Het doopsel is het sacrament dat meestal in de eerste dagen of weken van het leven van een kind wordt toegediend en vindt doorgaans plaats tijdens een kerkelijke bijeenkomst.
Waarom kiezen ouders voor een doopsel in de kerk? Omdat ze hun kindje toe willen vertrouwen aan Gods bescherming en liefde. Ze beloven daarbij dat zij hun zoon of dochter Jezus zullen leren kennen door hun kind een christelijke opvoeding te geven.
Door het doopsel wordt het kind opgenomen in de kerk.

In onze parochiegemeenschap vinden doorgaans doopvieringen plaats op afspraak. Deze vieringen worden mede vorm gegeven door ouders, familie en vrienden. Aan de doopviering gaan voorbereidingsgesprekken vooraf. Maak daarvoor een afspraak via ons secretariaat.

 

Enkele overwegingen

Als jonge ouder wensen wij u van harte geluk met de komst van uw doch­ter, uw zoon. U hebt naar dit kind ver­langd, het gedra­gen, het verwacht, het reeds in uw dro­men ge­koes­terd. Fijn dat jullie kind er is! Gelovige ouders – katholiek en/of pro­testant – komen voor de vraag te staan: Laten wij ons kind dopen? En als wij ons kind willen laten dopen: hoe gaat dat dan? Deze vraag kan ook opkomen bij niet-gelovige part­ners. Het Doop­sel van hun kind gaat ook hen aan.

Op deze pagina bieden wij u enkele overwegin­gen aan. Deze zijn bedoeld om u aan het denken te zetten bij uw eigen vragen. Daar­naast geven we ook de weg aan hoe wij in ons parochie kinderen door het Doopsel in de kerk willen ont­vangen. Misschien roept dit meer vragen op dan dat het antwoorden geeft. Dit is niet erg. Als u uw vragen ter sprake brengt, dan vinden wij samen een antwoord. Daar gaat het toch om: samen ge­lo­ven, samen kerk zijn sa­men, chris­ten-zijn in deze wereld.

Mensen kunnen verschillende redenenen hebben om een kind te laten dopen. Vaak zijn deze niet mak­kelijk onder woorden te brengen. Enige aanzetten hiertoe kunnen misschien helpen uw eigen gedachten te vor­men.

Welkom in het gezin !

De komst van een kind is een groot gebeuren. Het is een wonder dat uit de liefde van man en vrouw er nieuw leven ontstaat. Een nieuwe mens, met een ­eigen gezicht, een eigen karakter, een ei­gen per­soonlijkheid. Dankbaar staan ouders stil bij het wonder van het nieuwe leven. Zo klein en ver­te­derend als pasgeboren baby’s zijn, toch dragen zij heel de rijkdom van het mens-zijn in zich.

Het eerste dat een nieuw kind doet is van een stel een gezin ma­ken. Door een kind wor­den vrouw en man vader en moe­der. Je krijgt ineens andere ver­ant­woordelijk­heden, vaak ook in­eens een andere kijk op het le­ven. “Ik wist niet dat er zoveel zou ver­anderen in mijn leven, maar het is alleszins de moeite waard”, zei een jon­ge vader.

Welkom in ons leven!

Een kind dat het leven van twee mensen verrijkt, wordt door meer mensen omgeven dan door ouders en zusjes en broer­tjes. Alle men­sen bij wie vader en moeder betrokken zijn, delen in de vreugde om deze nieuwe mens. Groot­ouders, ooms, tantes, vrienden, bu­ren, collega’s: iedereen deelt mee in de vreug­de. Ieder is ook bezorgd als er soms iets niet goed gaat. Een nieuw kind krijgt zomaar een plekje in een heel leefpatroon. Een kind dat onze leef­wereld binnen wandelt hoort er ineens helemaal bij. Het geeft van meet af aan klank en kleur aan ons leven.

Welkom in ons bestaan!

Op sommige geboortekaartjes wordt de komst van een nieuwe ‘wereldburger’ aangekondigd. De komst van het kind is van we­reldwijde betekenis. Dat is een uiting van overgrote vreug­de. Het is ook de erken­ning dat ieder kind gedompeld wordt in de wer­ke­lijkheid van deze wereld: het hele menselijke be­staan. Ouders willen hun kind zoveel mogelijk alle leed be­sparen. Tevens be­seffen ze dat hun kind gaat leven in een wereld die wij ook maar aantref­fen en die wij maar voor een klein stukje zelf in handen hebben. In die wereld is niet alles per­fect. Het is een geschon­den wereld. Het menselijke bestaan is een riskant bestaan. Wij gunnen elkaar het bestaan niet altijd en wij maken het ook niet altijd voor anderen mogelijk.

Mens-zijn betekent ook delen in het falen en feilen van me­demensen. Mens-zijn betekent behept zijn met fouten en te­korten. Over Gods goede schepping hoeven we niet te spreken als ‘een boze’ wereld, maar wel als over een beschadigde wereld die snakt naar heel­heid. Met heelheid wordt bedoeld: vredige en vei­lige verhoudingen tussen mensen en vol­ken, zorg­zaamheid voor de natuur en het milieu als leefwe­reld voor toe­kom­stige generaties, eerbiediging van ie­dere mens als unieke persoon zoals jij er zelf ook een bent.

Van blijdschap naar ernst

Als je als ouders dankbaar en blij stil staat bij het nieuwe kind dan kunnen ook ernstige vragen je overvallen. Wij willen er al­les aan doen om dit kind een gelukkig leven te geven, maar zal het ons lukken? Wij willen graag dat het gaaf en gezond op­groeit, maar hebben wij alles daartoe in de hand? Het is natuurlijk wel ons kind, maar het deelt toch in het leven van heel de we­reld: zal het er zich thuis voelen? Wij kunnen als ouders hem begeleiden in het leven, maar zal het er zelf zijn weg in vinden? Zoals het kind is zo is het tot ons gekomen. Zal het zijn oorsprong kennen en zijn bestemming vinden? Oorsprong en bestemming! Twee woor­den die niet vallen binnen ons mense­lijk bereik. Doet een kind ons niet als van­zelf aan God denken?

Van ernst naar vreugde

Wanneer ouders stilstaan bij het geschenk van dit nieuwe gezicht in hun midden, dan verwijst hun kind naar iets of iemand die boven hen uit­gaat. Er is een bron van Leven, er is een Oor­sprong, er is een vermoeden van Bestemming. De wereld die zoveel onge­borgenheid biedt, ligt ver­moe­delijk toch geborgen en verankerd in iets of iemand die vastigheid geeft. In gods­dienstige ter­men: ieder nieuw kind verwijst naar God; ieder nieuw kind is een geschenk van Gods liefde. Eens zei een jonge moeder:

“Ieder nieuw kind is een teken dat God het niet opgeeft met onze wereld. Ieder kind is een kans voor mensen om het nu wel helemaal goed te doen”.

Het besef dat ons kind, toevertrouwd aan onze handen, ge­borgen is in Gods handen, vervult ons hart met diepe vreug­de. Het leven is ten diepste goed!

Het Doopsel

Het Sacrament van het Doopsel heeft een grote rijkdom aan bete­kenissen. Twee ervan worden nader toegelicht. Anderen komen aan de orde tijdens de voorbereidingsavonden.

Gedompeld worden in het mensenbestaan.

Wanneer ouders hun nieuwe kind ervaren als een geschenk van God dat aan hun handen wordt toever­trouwd, dan willen ouders dit ook op gelovige wijze gestalte geven.

“Meer dan kind van ons, is het uw kind, o God.”

Het kind heeft van God zijn ei­gen weg, zijn eigen bestemming in dit leven ont­vangen.

“Meer dan van ons, kind, ben je ook van je­zelf, uniek mens.”

In de gemeenschap van gelovige mensen, de kerk, kennen wij de rite van het Doopsel. Het Doopsel is een Sacrament: een heilzame en genadevolle aanwe­zig­heid van God in men­selijke woorden en gebaren. Het Doopsel is een ritueel gebaar waarmee ouders hun kinderen uit handen geven, onder doen dompe­len in het bedreigen­de en leven gevende water van het bestaan, en het opnieuw gebo­ren laten worden als kind van God, Die hun Oorsprong en bestem­ming is. In het doop­sel wor­den kin­de­ren on­dergedompeld in het water en uit dit water naar boven getild onder de aan­roe­ping van de Naam van God die er voor wil zijn als Va­der, Zoon en Heilige Geest.

Drie keer wordt er “ja , fijn dat je er bent” gezegd tegen het kind.

God zegt tegen een dopeling:

“Ja, jij bent Iemand voor mij. Jij mag delen in mijn leven. Ik wil jouw bestaan en ik wil dat je het goed hebt. “

De gelovige gemeenschap, de ouders, familie, vrien­den, en parochie zeggen:

“Ja, welkom in de kring van mensen die gelovig willen leven, die met el­kaar als zussen en broers willen om gaan in de Geest van Jezus. Welkom, nieuwe christen , in ons midden.”

En de dopeling zegt:

“Ja, ik wil opgroeien als kind van God in de ge­meenschap van gelovige mensen en mijn leven laten inspireren door het Evangelie van Jezus Christus”.

De dopeling zegt dat “ja” nog niet zelf. Het kind zal die keu­ze nog moeten maken. Ouders en peetou­ders beloven met het oog op die keuze de kinderen zó op te voeden en in contact te brengen met God en zijn kerk, dat het kind er later graag voor gaat kiezen. De beste garantie voor het geslaagd door­geven van een geloof is een bewuste en blije chris­telijke le­venswijze van de ouders in het ge­zin.

Opgestaan tot nieuw leven

Een gedoopt kind, is dat een ander kind dan een niet gedoopt kind? Als gedoopt mens ben je niet in­eens een beter mens dan anderen. Toch verandert het Doopsel wat in het bestaan van kinderen. Door het Doopsel gaan kinderen delen in het leven van Jezus Christus die de dood heeft overwonnen. Door het Doopsel wordt er een kiem van nieuw, van eeuwig leven gelegd in kern van de persoon die het kind is en worden zal. In de kern van jouw persoon ligt levens­kracht geborgen die een mens weerbaar en ­be­stand maakt te­gen het kwaad. Het kwaad dat ook in jezelf ligt –zwakheden en tekorten–; het kwaad dat ons overkomt: onrecht en leed. In jouw kern kun je ervaren: het leven is ten diepste goed! Mijn leven is ge­bor­gen en verankerd in God!

Symbolen bij de Doopseltoediening

In de katholieke kerk kent men een rijkdom aan sym­bolen tijdens de Doopsel­toediening. Drie sym­bolen heten de oer­symbolen. Zij zijn uit het leven geno­men en onmiddellijk verstaanbaar. De aanvul­lende symbolen vragen enige toelich­ting.

De oersymbolen

Water

  • Het water van het doopsel verwijst naar het water van de Schep­ping; het water waaruit alle leven geboren wordt , maar ook het water dat alle leven bedreigt.
  • Uit water worden kinderen geboren ; het doopwater geeft vrucht­baarheid aan het leven van de kinde­ren.
  • Water is verkwikkend, verfrissend, vernieuwend. Water geeft levenskracht.
  • Water reinigt en zuivert . Het kwaad dat mensen aan kleeft wordt weg ge­spoeld.
  • Het water kan je benauwen. Het staat tot aan je lippen. Je dreigt te verdrin­ken. Een hand tilt je op uit het water van de dood : je bent gered !

Dat onze kinderen als bevrijde mensen door het leven gaan…

Olie/zalf

Gedoopte kinderen worden met chrisma gezalfd. Zij krijgen de naam van Christus = Gezalfde opgelegd. Naar Hem zullen ze chris­ten heten. In de bijbel lezen we dat koningen, pries­ters en pro­feten ge­zalfd werden. De olie waar­mee zij gezalfd worden is de Geest die tot hen doordringt: tot in het merg van hun ge­beente.
Dat onze kinderen vervuld mogen zijn van Gods goede Geest…

Licht

Mensen die wandelen in het licht zijn gelukkige mensen. Gedoopte mensen wandelen in het Licht van Jezus Christus, de Heer die het donker van de dood overwonnen heeft. In Zijn Licht zullen onze kin­deren de weg in het leven vinden. Daartoe ontvan­gen zij een Doopkaars, ontstoken aan de Paas­kaars.
Dat zij wandelend in Gods milde licht hun levens­pad mogen gaan…

De aanvullende symbolen

Ook deze symbolen verdienen enige nadere toelichting.

Naamgeving

Kinderen ontvangen een naam. Daarmee worden zij gekend. Door God en mens. Namen zijn niet alleen nooi. Ze kunnen ook een betekenis hebben. Ze drukken iets uit van onze hoop en verlangens voor dit kind. Die naam wordt opgeschreven in het doopboek. Dat is meer dan een administratieve hande­ling. Het is een kind inschrijven in het boek des levens.

Het kruisteken

Het symbool van het christelijk geloof is het kruis. Daarin be­lijden wij in de kortste vorm ons geloof in God als Vader, Zoon en Geest. Het kind ontvangt het kruisteken als bron van kracht op zijn levensweg en als weerstand tegen alle kwaad.
Dat onze kin­deren met God sterk staan in dit le­ven…

Zout

Het prikkelende zout wordt gezien als drager van geestelijke krachten. ­Zout geeft smaak en be­hoedt te­gen be­derf. “Gij zijt het zout der aarde”, zegt Jezus tegen zijn leerlin­gen. Jullie prikkelen de mensen wakker voor het goede en houden het kwade van hen af.
Dat onze kinderen inspirerende mensen mogen zijn…

Handoplegging

De handoplegging is een gebaar van bescherming. Maar ook een van verze­kering. Wees er zeker van, kind, wij staan om jou heen; wij gaan met jou mee. Op ons mag je rekenen. Mijn hand erop. Het is een gebaar dat ook Jezus stelde. Dat gebaar van zorgzaamheid wordt door onze handen voort­gezet.

Het witte kleed

Wit is de kleur van de glanzende nieuwheid. Je straalt vrolijk­heid uit. Je bent een nieuwe mens geworden, bekleed met Christus, zegt Paulus. Het witte kleed maakt zichtbaar dat je een nieuwe le­venswijze begonnen bent.
Dat onze kinderen deze nieuwheid hun leven lang mogen bewaren….

“Effeta”-rite

In het evangelie staat een verhaal dat Jezus een doofstomme ge­neest. Hij raakt mond en oren aan met het woord: Effeta. Dat betekent: ga open.
Dat de oren van onze kinderen open mogen zijn voor Gods genezend Woord en dat hun mond goede woorden mogen spreken…

Peter en meter

Het is een goede katholieke traditie de zorgen om de gelovige opvoeding van het kind te delen met een peter en een meter. Zij zijn namens de ge­meenschap de bijzondere getuigen van de belofte die ouders aan God, aan elkaar, aan de dope­ling en aan heel de kerk­ge­meenschap doen om dat kind en christe­lijke opvoeding te geven. Het is daarom wenselijk dat beide peetouders gedoopte en gevormde christenen zijn die in goed overleg met de ouders een bijzondere belangstelling kunnen to­nen voor hun petekind. Peet­ouders zijn niet strikt verplicht, maar in de toekomst kunnen zij voor het kind heel be­langrijk zijn..

Hoe gaat het in de Titus Brandsmaparochie Oss?

De aanvraag

Een kind wordt alleen dan gedoopt als de ouders dit bei­den zelf willen. Het Doopsel van kinderen is een positieve keuze van de ouders. Als een van de ouders niet-gelovig is, dan wordt van haar/hem een hartelijke instemming met het Doop­sel verwacht en ook een daad­wer­kelijke belang­stel­ling voor wat christelijk leven inhoudt. Als een van de ouders protestant is, dan wordt, indien wense­lijk, de andere kerk betrokken bij de voorbereiding en de vie­ring van het Doopsel.

De voorbereiding

De ouders bellen de pastor van de parochie op om twee af­spraken te ma­ken.

  1. De eerste afspraak betreft een kennismakingsgesprek en een gesprek over de betekenis van de doop. Zoals de ouders dit zien; zoals de kerk dit ziet. Aan de hand van dit boekje kunt u uw eigen gedachten vormen. Aan de orde ko­men uw be­weeg­redenen om uw kind ten doop aan te bieden. Ook kan er gesproken worden over uw wen­sen om­trent de vie­ring. De pastor brengt liturgisch materiaal mee. Een standaardboekje en keuzeteksten. Het kan zijn dat ouders een eigen boekje voor hun kind willen maken. De pastor verleent daar graag zijn medewerking aan.
  2. De tweede afspraak betreft de datum van de viering. Bij voor­keur wordt het H.Doopsel toegediend op de zondagen in een aparte doopviering. Een doop­seltoediening tijdens een zondag­se Eucharistieviering hoort ook tot de mo­gelijk­heden.

De viering van het Doopsel

De viering vindt meestal plaats in de kerk. Voor kleinere gezelschappen is het mogelijk de kapel te gebruiken. In de viering kunnen ouders, peetou­ders,kinderen een rol spelen. Indien mogelijk zingen we toepasselijke lie­deren die bekend zijn. Wan­neer een van de aan­wezi­gen een in­strument kan be­spe­len, dan is het mogelijk de viering mu­zikaal op te luiste­ren.

Onkosten

Er zijn aan het Doopsel geen kosten verbonden. Wel krijgt u een Doopkaars mee. Een vrije gift is al­tijd welkom. Daarnaast is er de jaarlijkse actie Kerk­ba­lans waarmee u een jaar­lijkse vrijwillige bijdrage kunt geven.

Categorieën: Sacramenten