en willen we een open hart (hoofdstuk 4). We beleven een sociale vriendschap, we zoeken een moreel goed, een sociale ethiek, omdat we weten dat we lid zijn van een universele broederschap. We zijn geroepen tot ontmoeting, tot solidariteit en tot dankbaarheid.

Om een open wereld met een open hart te bereiken, moet het beste beleid (hoofdstuk 5) worden gevoerd. Een beleid voor het gemeenschappelijk en universeel goed, een beleid voor het volk en met het volk. Met andere woorden, een volkspolitiek, uitgevoerd met een sociale liefdadigheid die de menselijke waardigheid nastreeft, en uitgevoerd, met politieke liefde, door mannen en vrouwen die de economie integreren in een sociaal, cultureel en volks project.

Weten hoe je een dialoog voert, is de manier om de wereld te openen en sociale vriendschap op te bouwen (hoofdstuk 6); en het is de basis voor een betere politiek. Dialoog respecteert, accepteert en zoekt de waarheid. Dialoog laat een cultuur van ontmoeting kiemen. Zo wordt ontmoeting een manier van leven, een passie en een verlangen. Wie de dialoog nastreeft is welwillend, erkent en respecteert de ander.

Maar dit is niet genoeg. We moeten de wonden van de mislukte ontmoeting onder ogen zien en paden van een hernieuwde ontmoeting bewandelen (hoofdstuk 7). Wonden moeten verzorgd worden en de vrede moet hersteld. Daar is moed voor nodig. Moed om uit te gaan van de waarheid en de historische waarheid te erkennen. De waarheid gaat onafscheidelijk samen met gerechtigheid en barmhartigheid. Ze is onmisbaar op weg naar vergeving en vrede.

Vergeven staat niet gelijk aan vergeten.

Conflicten zijn onvermijdelijk, maar geweld is niet aanvaardbaar. Daarom is oorlog onaanvaardbaar en moet de doodstraf afgeschaft worden.De verschillende religies in de wereld erkennen de mens als een schepsel van God en dus als broeders. Religies zijn tot dienst aan de broederschap in de wereld geroepen (hoofdstuk 8). Door ons open te stellen voor de Vader van allen, erkennen we onze universele toestand als broeders. Voor christenen is de bron van menselijke waardigheid en broederlijkheid te vinden in het Evangelie van Jezus Christus, dat ons handelen en onze engagementen richting geeft. Deze weg van broederlijkheid geeft ons ook een Moeder, genaamd Maria.

Ter wille van de vele slachtoffers van onze gesloten wereld, liggend aan de kant van de weg, roept Paus Franciscus ons op om ons het verlangen naar broederschap in de wereld eigen te maken en in praktijk te brengen. En dat begint met de erkenning dat we Fratelli tutti zijn, allen broeders en zusters.

Bron: Persdienst Vaticaan

Op woensdag 30 september hield paus Franciscus een catechetische toespraak waarvan hier een samenvatting volgt. Ook het gedeelte over het corona virus is boeiend.

Geliefde broeders en zusters

In de voorbije weken hebben we, in het licht van het Evangelie, samen nagedacht over hoe de wereld te genezen van een kwaal die door de pandemie scherp werd gesteld. De kwaal was er al, maar de pandemie heeft haar meer zichtbaar en harder gemaakt. We hebben de wegen bewandeld van de waardigheid, van de solidariteit en van de subsidiariteit. Onmisbare wegen om de menselijke waardigheid en het algemeen welzijn te bevorderenEn omdat we leerlingen van Jezus zijn, hebben we ervoor gekozen in zijn voetstappen te treden door te kiezen voor de armendoor het gebruik van de goederen te herdenken en door zorg te besteden aan de gemeenschappelijke woning. Midden de pandemie die ons treft, hebben we vastgehouden aan de sociale leer van de Kerk, door ons te laten leiden door het geloof, door de hoop en door de liefde. Zo hebben we een stevige hulp gevonden om bewerkers van verandering te zijn die groots dromen en niet stoppen bij de middelmatigheid die verdeelt en kwetst, maar die aansporen om een nieuwe en betere wereld te bouwen.

Kijk naar Jezus                                                                                                                                Ik zou graag zien dat deze weg niet zou eindigen met deze catecheses, maar dat men verder op pad gaat door naar Jezus te kijken (Heb 12,2), zoals we bij het begin hoorden. Kijken naar Jezus die de wereld redt en geneest. Het Evangelie laat ons zien dat Jezus zieken van allerlei slag genas (cf. Mt 9,35). Hij schonk het zicht aan blinden, het woord aan spraakgestoorde mensen, het gehoor aan doven.

Terwijl Hij lichamelijke tekorten en ziekten genas,

genas Hij ook de geest door zonden te vergeven.

De normaliteit van het Rijk Gods

Als we inwendig door deze kreten worden geraakt die van ons een andere koers eisen (cf. ibid., 53), verandering eisen, dan kunnen we bijdragen tot het gezond maken van deze relaties bij middel van onze gaven en bekwaamheden (cf. ibid., 19). We zouden de samenleving kunnen vernieuwen en niet terugkeren naar de zogenaamde normaliteit die een zieke normaliteit is. Zij was al ziek vóór de pandemie: de pandemie heeft ze duidelijk gemaakt! Nu keren we terug naar het normale: neen, dat gaat niet want deze normaliteit was ziek van ongerechtigheid, ongelijkheid en afbraak van het milieu. De normaliteit waartoe wij geroepen zijn, is die van het Rijk van God, waar blinden zien en lammen lopen, melaatsen genezen en doven horen, doden opstaan en aan armen de Blijde Boodschap wordt verkondigd (Mt 11,5).  

Wat we moeten doen, is veranderen.

In de normaliteit van het Rijk van God krijgen allen brood, in overvloed.

De organisatie van de maatschappij steunt op bijdragen, delen en verdelen, niet op bezitten, uitsluiten en opstapelen (cf. Mt 14,13-21). Het gebaar dat een samenleving, een gezin, een wijk, een stad, allen vooruithelpt, is zich geven, geven dat meer is dan een aalmoes geven. Het is een geven dat uit het hart komt. Een gebaar dat egoïsme en de angst van het bezitten verdrijft. De christelijke wijze om dit te doen is geen mechanisch proces, het is een menselijke handelwijze.

We zullen nooit automatisch uit de crisis raken

die door de pandemie duidelijk is geworden.

Nieuwe instrumenten – die belangrijk zijn en ons doen vooruitgaan en waarvoor we niet bevreesd moeten zijn – zelfs de meest vernuftige middelen zullen veel kunnen realiseren behalve één zaak: tederheid.

Tederheid is het eigen teken van de aanwezigheid van Jezus. Het is naar de naaste gaan om op weg te gaan, om te genezen, om te helpen, om zich voor de ander op te offeren.

Die normaliteit van het Rijk van God is belangrijk. Zodat het brood bij allen komt, zodat de maatschappelijke orde steunt op bijdragen, delen en verdelen, met tederheid en niet steunt op bezitten, uitsluiten en opstapelen. Aan het eind van ons leven zullen we immers niets meenemen naar het andere leven!

Het virus van de ongelijkheid

Een klein virus blijft diepe wonden veroorzaken en verhult onze lichamelijke, sociale en spirituele kwetsbaarheid. Het heeft de grote ongelijkheid die de wereld beheerst aan het licht gebracht: ongelijkheid van mogelijkheden, van goederen, van toegang tot gezondheidszorg, van technologie, van onderwijs: miljoenen kinderen kunnen niet naar school en deze lijst is lang. Deze ongerechtigheden zijn niet natuurlijk noch onoverkomelijk. Ze zijn het werk van de mens. Ze komen voort uit een groeimodel dat losgekoppeld is van de diepste waarden. Verkwisting van de geschonken maaltijd. Met deze verkwisting zou men allen te eten kunnen geven. Dat heeft velen de hoop doen verliezen en heeft de onzekerheid en de angst doen toenemen.

Daarom, om uit de pandemie te raken, moeten we niet alleen een geneesmiddel tegen het coronavirus vinden – ook al is dat belangrijk! – maar ook tegen de grote menselijke en sociaaleconomische virussen.

Men moet ze niet verhullen met een vleugje verf zodat ze niet meer te zien zijn. En zeker kunnen we niet verwachten dat een economisch model dat de oorzaak is van de ongelijke en onhoudbare ontwikkeling onze problemen zou oplossen. Het heeft dat niet gedaan en zal dat ook niet doen. Ook al blijven sommige valse profeten een watervaleffect beloven. Dat zal nooit gebeuren (2). Hebben jullie die stelling over het glas al gehoord: belangrijk is dat het glas zich vult en zo, als het overloopt, ook op de armen en de anderen valt zodat ze rijk worden. Maar er doet zich een fenomeen voor. Wanneer het glas bijna vol is, begint het te groeien en groeien en de waterval komt er nooit. Men moet dus waakzaam blijven. 

Met tederheid vooruitgaan

We moeten dringend aan de slag om een goed beleid te ontwerpen, vormen van maatschappelijke organisatie uit te tekenen waarbij de deelname, de zorg en de gulheid beloond worden, meer dan de onverschilligheid, de uitbuiting en de eigen belangen. We moeten met tederheid vooruitgaan.

Een solidaire en rechtvaardige samenleving

is een gezondere maatschappij.

Een maatschappij op grond van deelname – waarin de laatsten evenveel aandacht krijgen als de eersten – versterkt de verbondenheid. Een maatschappij die de verscheidenheid eerbiedigt biedt veel beter weerstand aan gelijkwelk virus.

Liefde als virus

Laten we deze weg der genezing onder de hoede stellen van de Maagd Maria, Onze Lieve-Vrouw van de Redding. Zij, die Jezus in haar schoot droeg, helpt ons vertrouwen te koesteren. Bewogen door de Heilige Geest zullen we samen kunnen werken aan het Rijk van God dat Christus in deze wereld heeft ingehuldigd door onder ons te komen wonen. Het is een Rijk van licht in de duisternis, van rechtvaardigheid ondanks schendingen, van vreugde ondanks veel pijn, van genezing en redding ondanks ziekte en dood, van tederheid ondanks haat. Moge God ons van de liefde een virus laten maken en de hoop wereldwijd door het licht van het geloof.

17 Global Goals, Goal 2: Wereldwijd geen honger meer

Terwijl u dit leest sterft er elke tien seconden ergens in onze wereld een kind als gevolg van honger en ondervoeding. Vanavond gaan er 690 miljoen mensen met honger naar bed.

Wie geen hart van steen heeft, wordt geraakt door de televisiebeelden van kinderen die honger hebben. Ze kijken ons van het scherm aan en in onze geest horen we hen gekerm. We zouden graag willen helpen, maar weer geld geven: helpt dat? Vaak horen we ook van ondoelmatige acties. Voedselpakketten komen niet verder dan de haven wegens vervoersproblemen. Machhebbers pakken eerst wat zij en hun familie- en vriendenkringen nodig hebben. Soms worden gegeven goederen zelf verhandeld door mensen die willen verdienen. Soms geloven we er niet in dat het hongerprobleem kan worden opgelost.

Maar er is één Ossenaar die er wel in gelooft. Honger hoeft niet en over tien jaar kan iedereen voldoende te eten hebben. Deze Ossenaar is Professor Hein Fleuren, hoogleraar aan de Universiteit van Tilburg. Met enkele andere wetenschappers heeft hij een Centrum opgezet waarop wetenschappelijk wijze gegevens worden verzameld en geordend om mensen onafhankelijk te maken van voedselhulp zodat ze zelf kunnen zorgen voor duurzame voedselzekerheid.  Dat doen ze in Afrika, Azië, het Midden-Oosten, maar ook in Nederland waar meer dan 150.000 mensen voor hun ‘dagelijks brood’ afhankelijk zijn van Voedselbanken.  Door wiskundige modellen toe te passen op hulprogramma’s kunnen nu al 15 – 20 % mensen meer gevoed worden met hetzelfde bedrag. In 2030 moet de landbouwproductiviteit verdubbeld worden en ook het inkomen van kleinschalige voedselproducenten.  Het lijken onmogelijke opgaven. Voor wie gelooft en ernaar handelt, is alles mogelijk.

Margreet Carpay in Ghana

 

Op 3 oktober liet Margreet weten dat ze veilig is aan gekomen in Ghana. In augustus heeft de parochie ongelofelijk veel kwalitatief goede spullen voor haar verzameld. Ze was eerst bang zo’n grote container niet vol te krijgen. Daarna was ze bang dat de container te klein zou zijn. Gelukkig paste alles er in. Die container is nog onderweg. Margreet zelf heeft na een leuke vakantieperiode het vliegtuig naar Accra genomen. Het was van het begin af aan een wat ‘avontuurlijke’ reis. Er was iets mis met de handbagage. De koffer voor het ruim was te zwaar zodat ze eerst € 250, moest bij betalen. Omdat het voor ‘het goede doel’ was hoefde dat gelukkig toch weer niet. Aangekomen in Accra, moest ze eerst getest worden op het corona –virus. Daarna was de handbagage weer zoek. Nadat deze gevonden was, kon ze na drie uur het vliegveld af en haar verwelkomers begroeten. Margreet wil ons op de hoogte houden van haar verblijf in Ghana. Ik hoop dat u haar in Tijdingen wilt volgen.

Een gezellige middag bij Zonnebloem Oss-Zuid. Wim Booltink, 21-9-2020

Het was een hele tijd de vraag of de traditionele ziekenmiddag, die ZB-OZ jaarlijks organiseert op maandag na de nationale ziekenzondag op 13 september, dit jaar wel door kon gaan.

Door de corona-beperkingen hebben we dit jaar al 10 evenementen van ons jaarprogramma moeten laten vervallen. Maar bij voldoende gebleken belangstelling van de gasten en de mogelijkheid, die de Titus Brandsmaparochie bood om de kerkruimte te mogen gebruiken kon aan de RIVM-eisen worden voldaan en werd een gezellige middag gerealiseerd. Opvallend waren enkele royale boeketten, samengesteld uit prachtige zonnebloemen, die een zeer toepasselijke versiering vormden in de ruimte voor deze middag. Zonneklaar was ook te zien dat de deelnemers volop genoten van de mogelijkheid om eindelijk weer eens gezellig samen bij te kunnen praten, of op z’n brabants gezegd: “samen te buurten”. De behoefte hieraan, die vaak door de gasten kenbaar wordt gemaakt bleek groot, nu door de corona-beperkingen zoveel activiteiten moesten worden afgelast. Met een voldaan gevoel kijken vrijwilligers en deelnemende gasten terug op een geslaagde middag, waarbij we vooral hopen dat de bijeenkomst voor iedereen zonder gezondheidsproblemen zal blijven.

Het organiseren van dit soort activiteiten en vooral het thuis bezoeken van de deelnemers, zijn de belangrijkste dankbare werkzaamheden van de vrijwilliger van de Zonnebloem. Als je daaraan mee wilt werken, meld je dan aan als vrijwilliger bij: Wim Booltink, secretaris Oss-Zuid, tel: 0412-624171 of: w.booltink@kpnplanet.nl

Gebed: Moeder van alle mensen, blijf ons nabij.

Met namen eeuwenlang bekleed,

gehuldigd langs de wegen,

in wisseling van hoop en leed

en wat gij ons allen weet,

gesproken of verzwegen.

Gij die ons aanziet van de overzij,

Moeder van alle mensen, blijf ons nabij.

Gij ziet de wereld in haar baan,

de wisselvalligheden,

van winnen en van ondergaan,

het leed elkander aangedaan,

de oude droom van vrede.

Gij die ons aanziet van de overzij,

Moeder van alle mensen, blijf ons nabij.

Gij zijt de moeder van altijd,

ons mateloos genegen,

een nieuwe naam voor tederheid

en voor wie aan de wereld lijdt

een teken en een zegen.

Gij die ons aanziet van de overzij,

Moeder van alle mensen, blijf ons nabij.

Jan Veulemans


Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *