Wilt u naar oude en nieuwe Maria liederen luisteren ( en meezingen) klik dan op de link: https://www.kerknet.be/file/zingenmetmariamei2020

Feestelijke Eerste heilige Mis van Gauthier de Bekker op 9 augustus 2020

Het was de eerste keer dat Gauthier de Bekker, priester van het aartsbisdom Utrecht, de H. Mis op droeg in de St. Josefkerk. Voor onze Titus Brandsmaparochie een unieke gebeurtenis die we op feestelijke wijze gevierd hebben.

In deze viering vertelde Gauthier in sobere woorden zijn roepingsverhaal.

Na de Mis was er een vrolijk en toch ook diepzinnigheid woord van Henk Peters, vicevoorzitter. In Brabant waren de bevers uitgestorven. Voorzichtig zijn enkele bevers uitgezet. Nu is er weer een behoorlijke populatie. Misschien gaat het zo ook met de priesters. Als er en paar jonge enthousiaste en authentieke priesters zijn komen er meer. Nu hebben bevers de eigenschappen om dammetjes te bouwen om hun territorium te begrenzen. Dat bevergedrag moeten priesters niet overnemen. Zij mogen de liefde van God verkondigen aan iedere mens ook over kerkgrenzen heen. Priesters maken hun geloof voor de samenleving vruchtbaar en geloofwaardig.

Het St. Sebastianusgilde bracht een vendelgroet aan de neomist. Daarna was er een gezellige receptie waarin naast Gauthier ook zijn ouders gelukwensen mochten ontvangen van de vele parochianen. Een van de parochianen zei: “Zo’n Eerste Mis moesten we vaker hebben.” “De bisschoppen zijn het met u eens”, heb ik maar geantwoord. Gauthier is de enige wijdeling dit jaar. In ons bisdom ’s Hertogenbosch worden in november zes mannen tot diaken gewijd, van wie er twee in 2021 priester gewijd zullen worden. Helaas zijn zij geen Ossenaren.

Ter voorbereiding op zondag Matteüs (Mt. 15, 21-28)

De Kananese vrouw (20ste zondag door het Jaar A)Jezus is in het buitenland, in het gebied van Tyrus en Sidon. Dat is het huidige Libanon, een geteisterd en geschonden land. In Jezus’ tijd waren het twee welvarende steden en het gebied was min of meer rustig. Natuurlijk waren er ook hier verzetsgroepjes tegen de Romeinse bezetter.

Na een conflict met de Farizeeërs over ‘rein en onrein’, een voortdurend discussiepunt, neemt Jezus de wijk naar dat gebied. Je zou kunnen zeggen: Hij en zijn leerlingen nemen de vlucht. In de beroerde omstandigheden van hun land vandaag hebben de zes miljoen Libanezen anderhalf miljoen Syriërs opgenomen. Ze delen hetzelfde lot: verarming, -woningnood, voedseltekort.

In ons land zou er voor Jezus en zijn leerlingen vandaag geen plaats zijn.

Als Jezus daar vertoeft, roept een Kananese vrouw zijn hulp in voor haart bezeten dochter. Ze noemt Hem Zoon van David.  Ook al is ze niet-joodse, ze heeft weet van de verwachting van de Messias, de Gezalfde van God. Maar Jezus negeert haar. Hij die altijd open staat voor mensen in nood kijkt aan haar voorbij. De leerlingen maken het nog een graadje erger. Ze beginnen zich te schamen dat die vrouw hen achterna blijft roepen om redding.  ‘Stuur dat mens toch weg!’.  Maar dat gaat Jezus te ver en hij geeft een verklaring voor zijn blijkbare onverschilligheid. ‘ Ik ben alleen voor het joodse volk gekomen’.

Het evangelie volgens Matteüs is inderdaad in eerste instantie bedoeld voor de joden die christen werden en in Jezus de Messias zagen. Maar hier worden grenzen doorbroken.

De vrouw laat zich niet uit het veld slaan. Meer nog: ze blijft vertrouwen. Jezus zou de Messias niet zijn als Hij haar niet zou helpen! Daar is ze van overtuigd.

Ze werpt zich voor Hem neer: ‘Heer, help mij’. Jezus wordt ronduit onaardig tegen haar. ‘Het brood voor de kinderen van Israël geef je toch niet aan hondse heidenen’. Onaardig is eigenlijk te weinig. Het is zelfs onbeschoft van Jezus!

Maar de vrouw is vasthoudend, intelligent en creatief: de honden ( heidenen) eten van de kruimels ( Gods gaven) die bij de kinderen ( de joodse gelovigen ) van tafel vallen. Kortom: U bent er ook voor ons als we in nood zijn.

Jezus kan nu niet anders dan zeggen: ’Vrouw, u hebt een groot geloof. Uw verlangen wordt ingewilligd’.

Het geloof van die heidense vrouw is één groot geloofsgetuigenis waar de leerlingen niet aan kunnen tippen. Maar meer nog: de vrouw waagt het Jezus te corrigeren. Zij beantwoordt zijn onheuse benadering met volgehouden vertrouwen. Doordat zij haar vertrouwen blijft uitspreken maakt zij Jezus  bewust van zijn roeping.  Jezus leert zichzelf zien als redder en genezer van alle mensen. Het grenzeloze vertrouwen van de vrouw helpt Jezus  de grenzen over te steken naar alle volken. Wij mogen die vrouw dankbaar zijn.

Een ervaringsverhaal uit Libanon

Afbeelding kan het volgende bevatten: binnenDe Kleine zusters van Nazareth uit de Brugse Poort hebben in Beiroet een kleine gemeenschap. Ze wonen en werken midden tussen de plaatselijke arme bevolking. Ook in een vluchtelingenkamp. De zusters weten hoe het leven toen al was tot voor de verwoestende ontploffing van 4 augustus. Hoe moeilijk de mensen het nu hebben om te overleven, hoe de mensen radeloos komen aankloppen opdat hun kinderen de morgen kunnen halen. Zr. Magda zei al weken:

“Het is alsof we in een tunnel zitten waarvan we het einde maar niet in zicht krijgen. Er moet iets gebeuren. Zo kan het niet verder”. En toen kwam die ontploffing. 

Het einde van Libanon of een kans op een nieuw begin?

Onze kleine zusters die in Beiroet en in het kamp van Dbayeh leven zijn allen ongedeerd. Beide huizen liepen schade op maar dit is te verwaarlozen. De schrik bij het horen van de twee ontploffingen greep wel diep in. Cecile en Laure gingen dezelfde avond nog bloed geven. Wat ze in de ziekenhuizen zagen waren echte oorlogstaferelen. Dat er veel hulp nodig is, is overduidelijk.

De Libanezen verwachten het niet van hun regering en slaan dus zelf de handen in elkaar. De groep die in oktober 2019 opriep tot revolutie, roept nu op om te komen helpen om op te ruimen, hulp te bieden en opnieuw op te bouwen. Al wie kan werken trekt naar Beiroet.

De ouderen bidden om kracht en uitzicht. De solidariteit is enorm. Ook nu werkt iedereen samen onder één vlag: de Libanese.

Wil je de kleine zusters helpen?

… om de deur te kunnen blijven openen voor iedereen die hulp nodig heeft?
Dit kan je financieel door overschrijving op volgend rekeningnummer: 

BE39 0689 0079 9419 van de kleine zusters van Libanon – Meibloemstraat 90, 9000 Gent.

Wij zorgen dat dit geld veilig en zeker bij de mensen terecht komt.

Dank voor elk gebaar dat de bevolking kan laten geloven in een nieuw begin.

Kleine zusters van Nazareth      

De samenwerkende hulporganisaties in Nederland hebben

Giro: 555.nl geopend.

Bijbel in 1000 seconden | 19e zondag door het jaar B - eerste lezingEngelen op onze weg?

Het verhaal over de profeet Elia is een indringend verhaal. De profeet Elia is op de vlucht voor de woede van koning Achab en koningin Izabel. Ze zoeken hem te doden. Uitgeput gaat hij zitten onder een paar bremstruiken. Hij voelt zich mislukt en nutteloos. Mensen kunnen zich erin herkennen: hun momenten van wanhoop, onrust, niet meer willen…

Het verhaal zegt ons: op die momenten wil God je nabij zijn, Hij stuurt je een engel (beschermengel!), Hij wil je voeden met water en brood. In de kracht van dit voedsel kan Elia het aan: een tocht door de woestijn een weg ten leven.

Op 6 augustus stierven er letterlijk in één klap 140.000  mensen in Hiroshima.

Op 9 augustus 70.000 in Nagasaki.

75 jaar na het werpen van de bommen Little Boy en Fat Man werkt de vernietigende kracht nog steeds door. In overlevenden en in de generaties van hen die na de bommen geboren zijn.

Niet alleen kernwapens, maar ook dreiging met kernwapens is in strijd met menselijkheid. De onwil of het onvermogen kernwapens de wereld uit te helpen, te beginnen uit Nederland, is een groot en gevaarlijk menselijk te kort. Kernbewapening is een misstap op de weg naar vrede. Een ander woord voor misstap is zonde. Door gebed en bekering kunnen we zonden overwinnen.

Stilte om iets van God te horen

Veel mensen kunnen niet tegen stilte. Minstens willen ze achtergrondmuziek.

Niet om naar te luisteren, maar om de stilte te verdrijven. Ze verwonderen zich over de stilte in de natuur. Heerlijk, die stilte! Als je goed hoort, hoor je specht kloppen, een takje breken, een wild zijn snuiven, een blad naar beneden ritselen. Thuis gekomen gaat de radio of de tv weer aan. Het lijkt wel alsof iedere stilte ‘stilte voor de storm ‘is. Stilte die bang en onrustig maakt.

Maar stilte kan ook ervaren worden als verstilling – het stil maken in jezelf – om te horen wat in je leeft.

In een boekje van Deepak Chopra ( 1946) – een Indiase wijsheidsleraar die in de VS woont – las ik adviezen hoe je gelukkig kunt worden. Advies één: Ga bij het ontwaken 10 minuten op de rand van je bed zitten of op een makkelijke stoel. Doe niets. Ook geen planning maken van de dag. Word leeg en stil. 

Laat er nu in katholiek Nederland een sterkte traditie bestaan hebben om je ochtendgebed te bidden. Als je dit niet afraffelt, maar cultiveert, dan word je misschien ook wel gelukkig. Ik vind het nog altijd mooi als ik oudere mensen hoor zeggen dat ze hun ochtend- en avondgebed bidden. Ook voor kinderen is het goed dat ouders met hen bidden voor het slapen gaan.

Gebed geeft rust en vertrouwen. Kinderen slapen beter. We laten veel van onze katholieke wijsheid ongebruikt.

De stilte is de beste plek om dicht bij God te zijn. In 1 Koningen 19:11-13 staat heel mooi beschreven hoe God dicht bij Elia komt. Niet in groot lawaai van een aardbeving, razend vuur of heftige storm. In ‘het zachte suizen van de stilte’ hoort Elia God. In de Bijbel ontmoeten God en mensen elkaar vaak in de stilte. Als het om God gaat, zou de hele aarde eigenlijk stil moeten zijl.

In de Bijbel kunnen we lezen dat je in de stilte niet alleen met God kunt praten, maar dat je daar ook iets van God kunt horen. Als je alles stil maakt, ook jezelf, kun je echt eerbiedig zijn voor God. Stil zijn is dan een houding om te luisteren.

David – praatjesmaker, psalmdichter, veldheer, koning – laat ook zien dat stil zijn een teken van eerbied is. Het is het omgekeerde van trots en arrogant zijn. David wist van zichzelf dat hij deze ondeugden had. Maar hij wist ook: de ideale manier om open te staan voor Gods wil is stil zijn.

HEER, niet trots is mijn ​hart,
niet hoogmoedig mijn blik,
ik zoek niet wat te groot is
voor mij en te hoog gegrepen.
Nee, ik ben stil geworden,
ik heb mijn ziel tot rust gebracht.
Als een ​kind​ op de arm van zijn moeder,
als een ​kind​ is mijn ziel in mij. (Psalm 131:1-2)

Berichten van het Parochiebestuur

Zondag 23 augustus is pastor Tom Buitendijk jarig.

Na de viering van 10.00 is er gelegenheid hem geluk te wensen.

Hij heeft laten weten geen cadeautjes te willen hebben.

Mocht u hem toch iets willen geven,

neem dan wat mee voor de voedselbank.

Inzameling artikelen voor Margreet Carpaij in Ghana.

Vrijdag 14 augustus 10.00 – 12.00 uur

Zaterdag 15 augustus 10.00 – 12.00 uur

Zaterdag 21 augustus 10.00 – 12.00 uur

15 + 16 vóór en nà de viering van 10.00 uur

Liever geen serviesgoed meer. Nog wel graag grote pannen en vooral gereedschappen.  Heel hartelijk dank voor wat u al gegeven hebt.

Categorieën: Archief

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk

Pastor Tom Buitendijk is pastor van onze parochie en is voorzitter van het parochiebestuur. Meer informatie en biografie »

0 reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *